nieuwsbrief
menu Asset 14

Werkloosheid is een keuze

Artikel Emy Koopman
Mail

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Over een overheid die aan blaming the victim doet.

"Ik heb niets te vieren," zei een vriendin me, over haar naderende zevenentwintigste verjaardag. Ze is werkloos, samen met om en nabij 700.000 anderen. Net zoals de meeste werklozen heeft ze het gevoel alleen te staan en betrekt ze het op zichzelf. Zij moet zich beter presenteren, meer brieven schrijven, meer netwerken, en vooral de moed erin houden.
Dat onze regering een verantwoordelijkheid heeft bij zaken als werkgelegenheid zal je haar niet horen zeggen. "De staat is geen geluksmachine", heeft Rutte ons ingeprent. Op Prinsjesdag werd daar 'de participatiemaatschappij’ aan toegevoegd. Deze liberale ideeën klinken logisch: we hebben een eigen verantwoordelijkheid om wat van het leven te maken, dus we mogen niet te veel verwachten van de overheid. Achterover leunen (wat dat dan ook mag zijn) is moreel verwerpelijk, je bent dan ballast voor degenen die niet achterover leunen.
Maar gaan we niet veel te ver mee in het liberale denken? Als 'de staat' niet probeert haar burgers gelukkig te maken, waar is ze dan eigenlijk mee bezig? Met de huidige retoriek maken Rutte en consorten veel mensen ronduit ongelukkig. 'Wie ontevreden is,' zegt Rutte in feite, 'doet niet hard genoeg zijn best.’ De Republikeinse Amerikanen zeggen: "Poverty is a choice." Onze overheid zit daar niet ver vanaf.
Dit is een staaltje van 'blaming the victim', toegepast door mensen die zelf veilig op het droge zitten en dat graag zien als een eigen verdienste. Om de illusie in stand te houden dat de wereld eerlijk is en dat hard werken altijd loont worden werklozen weggezet als minderwaardig. Er zijn te weinig banen, maar toch is het je eigen schuld als je er geen te pakken gekregen hebt, is de impliciete perverse redenering, alsof je de verliezer van een stoelendans aansprakelijk houdt voor het niet gaan zitten.
Misschien vindt Asscher ergens nog een paar banen met zijn 600 miljoen, maar hij en zijn partij kunnen beter beginnen afstand te nemen van het liberale jargon dat mensen indeelt in hardwerkenden en profiteurs. Was werkloosheid maar een keuze.


Emy Koopman (1985) is Hard//hoofd-redactielid, literatuurwetenschapper, psycholoog en schrijver. Haar debuutroman Orewoet verscheen in september 2016 bij Prometheus. // emy@hardhoofd.com

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons