nieuwsbrief
menu Asset 14

De test

Artikel Kasper van Royen
Mail

Deze week verscheen de vijfde editie van de Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, oftewel 'de DSM'. Vandaag op hard//hoofd drie artikelen naar aanleiding van de wedergeboorte van deze altijd omstreden bijbel van de psychiatrie. Kasper werd eens getest op stoornissen.

‘‘Neem gerust een pauze wanneer je daar behoefte toe voelt. Op de gang staat een apparaat waar je koffie kan halen en als je wil kan je natuurlijk altijd even naar buiten om je benen te strekken’’, had de vrouw gezegd. ‘‘Je moet je hoofd niet overbelasten hoor. Het is ook niet niets, al die vragen’’, knipoogde ze erachteraan en ze ging verder met het typen van haar verslagen. Het was de zomer van 2010. Via de luxaflex werden stofstralen door de kamer verspreid. Ik was aanbeland bij vraag 386. ‘‘Raakt u angstig van kamerplanten?’’ ‘1’ was ‘nooit’, ‘5’ ‘altijd’. Ik moest lang nadenken. Ik kon me niet herinneren ooit bang te zijn geweest voor flora, maar vulde toch maar een 2 in. Helemaal nooit leek mij immers ook weer zo absoluut. Wie weet had ik een of ander geraniumtrauma uit mijn vroegste jeugd verdrongen.

Nadat ik alle vragenlijsten had doorgewerkt volgden de plaatjes. De vrouw hield ze op kartonnen borden omhoog. ‘‘Wat zie je hier?’’ vroeg ze bij een prent van twee jongens in een sloot.
‘‘Tja,’’ zei ik, ‘‘dat is maar hoe je het bekijkt.’’
‘‘Ik wil weten hoe jij het bekijkt’’, zei de vrouw.
‘‘Ik zie jongens die in een sloot staan. Ze zijn daar duidelijk niet op gekleed.’’
‘‘Hoe voelen die jongens zich?’’
‘‘Nat en koud, denk ik.’’
‘‘Wat is er aan deze situatie voorafgegaan?’’
‘‘Misschien hebben ze hun buurmeisje verkracht en zijn ze zich nu van haar lichaam aan het ontdoen.’’
Voor minder dan een seconde leek haar stalen glimlach verdwenen te zijn. Waarom had ik dit nu weer gezegd? Was ik bang dat ik zonder een hint van geestesziekte deze mevrouw een saaie werkdag zou bezorgen?
‘‘Ja, ik zeg ook maar wat’’, lachte ik onhandig.
‘‘Er is geen goed of fout Kasper, er is alleen maar wie jij bent.’’

Illustratie: Gino Bud Hoiting

Toen ik de deur opendeed, stormde mijn vriendin op me af. ‘‘En? Heb je het?’’ riep ze uitgelaten.
‘‘Dat weten ze pas over vier weken. Eerst moeten de resultaten geanalyseerd worden.’’
‘‘Ik weet zeker dat je het hebt. Het zal zoveel rust geven als jij het ook weet, als iedereen het weet.’’
Met ‘het’ bedoelde mijn vriendin MGDDP. Een tijd terug maakte ze, na urenlang alles erover op internet te hebben gelezen, mij middenin de nacht wakker.
‘‘Dit ben jij gewoon helemaal, lief! Geen verantwoordelijkheden nemen, apathisch zijn, geen initiatief tonen, grootse fantasieën hebben, niet kunnen dansen.’’
‘‘Wat zeg je allemaal? Ik slaap nog half.’’
‘‘Er valt heel goed mee te leven hoor, er zijn dan wel geen medicijnen tegen, maar bewustwording is het belangrijkst. Oh, we kennen elkaar nu zes jaar, maar ik heb het gevoel dat ik je nu pas begin te begrijpen. Dit is zoiets moois.’’

De volgende dag gaf ze me een prachtig paar suède schoenen cadeau.
‘‘Waar heb ik dit nu weer aan te danken?’’
‘‘Dat is voor die keer dat ik je een slappe zak heb genoemd.’’
‘‘Welke keer?’’
‘‘De laatste keer, een maand geleden was dat. Toen Loedertje van het balkon was gesprongen en ik jou wel honderd keer belde, maar jij niet opnam.’’
‘‘O ja, ik was toen platen aan het kopen. Zo stom dat ik mijn telefoon op stil had gezet.’’
‘‘Nee, daar kan jij toch helemaal niks aan doen, dat is de MGDDP. Dat zorgt ervoor dat jij de confrontatie met lastige situaties niet aan kan en je jezelf dan afsluit van de wereld.’’
De schoenen zaten heerlijk, maar toch liepen ze niet lekker.

Vier weken later zat ik in de wachtkamer, te wachten tot de vrouw mij naar haar bekende kamertje zou roepen. Naast de koffieautomaat stond een kamerplant, die was mij de vorige keer niet opgevallen. ‘‘Ach, als je dat niet hebt heb je vast wel iets anders. Er komt altijd wel iets uit zo’n test’’, had een vriend, die verstand van dat soort dingen leek te hebben, mij de vorige avond gerustgesteld. Over enkele minuten zou ik weten wie ik was.


Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons