nieuwsbrief
menu Asset 14

December in januari

Artikel Emy Koopman
Mail

Als er een verkiezing bestond voor de vervelendste maand, zou ik elk jaar januari nomineren. Dat heeft ongetwijfeld veel met mij te maken (elk begin vind ik lastig), maar het valt ook objectief gezien moeilijk te ontkennen dat januari excelleert in kilheid en grijsheid. Februari is een goede tweede, maar die maand wordt tenminste nog opgefleurd door carnaval. Bovendien heeft zij de beleefdheid het na 28 dagen al voor gezien te houden.

Januari, daarentegen, is een maand van afkicken, een maand van schaarste. December zat vol feesten, januari heeft er geen één. De maand is nog niet begonnen of de stemming zit er al in: de werkmails stromen binnen, de feestverlichting wordt ontmanteld en naast de vuilnisbakken liggen de kerstbomen te verpieteren in regen en wind.

In eerdere jaren probeerde ik januari te nemen zoals zij is. Geen verzet bieden, gewoon erin meegaan en voor je het weet is het voorbij. Ik probeerde enthousiast te raken over wat januari wel te bieden heeft. Mensen om me heen brachten de maand door met het hopen op ijs en het kijken naar schaatsers op televisie. Ik vond ze ook wel kalmerend, de in cirkels bewegende figuren op eindeloos wit. Maar meer dan dat werd het niet: voor een medaille voor Sven of een aanhoudende vorst krijg je mij toch echt mijn bed niet uit.

Daarom probeer ik dit jaar iets anders: ik probeer december zo lang te rekken als menselijkerwijs mogelijk is. December duurt, in tegenstelling tot januari, altijd te kort. Je hebt de illusie dat in de kerstvakantie zeeën van tijd vrij zullen komen, dat je hele boekenkasten uit kunt lezen, massa’s artikelen kunt schrijven en in de tussentijd ook nog ontspant, maar in werkelijkheid is de kerstvakantie immer de drukste periode van het jaar (op de eerste werkweek in januari na). De kerstvakantie heeft eenvoudigweg te veel te bieden met al haar lichtjes, feestjes, films, spelletjes, etentjes en gezelschap. Zij verdient een verlenging.

Hoe houd je december vast in januari? Ik doe in elk geval het volgende:
1) Die kerstboom gaat de deur niet uit voordat hij a) gestorven is, b) februari is aangebroken (welke van de twee maar eerder komt). Dankzij de bloemist op de hoek weet ik hoe je een kerstboom (mits in het bezit van een kluit) in leven houdt: elke twee dagen heeft de boom water nodig. Dat water moet je niet in de bak gooien, maar van bovenaf over de stam naar beneden laten stromen, alleen dan bereikt het de kluit op de correcte wijze.
2) Ook de kerstverlichting blijft bij mij de hele maand hangen.
3) De dag wordt afgesloten met glühwein. Soms wordt de dag al om vier uur ’s middags afgesloten, dat hoort ook bij december.
4) Als er mensen in de buurt zijn, pak ik onmiddellijk een gezelschapsspel uit de kast.
5) Uitstapjes die ik in december wilde doen, maar waar ik niet aan toe kwam, probeer ik in januari alsnog voor elkaar te krijgen.

Uitstapje één – naar de dierentuin – is reeds gelukt. Wat me op een tip binnen de TIP brengt: als het je de komende dagen te bar en boos wordt, ga dan vooral naar de dierentuin. Niet alleen biedt het troost om te zien hoe zwaar deze tijd is voor leeuwen, giraffes en pelikanen en is het kijken naar kwallen een immer meditatieve bezigheid (in Japan schijnt het zelfs als anti-burnouttherapie te gelden), een beetje dierentuin heeft ook een afdeling ‘tropisch regenwoud’ of ‘vlindertuin’. Je hoeft niet met Harry van Sunweb naar een ver eiland om januari te ontvluchten, Blijdorp of Artis is ver genoeg om op te warmen.


Emy Koopman (1985) is Hard//hoofd-redactielid, literatuurwetenschapper, psycholoog en schrijver. Haar debuutroman Orewoet verscheen in september 2016 bij Prometheus. // emy@hardhoofd.com

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons