nieuwsbrief
menu Asset 14

Ajax

Artikel Noor Spanjer
Mail

In Re: kijkt hard//hoofd van een afstandje naar actuele zaken. Noor zag hoe Ajax landskampioen werd. En ze zag hoe Marc Overmars zag dat Ajax landskampioen werd.

Op zaterdagavond moet ik werken en pas als de zon allang weer op is, rol ik mijn cafeetje uit: het is de eerste keer dit jaar dat ik tot aan het daglicht wakker ben gebleven en het speciale, vertrouwde gevoel dat ik daarvan krijg, verwelkom ik met genoegen. Het betekent namelijk zomer en festival en buiten zijn en vrienden zien. Ik slaap die middag tot half een uit, pak mijn telefoon en scroll langs de nieuwspagina’s. ‘Oh ja, Ajax begint zo’, denk ik, en draai me nog eens om. Anderhalf uur later word ik wakker van een schreeuw uit de tuin: "Kampionen!!". Ik realiseer me dat er de hele dag - althans wat daar nog van rest - dronken idioten en liters testosteron de straten van mijn prachtig Amsterdam zullen bevuilen en overweeg of ik maar in bed zal blijven liggen. Ik weet dat de hooligans en ik op gelijk niveau zitten wat betreft liefde voor de stad, maar daar blijft het bij. Op z’n Amsterdams: het zal me aan m’n reet roesten of dat hele Ajax volgend seizoen ook maar één doelpunt scoort. Voetbal, ik vind het maar exorbitant dure opium.

Toen ik nog niet wist dat voetbal me geen voetbal interesseerde, was ik verliefd op Marc Overmars, en dus Ajax-fan: ik was een jaar of twaalf. Ze wonnen iets, geen idee meer wat, en zouden dit vieren met een rondvaart door de grachten. Ik woonde toevallig aan een van die grachten en dacht, nee wist, dat niets me gelukkiger zou maken dan Marc vanaf een paar meter afstand in het echt te kunnen aanschouwen. Zou hij naar me zwaaien? Ik fantaseerde zelfs over mogelijke in-het-water-val-scenario’s en reddingsacties die daarop zouden volgen. Uiteraard zou ik de rest van de optocht mee moeten varen en Marc, mijn held, zou ter geruststelling mijn hand vasthouden. Maar om dit scenario überhaupt een kans tot verwezenlijking te geven, moest ik in ieder geval echt aan die waterkant gaan zitten. Dus belde ik mijn vriendin op en zocht in mijn kast naar roodwitte kleding.

Mijn moeder maakte vanuit het raam een foto van mij en mijn vriendin, waarop te zien is hoe we reikhalzend uitkijken naar de feestvierende voetballers. Misschien dat daarom deze gebeurtenis me zo helder voor de geest staat; zelfs het gevoel weet ik nog terug te halen. Toen de boot eenmaal langs voer, en Marc inderdaad naar mij zwaaide (echt specifiek naar mij, ik weet het zeker!), spatte ik zowat uit elkaar van extase. De luttele seconde van de zwaai en zijn fysieke aanwezigheid voor eventjes zo dicht bij mij, waren het uren wachten aan de kade meer dan waard.

Jammer is het wel: mijn romantische blik op in ieder geval één Ajacied is vervangen door een cynische irritatie voor al die doorgesnoven krankzinnige mannen die zich ironisch genoeg ‘Kampioenen’ wanen. Dus blijf ik nog maar even in bed. De volgende dag kijk ik dan toch naar de foto’s waarop deze overwinning is vastgelegd. En daar staat hij, op de tribune. Terwijl Edwin van der Sar iets tegen hem zegt, staart Marc richting het voetbalveld. Zijn rode stropdas staat hem goed, en het kuiltje in zijn kin is iets dieper geworden.


Noor Spanjer (Amsterdam, 1982) is freelance journaliste en mediawetenschapper. Als nieuwerwetse minstreel is zij altijd op zoek naar persoonlijke verhalen en daarnaast is ze ideologisch inzetbaar voor feministische zaken en andere nature-nurture kwesties.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons