nieuwsbrief
menu Asset 14

Luisteravonden

Artikel Maartje Smits
Mail

Luisteravonden zijn de nieuwe boekenclubs, alleen zit je in het donker dus maakt het niet uit wat voor kleren je draagt. Maartje bezocht de eerste uitreiking van Korte Golf, een wedstrijd voor de mooiste radio van drie minuten.

Met lichte tegenzin fietste ik naar de Brakke Grond. Ik zou op mijn vrije zondagmiddag in een donkere theaterzaal, omringd door wildvreemden, naar hoorspelen gaan luisteren. Op het programma stond de uitreiking van Korte Golf, een wedstrijd voor podcasts van drie minuten georganiseerd door Grenzeloos Geluid en In The Dark Antwerpen. Er viel die dag genoeg regen voor de hele maand oktober en hoewel het binnen warm en gezellig was, én ik wekelijks minstens zestien podcasts verslind, betwijfelde ik of ik hier nou plezier aan zou beleven. Podcasts luister ik namelijk liever alleen, bij voorkeur tijdens het hardlopen. Dan sluit mijn koptelefoon me af van de wereld en worden de verhalen direct in mijn oor gefluisterd. Er komt niets tussen mij en de podcast. In een theaterzaal ligt dat anders. Naast me snottert een omaatje, ergens huilt een baby. Tussen de boxen die de radiodocumentaire afspelen en mijn oren zit een dikke laag ruis. Op het podium staat bovendien geen artiest die me met zijn live-performance kan betoveren. De geluidskunst is van tevoren opgenomen en ge-edit.

Echter, toen ik me met een kopje thee in een pluche bioscoopstoel had genesteld en de eerste mini-radiodocumentaire de zaal in stroomde, wist ik gelijk dat dit niet de laatste luisteravond was die ik zou bijwonen. Luisteravonden moeten wel in opkomst zijn, ze vallen precies binnen de hedendaagse nostalgie-trend in vrijetijdsbestedingen (denk aan boekenclubs, tuinieren, breien, bijen houden). Toch heeft deze hobby meer dan hipsterdom in zijn mars. Het kan de broodnodige vernieuwing van het radiogenre betekenen.

Enerzijds werd ik op het 'luister-event' verleid door de kwaliteit van de inzendingen. Bijvoorbeeld Ollie en de eierwekker, de winnaar van de publieksprijs. In drie minuten vertelt deze documentaire een mooi persoonlijk verhaal, niet alleen in gesproken woord maar ook in de muzikale laag van de compositie. Anderzijds heb ik, hoewel ik halve marathons loop, sowieso een uitgesproken voorkeur voor korte podcasts. Gewoon omdat ze beter zijn. Als een verhaal in drie minuten verteld kan worden, moet dat niet tien minuten in beslag nemen. Aletta Becker heeft elk element zo zorgvuldig afgewogen dat deze documentaire geen seconde te lang duurt.

Gustaaf Haan won de wedstrijd met een hoorspel waarin de eierwekker een heel andere rol speelt. Toen hij op het podium geïnterviewd werd, bekende de jongen/man dat hij nog nooit eerder een podcast had gemaakt. Daar kan ik verschrikkelijk jaloers van worden, dat iemand in één keer zo raak kan schieten. Maar zijn verhaal is zo hilarisch dat ik het je niet mag onthouden.

Ambi Pur van Michèle Cuvelier is een mooie, poëtische audiocompositie, die je binnen enkele minuten van de lavendelvelden in Frankrijk naar een babykamer brengt. Michèle vroeg mensen de geur te beschrijven die hen het meest is bijgebleven.

Na het beluisteren van de genomineerde inzendingen, barstte er direct een discussie los onder het publiek dat naast de jury ook een winnaar mocht kiezen. Dit is waar radio voor gemaakt moet worden: om in een donkere theaterzaal, omringd door wildvreemden, te beluisteren alsof je in een bioscoop zit en er daarna over te praten. Dat is gewoon heel leuk. Ik zou het iedereen aanraden en kan zelf niet wachten tot de volgende luisteravond. Alles wat ik aan radio zo irritant vind (het kabbelende, het geklets, die schreeuwerige reclames) wordt in podcasts omzeild, en die concentratie komt op een luisteravond goed tot zijn recht. De geluidskwaliteit zorgt ervoor dat alle details waar de maker zoveel aandacht aan heeft besteed ook jouw aandacht krijgen. Als mensen om je heen beginnen te lachen werkt dat aanstekelijk. Het is bovendien minder gênant dan wanneer je in je eentje begint te grinniken in een spitstrein. En als ik echt eerlijk ben moet ik toegeven dat het zelfs beter werkt dan het luisteren van podcasts tijdens het hardlopen, want op geen enkel moment hoef je te kijken waar je je voeten neerzet.


Maartje Smits Maartje Smits is schrijvend detective en imker. In 2015 verscheen haar dichtbundel Als je een meisje bent bij uitgeverij De Harmonie.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons