nieuwsbrief
menu Asset 14

Gratenkut

Artikel Laura van der Haar
Mail

Wat krijg ik liever in mijn gezicht: speeksel, kwijl of slijm? Daar liet ik mijn gedachten over gaan onder de bouwlamp van de tandarts. Ik kreeg een knarsplaatje aangemeten en de handelingen die dat met zich meebrengt zijn een stuk minder lieflijk dan het woord knarsplaatje.

Een hoefijzervormige metalen bak, tot de rand gevuld met klei, werd in mijn mond gedouwd. Even hard als de borsten van de tandarts tegen mijn achterhoofd drukten sneed het hoefijzer in mijn tandvlees. De klei gutste over de rand en een dikke klodder droop langzaam mijn keel in. De mantra 'this too shall end’, die een goede vriendin mij ooit toestuurde en ik sindsdien gretig gebruikt had in een breed scala aan situaties (bedrijfsfeesten, afspraakjes, sportsessies, eendenbekken) werkte plots niet meer. Dit was te allesoverheersend klote.

Op mijn ademhaling letten werkte ook niet als dissociatie, want door een verkoudheid zat mijn neus potdicht en de druipklei in mijn keel stokte het ademhalingsgebeuren helemaal en maakte het slechts erger. Dus fixeerde ik mijn blik op een van de plafondtegels en concentreerde me op het geluid van het afzuigapparaat, dat, had de tandarts mij verteld als reactie op mijn huiverige blik nadat zij het U-vormige ding in mijn mondhoek had gehangen, speeksel en water afzoog.

Speeksel. Typisch zo’n tandartsenwoord, schoot door me heen. Die zullen nooit kwijl of spuug zeggen. Of slijm, of zever, of sputum. En zo was er plots een ontsnappingsmethode uit deze kleihel: synoniemen rangschikken, het paniekequivalent van schaapjes tellen.

Speeksel is dus iets wat bij tandartsen wordt weggezogen, redeneerde ik panisch, zo de gootsteen in (toch?), of het spul waarmee je een potlood bevochtigt, een vuiltje van iemands wang veegt. En dan heb je slijm, dat is taaier en vaak ook méér dan speeksel, en kwijl! Kwijl is weer natter en loopt in je mond bij de anticipatie op een lekker hapje. En spuug! Koortsachtig synoniemde ik door - spuug is eigenlijk de mond al uit, vaak op weg naar iets (een straattegel, een gezicht, de zuignap van de tomtom). En soms is spuug ook gewoon kots, vooral wanneer moeders tegen hun kindjes praten. ‘Moet je spugen lieverdje?’ Nee, dat kind moet gewoon kotsen, dat is al sneu genoeg.

In de tandartsfauteuil kwam ik tot de conclusie dat ik het liefst speeksel in mijn gezicht zou krijgen, mocht er ooit sprake zijn van een keuzemoment. Maar de marteling was nog niet ten einde, want ook mijn onderkaak moest in de klei. Dus vervolgde mijn ontsnappingsoefening. Rochel, was het nieuwe uitgangspunt, en zo kwamen fluim, kwat en tuf voorbij. Plots miste ik synoniemen.net hevig, want veel verder kwam ik niet. Maar mijn onderkaakafdruk bleek gelukkig een stuk relaxter te nemen: die was zelfs al klaar nog voordat ik kwalster had kunnen bedenken.

Ik krabde wat opgedroogde kleiresten van mijn tong en duwde het apparatentafeltje al opzij om zo snel mogelijk mijn snor te drukken, maar er was iets misgegaan met de bovenkaakmal, kwam de assistente vertellen. Het kauwvlak van mijn achterste kies stond er niet helemaal op want het bakje bleek te klein, het moest opnieuw. Sorry. Weer werd het hoefijzer in mijn mond geramd, weer vouwde de tandarts haar borsten om mijn hoofd en mijn lippen rond het metaal, weer liep er een dot lauwe drek mijn keel in en ditmaal kwam er maar één woord naar boven. Kuthoer.

Ik probeerde er nog synoniemen voor te bedenken, maar kwam gewoonweg niet verder dan kuthoer. Kúthoer. En kutwijf, na verloop van tijd. Ik zou het thuis, als deze kleihel voorbij was, nog eens nazoeken op mijn geliefde site.

En zo kwam ik er dus achter dat er niet bijster veel goede vervangingen voor het woord kutwijf zijn. Maar één pakkende is natuurlijk al goed genoeg. En dat was niet het door synoniemen.net geopperde ‘totenbel’ of ‘trien’, die dekten geenszins de lading. Maar dan de derde suggestie: gratenkut. Gra-ten-kut! Bekt dat even lekker! Zelfs met een knarsplaatje. Ik zeg het je, dat woord gaat groot worden dit jaar, in ieder geval binnen mijn vocabulaire.


Laura van der Haar is archeoloog en schrijver.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons