nieuwsbrief
menu Asset 14

Job, Joris en Marieke

Julia sprak met tekenaar en muzikant Job Roggeveen over de film Mute en zijn zingende yeti Manfred.

Mail

Job Roggeveen is een derde van animatiestudio Job, Joris en Marieke. Het trio zette na hun studie aan de Design Academy Eindhoven een eigen animatiestudio op. Ze hielden nu eenmaal meer van verhalen dan van stoelen en tafels. En meer van getekende karakters dan van acteurs, die nooit doen wat je wil. Hun animatiefilm Mute is genomineerd in de categorie ‘best motion design’ op het Playgrounds Festival.

Volgens Manfred de yeti, frontman van de fictieve band Happy Camper, ben je een bruut en een controlfreak. Hou je echt zo van controle?

Ja, dus het is heel fijn dat we in onze eigen studio alles in de hand kunnen houden. Joris en Marieke animeren, Marieke schrijft de scripts en ik maak de muziek en illustraties. We kunnen een volledig product leveren van begin tot eind.

Wat is het verhaal achter Mute?

Het idee voor Mute is eigenlijk op een vrij walgelijke manier ontstaan, toen Joris, geen idee hoe, in het zwembad een snee in zijn teen kreeg. Dat leek best wel op een mond. Dus probeerde hij daar een beetje mee te praten. Zo kwamen we op het idee voor de sprakeloze mensen die zichzelf een ‘stem’ geven door op brute wijze hun gezicht in te snijden.

Gruwelijk, maar ook grappig. Veel van ons werk heeft iets liefs, maar ook iets duisters. Muziek is daarbij heel belangrijk. In eerste instantie was de score voor Mute te engig, waardoor het allemaal erg naar werd.

Jullie zijn begonnen met stop-motionanimatie. Hoe en waarom zijn jullie overgegaan op 3D-animatie?

Joris en Marieke hebben zich dat zelf eigen gemaakt. Langzamerhand hebben we steeds beter geleerd hoe we 3D-animatie op stop-motion kunnen laten lijken. Stop-motion is prachtig, maar heeft grote nadelen als je werk in opdracht doet. Een opdrachtgever kan zomaar aan het eind net even een kleurtje anders willen. Dat kan dan niet, dan moet alles over. Het is minder flexibel. Bovendien zijn sommige mogelijkheden van 3D, zoals het gebruik van een bewegende camera, echt geweldig.

De peuterserie The Tumblies hebben we oorspronkelijk bedacht als stop-motion. De pilot hebben we ook zo uitgevoerd. Uiteindelijk bleek het voor 78 afleveringen gewoon te veel werk, dus hebben we dat uitbesteed aan een andere 3D-animatiestudio.

Besteden jullie vaker werk uit op die manier?

Dat is iets dat we graag zouden willen doen. We hebben bijvoorbeeld een serie educatieve filmpjes voor Malmberg gemaakt over het alfabet. Dat was veertig keer een minuut. Daar hadden we wel hulp bij kunnen gebruiken.

Maar het is een vak apart, anderen aansturen. We hebben van The Tumblies wat dat betreft veel geleerd. Het is niet altijd meteen een productioneel voordeel om anderen dingen te laten uitvoeren; je moet heel veel voorbereiden.

Is het een ambitie van jullie om te groeien en een grotere studio te worden?

Nee eigenlijk niet, we hebben het er wel vaker over gehad, maar komen er toch op uit dat we onszelf liever als regisseursteam zien dat af en toe met een grotere groep mensen aan projecten werkt. Zoals Michel Gondry.

Wat is jullie favoriete project?

We hebben met heel veel plezier aan Mute gewerkt, daarin hebben we echt alles uit onszelf kunnen halen. En Happy Camper, mijn muziekproject, waarbij ik liedjes schrijf en componeer, die door verschillende artiesten worden ingezongen. Omdat er dus geen frontman is, hebben we er een ontworpen, Manfred de yeti.

Wie bewonderen jullie?

We kwamen er achter dat we vooral mensen met ongeveer dezelfde naam bewonderen. Filmmakers in dit geval. We vinden Wes Anderson, Roy Anderson en Anders Thomas Jensen geweldig. En op het gebied van animatie de film Mary and Max van Adam Elliot. Een prachtig klein en ontroerend verhaal. Die film is daarin een voorbeeld voor ons: onze komende projecten mogen ontroerender zijn. Maar ook grappig, natuurlijk.

Wat is de ideale opdrachtgever?

We hebben veel met Top Notch gewerkt. Zij zijn geweldig. In het algemeen is het belangrijk dat een opdrachtgever weet waar we goed in zijn en ons daarin ook de vrijheid geeft. Dat hebben we met Malmberg ook meegemaakt. Toen we die letterserie voor ze maakten, kregen we de ruimte om het te maken zoals wij dat wilden.

Dat zou je niet verwachten van zo’n traditioneel bedrijf.

Nee, misschien niet, maar het was onze tweede opdracht voor ze, en ze merkten hoe goed de kinderen op de karakters reageerden. De kinderen gingen er zelf verhalen voor verzinnen, en ze na knutselen.

Wat hebben jullie in de pipe line zitten?

Dit voorjaar een nieuwe plaat van Happy Camper, en we hebben een filmplan ingediend voor de ultrakort van het Filmfonds. Het zou heel gaaf zijn als we dat krijgen. Als we het niet krijgen gaan we de film ook maken, zo is Mute ook tot stand gekomen. Maar een toelage geeft ons wel meer luxe, dan hoeft het niet tussen de bedrijven door.

Het maakt het trouwens niet per se beter, als je er meer tijd voor hebt. Sommige animatoren maken alleen maar vrije projecten, wij hebben gemerkt dat de combinatie van opdrachten en vrij werk beter bij ons past.

En, als ik vragen mag, waarom hebben animatiefiguren zo vaak maar drie vingers en een duim?

Die van ons hebben vaak zelfs geen duim! Bij Donald Duck, waar het ooit is begonnen, schijnt het uit tijdsbesparing te zijn. Maar wij willen onze karakters graag wat onhandigheid geven. Zo hebben ze ook geen nek. Dat geeft ze een helder en eenvoudig silhouet, en zorgt er voor dat ze zich anders moeten uitdrukken. Hun hele lijf beweegt als ze iets willen zeggen.

Job, Joris en Marieke geven deze week op het Playgrounds Festival een masterclass (gisteren, 7 november in Eindhoven) en een lezing (vandaag, 8 november in Amsterdam). 

Julia Veldman

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft. Lees meer

Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999. Lees meer

Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid. Lees meer

De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij. Lees meer

Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij. Lees meer

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal. Lees meer

Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij. Lees meer

Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.' Lees meer

Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som. Lees meer

Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt. Lees meer

Essay: ‘Dank voor jullie inzet!'

‘Dank voor jullie inzet!'

Mensen willen het liefst werk doen dat in een positieve zin bijdraagt aan het leven van anderen. Maar is dit wel een haalbaar ideaal? Lees meer

 1

Kerstbezoek voor Gavin Marley

Gavin en Susan lopen elkaar jaren na hun middelbareschooltijd weer tegen het lijf. Gavin, die inmiddels steenrijk is, nodigt de dakloze Susan bij hem thuis uit. Lees meer

Gedachtes over het imposter​syndroom

Gedachtes over het imposter​syndroom

Het jaar is bijna voorbij en daarom zet Hard//hoofd de beste stukken van 2018 nog één keer in de schijnwerpers.   Slimme, competente mensen die ervan overtuigd zijn dat ze hun succes niet verdienen. Het komt zo vaak voor dat er een term voor bestaat: het impostersyndroom. In het kader van de Fakeweek een persoonlijke... Lees meer

Tip: Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

In deze laatste tip van 2018 geeft Emma Stomp op de valreep een onmisbaar advies voor de feestdagen. Lees meer

Mentale maandag: kerst 1

All I Want for Christmas

Mentale gezondheid is belangrijk, maar we praten er weinig over. Daarom gidst Nastia Cistakova je in deze tweewekelijkse beeldcolumn langs de taboes, onhandige vragen en ongemakkelijke antwoorden over psychische problemen. Nastia weet hoe het voelt als het er in dat prachtige hoofd van je soms net wat anders aan toegaat dan ‘normaal’, en ze illustreert herkenbare... Lees meer

Willen wonen in een kerstetalage

Willen wonen in een kerstetalage

Ieder jaar met kerst willen we heel veel spullen kopen. Het zijn rekwisieten voor wanneer we ons even de protagonist in een kerstverhaal willen wanen. Maar doen we dit eigenlijk niet het hele jaar? Lees meer

Alles vijf sterren: Amstelveen, een kroeg en klassieke muziek 1

Stoofvlees, heiligen en de liefde

Deze week spraken drie hard//hoofd-redactieleden hun kersttip voor je in. Van stoofvlees, via Nick Cave, naar oude liefde. Lees meer

De komma in mijn komedie

De komma in mijn komedie

'Roken is niks anders dan spelen met de dood', iedereen weet dat het een slecht idee is, maar toch beginnen mensen eraan. Koen Schouwenburg schrijft over de absurditeit van een verslaving en hoe daarmee om te gaan. Lees meer

Hard//talk: Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Sociaal ondernemen is de beste keuzes maken in een imperfecte wereld. Stop daarom met elkaar afvallen, vorm samen een front, en focus op de positive impact van duurzame innovatie, betoogt Dylan Meert. Het wordt tijd dat duurzame, eerlijke en sociale initiatieven ophouden met elkaars... Lees meer

Column: Skaten is overleven

Olympisch gezien

Iduna Paalman wil nét naar bed gaan als haar broertje belt. Met gewéldig nieuws. Lees meer

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5