nieuwsbrief
menu Asset 14

De waarheid op je hielen

Artikel Gastbijdrage
Mail

Ik heb een zwak voor puntig geformuleerde zinnen die de werkelijkheid terugbrengen tot een behapbare leuze waar je je moreel kompas naar kan richten. Zo’n motto geeft je de indruk dat je de beestenboel kan temmen en een moment lang koning van de jungle bent.

Een dergelijke slagzin zou bovendien niet misstaan op mijn onderarm. Handig lijkt het me, zo’n geïnkte leidraad op je lijf. Even de weg kwijt? Mouwtje opstropen en hopla, licht in de duisternis. Een tijd lang was ik er dus van overtuigd dat ik op zoek moest naar die ultieme zin om in mijn vel te beitelen.

Als die waarheid vereeuwigd werd in onuitwisbaar pigment hoefde ik bij tegenslag en twijfel alleen maar mijn eigen lichaam af te gaan op zoek naar de bevindingen die ik daar eerder, in een helder moment, had neergepoot.

Maar na een korte gedachtewisseling met mijn moeder – geen aanrader als je keuzes van de lichaamsverminkende soort wilt maken – moest ik op zoek naar een minder onomkeerbare manier om slagzinnen te integreren in mijn voorkomen en mezelf raadpleegbaar te maken.

De uitkomst is customizen en betreft sportschoenen. NIKE ID is het alternatief voor zwarte inkt op bleke huid. Je moet wel bondiger zijn, een hele zin kan je je niet permitteren. Je hebt immers maar twee voeten en dus ook maar twee woorden waarin je je levensfilosofie moet zien samen te vatten.

Bij mijn eerste paar van het type Nike Air stond op de linkerschoen “struggle” en op de rechter “emerge”, gebaseerd op de gelijknamige dubbelschroefstoomboot van de Nederlandse oorlogsvloot uit bouwjaar 1915. Gebombardeerd door de Duitsers kon die echter nooit het tweede deel van zijn naam waarmaken. Ik daarentegen, geruggesteund door deze aanmoedigende woorden, worstelde me door alle stormen op mijn pad en kwam telkens terug aan de oppervlakte drijven.

Mijn tweede paar had links “stay” en rechts “true”, maar door een kleine onoplettendheid van mijn kant waren de letters afgewerkt in dezelfde kleur als de ondergrond (roze!). Hierdoor kon enkel de uiterst opmerkzame lezer, wanneer hij met z’n neus op mijn hielen gedrukt stond, deze immer toepasselijke wijsheid ontwaren. Maar ik voelde ‘m onzichtbaar inzinken in mijn ziel bij elke verende stap die ik nam.

De derde en voorlopig laatste stap in mijn persoonlijke ontwikkeling toont links “fear” en rechts “less”, met als extraatje de mogelijkheid tot verschillende interpretaties naargelang de constellatie. Als ik m’n hielen samen sla, als een saluerende sergeant, ben ik zonder angst. Als ik wijdbeens sta, beken ik mijn angstige natuur maar vuur ik mezelf tegelijkertijd aan om minder schrik te hebben.

Er zijn mensen die zich laatdunkend uitlaten over mijn vorm van zelfexpressie, die mijn copingstrategieën reductionistisch vinden. Zij zijn het soort mensen dat de complexiteit van de wereld kan aanschouwen en geen nood heeft om ‘m meteen terug te voeren tot harmonieuze eenvoud. Nee, zij zijn sterk, kijken met één wenkbrauw arrogant opgetrokken naar de chaos en spelen al bluffend het spel. Maar mijn natuur is angstig, en op zoek naar houvast. En laat dat nu zijn wat ik vind in mijn sportschoenen.

Barbara Serulus (1984) werkt bij een managementbureau voor (podium)kunstenaars en schrijft over eten op Alle Dagen Honger.


Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons