nieuwsbrief
menu Asset 14

Kwal

Heeft een schrijver ook weekeinde, of is hij slaaf van zijn pen/laptop? Speciaal voor hard//hoofd duikt Merijn de Boer wekelijks in hoofd, huid en haar van een groot schrijver. De illustraties worden gemaakt door Leila Merkofer.

Mail

Het regende op de dag dat hij zelfmoord probeerde te plegen. Hij zat achter zijn bureau. Onder de groene lamp lag het manuscript van zijn afgewezen eerste roman. De wind sloeg de regen tegen het raam. Druppels vervormden de wereld aan de andere kant van het glas: de groene, glooiende heuvels van Wales en links daarvan de Atlantische Oceaan. Een vuurtoren belichtte afwisselend de zee en de heuvels.

Hij was 22 jaar en voelde zich ernstig mislukt. Nu zijn studententijd erop zat kon zijn leven alleen nog maar bergafwaarts gaan. Hij had ze altijd meewarig aangehoord, de ouderejaars van Hertford die een baan hadden in de maatschappij en terugkijkend beweerden dat de studententijd de mooiste tijd van je leven was. Dat je daarna nooit meer zo gelukkig zou zijn als toen in Oxford. De dagen waarin je niets hoefde en alles nog mogelijk was.

Hij had ze altijd nogal treurig gevonden, deze ouderejaars die alleen nog maar melancholisch konden terugkijken. Maar inmiddels moest hij vaststellen dat hun lot het zijne was geworden. Hij zag geen toekomst meer en verheerlijkte zijn studententijd.

Achter zijn rug knetterde het haardvuur. Terwijl hij ernaar luisterde, zag hij zichzelf met Richard en Alastair gearmd onder de Bridge of Sighs lopen, alle drie gekleed in hun gown. Omstreeks dezelfde tijd, in de lente van 1923, organiseerden ze een backwards day, te beginnen met een backwards dinner. Om tien uur ’s ochtends rookten ze sigaren en dronken ze Talisker-whisky. Daarna lieten ze in de dining hall van Hertford het dessert aanrukken, gevolgd door het hoofdgerecht en verschillende voorgerechten. ’s Middags gingen ze punten op de Cherwell (waarbij Graham een drijfnatte arm kreeg) en picknicken met aardbeien en champagne in het boterbloemenveld van Port Meadow. De lentedag sloten ze af met een ontbijt in The King’s Arms, waarbij ze meer dronken dan aten. Het was de eerste avond dat hij bij Richard bleef slapen.

Illustratie: Leila Merkofer

Terwijl hij aan al deze dingen dacht, en terwijl de regen nog steeds tegen het raam sloeg, voelde hij een intense treurigheid over zich heen komen. Op backwards day had hij zich de gelukkigste en krachtigste man op aarde gevoeld. Vandaag, twee jaar later, moest hij onderkennen dat hij niet lager had kunnen eindigen. Hij was leraar en voelde dagelijks hoe die upper class-ettertjes van dertien hem minachtten. En terecht. Daarnaast was hij erachter gekomen dat al die uren die hij ’s avonds en in het weekend in zijn manuscript had gestopt, voor niets waren geweest. Zijn manuscript was slecht en een goede schrijver zou hij nooit worden.

Hij legde de twee stapels van zijn opengeslagen manuscript op elkaar en liep ermee naar de fauteuil die tegenover de open haard stond opgesteld. Hij las de eerste bladzijde en legde het vel daarna in het vuur. Zo ging hij zijn hele boek door: alle hoofdstukken, alle woorden die hij met zoveel pijn en moeite had gerangschikt, verschenen voor zijn ogen, waarna ze voor altijd onleesbaar werden.

Deze exercitie kostte hem slechts een uur, gewend als hij was aan zijn eigen woorden. Hij liep terug naar zijn bureau en op een nieuw vel papier schreef hij in grote letters een citaat van Euripides. Iets over de zee die alle zorgen wegwaste. Hij vouwde het vel dubbel en stopte het in de binnenzak van zijn tweedjasje. Daarna liep hij zijn huis uit, de regen in en hij voelde het zompige gras van de heuvels onder zijn voeten.

Op het strand kleedde hij zich uit. Zonder enige aarzeling wandelde hij het ijskoude water in. Vervuld van zelfmedelijden zwom hij in een keurige schoolslag weg van de kust.

De regen kletterde op zijn hoofd, terwijl hij werd omringd door een ruisend lawaai. Om de paar seconden werd zijn zwemmende lichaam verlicht door de vuurtoren. Telkens wanneer het gebeurde, en hij zijn bleke armen door het water zag klauwen, voelde hij zich betrapt.

Tussen twee lichtstralen in greep hij ineens, met een van pijn vertrokken gezicht, naar zijn been. Een kwal had hem gestoken. Dit ontregelde hem volkomen. Als ik de pijn van een kwallensteek al niet aankan, dacht hij, hoe moet het dan met mijn naderende dood? Eerst zwom hij nog een stukje verder, zij het al minder vastberaden. Maar niet lang daarna stond hij weer op het strand, bibberend van de kou en alleen nog maar bezig met de pijn in zijn been. Ik moet verzorgd worden, dacht hij in lichte paniek. En met een gebogen rug, hinkend, liep hij terug naar zijn eenzame huis op de heuvels.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft. Lees meer

Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999. Lees meer

Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid. Lees meer

De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij. Lees meer

Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij. Lees meer

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal. Lees meer

Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij. Lees meer

Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.' Lees meer

Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som. Lees meer

Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt. Lees meer

Essay: ‘Dank voor jullie inzet!'

‘Dank voor jullie inzet!'

Mensen willen het liefst werk doen dat in een positieve zin bijdraagt aan het leven van anderen. Maar is dit wel een haalbaar ideaal? Lees meer

 1

Kerstbezoek voor Gavin Marley

Gavin en Susan lopen elkaar jaren na hun middelbareschooltijd weer tegen het lijf. Gavin, die inmiddels steenrijk is, nodigt de dakloze Susan bij hem thuis uit. Lees meer

Gedachtes over het imposter​syndroom

Gedachtes over het imposter​syndroom

Het jaar is bijna voorbij en daarom zet Hard//hoofd de beste stukken van 2018 nog één keer in de schijnwerpers.   Slimme, competente mensen die ervan overtuigd zijn dat ze hun succes niet verdienen. Het komt zo vaak voor dat er een term voor bestaat: het impostersyndroom. In het kader van de Fakeweek een persoonlijke... Lees meer

Tip: Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

In deze laatste tip van 2018 geeft Emma Stomp op de valreep een onmisbaar advies voor de feestdagen. Lees meer

Mentale maandag: kerst 1

All I Want for Christmas

Mentale gezondheid is belangrijk, maar we praten er weinig over. Daarom gidst Nastia Cistakova je in deze tweewekelijkse beeldcolumn langs de taboes, onhandige vragen en ongemakkelijke antwoorden over psychische problemen. Nastia weet hoe het voelt als het er in dat prachtige hoofd van je soms net wat anders aan toegaat dan ‘normaal’, en ze illustreert herkenbare... Lees meer

Willen wonen in een kerstetalage

Willen wonen in een kerstetalage

Ieder jaar met kerst willen we heel veel spullen kopen. Het zijn rekwisieten voor wanneer we ons even de protagonist in een kerstverhaal willen wanen. Maar doen we dit eigenlijk niet het hele jaar? Lees meer

Alles vijf sterren: Amstelveen, een kroeg en klassieke muziek 1

Stoofvlees, heiligen en de liefde

Deze week spraken drie hard//hoofd-redactieleden hun kersttip voor je in. Van stoofvlees, via Nick Cave, naar oude liefde. Lees meer

De komma in mijn komedie

De komma in mijn komedie

'Roken is niks anders dan spelen met de dood', iedereen weet dat het een slecht idee is, maar toch beginnen mensen eraan. Koen Schouwenburg schrijft over de absurditeit van een verslaving en hoe daarmee om te gaan. Lees meer

Hard//talk: Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Sociaal ondernemen is de beste keuzes maken in een imperfecte wereld. Stop daarom met elkaar afvallen, vorm samen een front, en focus op de positive impact van duurzame innovatie, betoogt Dylan Meert. Het wordt tijd dat duurzame, eerlijke en sociale initiatieven ophouden met elkaars... Lees meer

Column: Skaten is overleven

Olympisch gezien

Iduna Paalman wil nét naar bed gaan als haar broertje belt. Met gewéldig nieuws. Lees meer

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5