nieuwsbrief
menu Asset 14

Doe als een Noorman

Artikel Emy Koopman
Mail

Elke vakantie naar het buitenland is een kans om een andere blik op de wereld te krijgen. Niet zozeer omdat je dingen ziet die je normaal niet ziet (een berg, een fresco, een albatros), maar omdat je mensen ontmoet met andere gewoonten en een andere instelling. Ja, ik geloof in zoiets als een volksgeest. Niet in de zin van een of andere mystieke essentie, maar als een kwestie van ingesleten gedragsnormen, die vast te maken hebben met de geschiedenis, het weer en wellicht ook de genen. Hoe dan ook is het voor de gemiddelde Italiaan normaler om uitbundig te doen dan voor de gemiddelde Belg, en zul je eerder een hartelijke Amerikaan tegenkomen dan een hartelijke Rus.

Mijn laatste vakantie was naar Noorwegen. Ik zag schepen die nog op poolexpeditie zijn geweest, mollige beelden, veel water, veel bomen en veel bergen, maar wat het meeste opviel was hoe rustig de Noren zijn. Ik moest daar even aan wennen, want het is een vreemd soort rust, een rust, namelijk, waar niets ongemakkelijks achter lijkt te zitten. Geen arrogantie, geen schaamte, geen jarenlange zentraining die elk moment weer in elkaar kan kruimelen. Het is een ingetogenheid die geaccepteerd is als de standaard, precies zoals Susan Cain het graag zou zien. Dit zijn mensen die gewend zijn aan dagen en aan nachten waar geen eind aan komt. Misschien komt het daardoor. Tijd speelt geen rol meer – merkte ik ook toen ik in een hele gemoedelijke file terechtkwam. Of misschien voelen Noren zich als grote honden, die geen drukte meer hoeven te maken omdat ze weten dat ze sterk zijn. Zij waren het die als eersten de Zuidpool bereikten en een beetje hedendaagse Noor rent in het weekend met gemak en op z’n gympen drie rondjes over een berg. Hoe het ook komt, ze zijn kalm zonder saai te worden.

Halfnaakte Noor die van een steile helling galoppeert. Foto: Emy Koopman

In Noorwegen kwam ik erachter dat we tijdens de VARA oudejaarsconference van 2012 voorgelogen zijn. Het was de running gag tijdens die conference: elke keer als wij Nederlanders het goed doen op een lijstje, is er één land dat boven ons staat – Finland. Dit is niet waar. Niet de Finnen hebben de hoogste levensstandaard, maar de Noren. Het hangt af van het specifieke ‘beste-land-om-in-te-leven’-lijstje of ze niet door Australië verslagen worden, maar binnen Europa zijn zij de absolute winnaars. In de UN Human Development-lijst staan ze al jaren op 1 (Nederland haalde dit jaar de nr. 4). Het lijkt erop dat je in Noorwegen de grootste kans hebt op een lang en gelukkig leven.

De redenen volgens het UN rapport? Natuurlijk: het is er veilig, het is er schoon, er is een sterke verzorgingsstaat (gespekt door belastingen en olieinkomsten), en de inkomens zijn hoog. Maar het belangrijkste, dat waarop de Noren hoger scoren dan wie dan ook: vertrouwen. Volgens het UN rapport vindt 74% van de Noren dat de meeste mensen te vertrouwen zijn, veel hoger dan het wereldgemiddelde, dat op 50% blijft steken. De Noren zijn er ook vele malen zekerder van dan andere volken dat hun familie en vrienden er voor hen zullen zijn.

Natuurlijk is niet alles perfect in Noorwegen. Er is een onverklaarbare overdaad aan kappers, drank is veel te duur en er hangen bedelaars rond in de paar grotere steden. We hoeven ook niet alles van hen over te nemen, zelf doen we het immers ook lang niet slecht. Maar een beetje meer kalmte en vertrouwen, alleen van het idee al gaan mijn mondhoeken langzaam omhoog.


Emy Koopman (1985) is Hard//hoofd-redactielid, literatuurwetenschapper, psycholoog en schrijver. Haar debuutroman Orewoet verscheen in september 2016 bij Prometheus. // emy@hardhoofd.com

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons