cold turkey proberen of Allen Carr lezen." /> cold turkey proberen of Allen Carr lezen." />
nieuwsbrief
menu Asset 14

Stoppen met roken met een fototoestel

Artikel Jan Postma
Mail

Achteraf zou blijken dat niemand er meer echt op had gerekend, ik was zonder het door te hebben al opgeborgen in een mufbruine archiefdoos met een stickertje 'hopeloze gevallen', maar nog niet zo heel lang geleden was het moment om te stoppen met roken opeens daar. Na ruim een decennium dagelijks met volle teugen te hebben genoten van een van de weinige veelbeoefende hobby's die geld en gezondheid in ongeveer gelijke mate verslinden, vond ik het welletjes.

Op dat moment was er sprake van goede wil, maar in weerwil van wat men vaak schijnt te willen geloven, is de wereld van een beetje individuele goede wil zelden echt een betere plek geworden. Een mens met goede wil is namelijk een mens met opties en de keuze voor deze of gene optie bepaalt uiteindelijk de vruchtbaarheid van dat beetje goede wil.

In het geval van de aspirant ex-roker zijn de opties wel ongeveer bekend. Men kan zich voornemen langzaam te "minderen", het lijf behangen met pleisters, het cold turkey proberen of Allen Carr lezen. Wie voor de eerste route kiest, wil stiekem niet stoppen en kan dat dan dus ook beter niet doen. Allen Carr heeft heel wat mensen geholpen, maar de dweepziekte die zijn lezers pleegt te overvallen heb ik altijd wat beangstigend gevonden. Aangezien ik lijd aan een zeldzaam agressieve vorm van pleisterangst, was cold turkey de enige reële optie.

En dan, als de rook zich met een laatste hoestbui definitief een weg uit je longen heeft gebaand, dan moet je iets. Je moet rondjes gaan fietsen om je zenuwen te kalmeren; je moet iedere dag een beetje geld in een potje stoppen, je rijk wanen door jezelf er dagelijks aan te herinneren hoeveel andere leuke dingen je nu kunt doen; je moet je wentelen in zelfmedelijden; je moet kiezen tussen kauwgom, tandenstokers en tics.

Nu lijkt dwangmatigheid zo ongeveer de belangrijkste eigenschap van een tic, maar als je je best doet, kun je soms ook je eigen tic kiezen. Ik had het geluk dat ik een week of wat eerder een klein cameraatje had gekocht.

De Olympus XA2 is niet veel groter dan een pakje sigaretten en toen dat ding eenmaal uit mijn jaszak was verdwenen, werd de plaats van de tabak als vanzelf ingenomen door het toestel. Tijdens mijn eerste weken als emeritus roker greep ik op gezette tijden in mijn jaszak. Zonder te beseffen dat ik was gestopt op zoek naar sigaretten of gewoon omdat de handeling hoorde bij de plek waar ik was of wat ik deed. Vooral wanneer ik een treinstation uitliep of als ik op een terras ging zitten. Of gewoon halverwege een rit op de fiets. Omdat ik een kleine dwangneurose op z'n tijd wel kan waarderen, gaf ik mezelf al snel de opdracht telkens wanneer ik op zoek naar sigaretten per ongeluk het cameraatje vastgreep een foto te maken. Niet per se op dat moment, daarvoor is het ontwikkelen en scannen van films vol onzinfoto's toch iets te kostbaar, maar wel binnen afzienbare tijd. Zo kon het gebeuren dat iedere gedachte aan een sigaret leidde tot speuren naar een 'decisive moment'. Het leverde geen wereldschokkende beelden op, maar wel een fijn fotodagboekje van een nog pril leven als ex-roker.


Jan Postma Jan Postma (Delft, 1985) is politicoloog, fotograaf, journalist, parttime einzelgänger en meer. Maar, voordat u zich een beeld denkt te kunnen vormen, toch vooral dat laatste.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons