nieuwsbrief
menu Asset 14

Gras

Artikel Willem Claassen
Beeld Joost Dekkers
Mail

In de jaren negentig was alles anders op de boerderij van Willems ouders. In dit deel rookt Willem zijn eerste sigaret. Kijk hier voor de overige delen van deze serie.

Op een gure lentedag reed ik over een fietspad en zag ik een sigaret liggen met een knik erin. Ik zette mijn fiets aan de kant, knielde voor de sigaret en pakte hem met twee handen op. Voorzichtig liet ik hem in de binnenzak van mijn jas glijden. Thuis legde ik de sigaret in een lege klapper in de onderste la van mijn bureau.
Twee maanden lang wachtte ik op het juiste moment. Op een zaterdag zat ik binnen de krant te lezen terwijl het zonnig en warm was. Mijn vader kwam in zijn korte broek en op sokken de keuken binnen. Zijn laarzen had hij bij de achterdeur uitgeschopt.
"Ik ga naar Winssen. Dus je bent alleen, dan weet je dat."
Even later reed de tractor langs het raam. Ik keek mijn vader na. Toen hij uit zicht was, pakte ik een doosje lucifers uit de keukenla. Op mijn slaapkamer haalde ik de sigaret met de knik tevoorschijn.

Illustratie: Joost Dekkers

Ik liep het erf over naar een wei waar geen koeien stonden. Het was warmer dan ik had verwacht. In het midden van de wei ging ik in het gras zitten en keek schichtig om me heen. Met trillende handen probeerde ik de sigaret aan te steken. Dit was lastig. Niet alleen vanwege het trillen, ook omdat ik uit moest kijken dat de knik niet groter werd en de sigaret in tweeën zou breken. En vanwege de wind. Verschillende lucifers kon ik weggooien voordat de sigaret eindelijk brandde. Toen vergat ik er bijna aan te zuigen. Ik nam een trek, hoestte en nam weer een trek. Het had iets magisch. Ik hield de sigaret tussen wijs- en middelvinger en had het idee dat ik ter plekke in iemand anders veranderde.
Ik was zo met die sigaret in de weer dat ik niet meteen in de gaten had dat iemand naar me riep. Toen het tot me doordrong verstijfde ik. Heel even keek ik op en zag bij het hek aan de straatkant een vrouw die druk gebaren maakte. Snel drukte ik de sigaret uit en deed alsof ik haar niet had gezien. Maar de vrouw bleef roepen. Ik aarzelde even, keek weer op en zwaaide kort naar haar. Het moest lijken alsof ik haar voor het eerst zag. Zo normaal mogelijk liep ik naar haar toe. Mijn ademhaling ging veel te snel en ik voelde me een beetje duizelig.
"Weet jij misschien hoe ik in Beuningen kom?"
"Sorry?"
"Beuningen."
Ik legde de weg uit naar de dorpskern. Ze bedankte me en stapte op haar fiets. Ik leunde nog een tijdje tegen het hek en kwam zo een beetje tot rust. Toen ik terugkeerde naar de plek waar ik had gezeten, kon ik de sigaret niet vinden, alleen het doosje lucifers. Ik dacht aan de twee maanden dat de sigaret in mijn la had gelegen. Helemaal voor niets. Ik stak een lucifer aan en keek hoe hij langzaam opbrandde.
Na een poos ging ik liggen en luisterde naar de autoweg in de verte. De zon brandde op mijn gezicht. Ik deed mijn ogen dicht.
Iemand schopte tegen mijn been.
"Hoe lang lig jij hier al?"
Het was de stem van mijn broer.
Ik knipperde met mijn ogen en keek om me heen. Zwarte vlekken, het gras was wit. Mijn broer hing boven me.
"Kun je me even helpen?"
Ik zuchtte en stond op, wankelend als een pasgeboren kalf. Het gras werd langzaam groen. Toen dacht ik aan de sigaret met de knik. Ik hield een hand voor mijn mond om te controleren of mijn broer het zou kunnen ruiken.


Willem Claassen
Joost Dekkers

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons