nieuwsbrief
menu Asset 14

Plaatsvervangende schaamte

Artikel Emy Koopman
Mail

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Amnesty startte een nieuwe campagne, maar wil Emy zich wel plaatsvervangend schamen?

Het vreemdelingen-detentiebeleid in Nederland is inhumaan. Dat is het al een tijd, maar eerder leek het onmogelijk er meer aan te veranderen dan wat cosmetische pietluttigheden. In 2008 bijvoorbeeld, toen staatssecretaris Albayrak na aandringen van Amnesty het voor vastgezette vreemdelingen een beetje aangenamer probeerde te maken. Een keertje extra luchten zou wel moeten kunnen zonder dat het Wilders al te zeer voor het hoofd zou stoten. Of in augustus 2012, toen de Nationale Ombudsman met een rapport kwam waar minister Leers, wellicht vanwege zijn afhankelijkheid van de PVV, niet al te daadkrachtig op reageerde. Maar nu de PVV onschadelijk is, en na de zelfmoord van de Russische activist Dolmatov, die Teeven bijna zijn staatssecretarisschap kostte, lijkt er ruimte voor grondiger aanpassingen in het beleid.
Amnesty heeft de oude strijdbijl in elk geval weer opgepakt. Na het tekenen van een petitie voor de campagne ‘Ik schaam me diep’, kreeg ik een vervolgmail. Of ik ook een foto wilde plaatsen op de ‘Wall of Shame’. Vele bekende en minder bekende Nederlanders waren me al voorgegaan, door een video of foto te plaatsen met hun naam en een schaamteverklaring.
Ik heb mijn foto nog niet geüpload. Foto en naam op een website zetten, met de boodschap ‘Ik schaam me diep’, voelt vernederend, ondanks de goede intenties. Ik heb problemen met hoe plaatsvervangende schaamte hier wordt toegepast. Als je je plaatsvervangend schaamt, ga je een emotie die een ander zou moeten ervaren zelf maar ervaren. Je vereenzelvigt je met degene aan wie de schaamte eigenlijk toebehoort. Maar op basis waarvan? Het is staatssecretaris Teeven die zich moet schamen. Ik wil mij niet met hem vereenzelvigen, alleen omdat we landgenoten zijn en elk volk zogenaamd de regering krijgt die het verdient. Teeven noemde Dolmatov “een incident”, terwijl hij minstens zo veel moet hebben geweten van de misstanden in het vreemdelingenbeleid als staatssecretaris Weekers van de toeslagenfraude. De meest gepaste emotie in reactie hierop lijkt me woede.


Emy Koopman (1985) is Hard//hoofd-redactielid, literatuurwetenschapper, psycholoog en schrijver. Haar debuutroman Orewoet verscheen in september 2016 bij Prometheus. // emy@hardhoofd.com

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons