nieuwsbrief
menu Asset 14

Het leven is een fabel

Artikel Sander Ritman
Beeld Liesbeth de Feyter
Mail

Vorige keer had deze meneer me verteld dat ik gewoon de sleutel moest gebruiken om binnen te komen. Ter aankondiging van mijn bezoek, bel ik nu toch eerst aan. Daarna draai ik de sleutel in het slot. Tot mijn verbazing is het eerste wat ik zie Zwarte Piet. Hij zit op een stoel naast het bed van meneer. “Ken je me nog?”, vraagt de zwartgeschminkte man. “Ja ik geloof het wel, uit Spanje toch?”, grap ik flauwtjes. Ik zag wel dat het de buurman was, hij zat hier vorige week ook al op dezelfde stoel. Blijkbaar wordt deze cliënt ook zonder mij goed verzorgd. Hij heeft zijn eigen knecht reeds naast zijn bed zitten.

“Ik moest maar eens gaan”, zegt de buurman in zijn pietenpak. “Voordat alle schmink eraf is ben ik weer een uur verder”. Als Zwarte Piet de deur uitloopt, komt zijn buurvrouw binnen met een lange baard. Kwam ik hier nou om voor meneer te zorgen, of was het heerlijk avondje ook voor hem gekomen? Waarom ook niet. Meneer lijdt aan prostaatkanker en is terminaal. Ik gun het hem van harte zijn lijdensweg in zoetigheid te dompelen.

“Lekker ja, bakje koffie,” antwoord ik op een aanbod van de buurvrouw en ze loopt vervolgens naar de keuken. Eindelijk ben ik even alleen met mijn cliënt. Ik weet dat meneer waardering voor mijn werk heeft, aangezien hij zelf jarenlang als broeder en mantelzorger heeft gewerkt. Hij praat daar ook altijd graag over. Vooral de ellendigste situaties staan hem nog levendig bij. In dat opzicht hebben wij zeker iets gemeen. Net als vorige keer steekt hij van wal met verhalen uit zijn tijd als ambulancebroeder. Zijn anekdotes vallen stuk voor stuk in de categorie ‘ongelooflijk wreed maar waar’. “Een man met maar één been wil in bad stappen. Iemand heeft echter aan zijn thermostaatkraan gedraaid waardoor het water kokendheet de kraan heeft verlaten. Nietsvermoedend hijst meneer uit gewoonte zijn ene been in het bad. Van schrik en van pijn glijdt hij uit en komt met zijn hele lijf in het water te liggen. Door zijn handicap kan hij zichzelf niet bevrijden. Zijn lichaam verbrandt tot op het bot.”

Illustratie: Liesbeth de Feyter

“Ik ken ook wel een soortgelijk verhaal,” bied ik tegen hem op. “Een moeder doet haar twee dochters in bad. De ene is nog maar anderhalf jaar oud en de ander is drie. Terwijl de meisjes in het water spelen, gaat moeder even de was opvouwen in een andere kamer. Op dat moment gaat er iets mis en stroomt er opeens kokendheet water in de badkuip. Het meisje van drie weet eruit te klimmen, maar kan haar zusje er niet alleen uit tillen. Als uiteindelijk het tergende geschreeuw haar moeder bereikt, is het kleine lijfje helemaal verbrand. Wonderbaarlijk genoeg overleeft ze het, maar is ze voor de rest van haar leven verminkt.”

“Ja, zo ken ik ook nog een verhaal van een jongetje dat in bad met zijn piemeltje zit te spelen,” zegt meneer met een blik in zijn ogen alsof dit verhaal al het voorgaande zal overtreffen. De buurvrouw komt nu net weer de woonkamer binnenlopen en zet de koffie voor mij neer. Meneer gaat rustig verder met zijn anekdote. “De speelse kleuter van vijf wikkelt het trekkoordje, wat aan de lichtschakelaar vastzit, om zijn kleine jodokus. Ineens glijdt hij onderuit en wordt zijn hele scrotum eraf getrokken.”

“Gadverdamme Frits,” zegt zijn buurvrouw, die op dit punt in onze verhalenwisseling valt. “Nou, ik laat jullie verder alleen met jullie mannenpraat.” Ze doet rustig haar jas aan en loopt de deur uit. “Sigaartje?”, vraagt meneer aan mij als hij de buitendeur in het slot heeft horen vallen.

“Waarom ook niet,” zeg ik met een brede glimlach op mijn lippen. En zo praten we nog lang door. We vertellen nog meer anekdotes en filosoferen er lustig op los. Een fles whisky wordt opengetrokken en de conversatie krijgt steeds meer diepgang. Meneer vertelt dat hij gelooft in reïncarnatie en karma. Dat al je daden gevolgen hebben voor een volgend leven. Zo zou het jongetje uit zijn laatste verhaal in een volgend leven de vrouwen gek maken met zijn dan inmiddels groot geschapen handlanger. Ik geloof niet in reïncarnatie, maar weet dat meneers dagen binnenkort voorgoed zijn geteld. Ik vertel hem dat we moeten proosten op het nu. Het leven is een fabel, net als de goedheiligman. Wij zijn de helden die nu drinken op de mensen die niet gered konden worden. Ik hef mijn glas en toost: “op u!”, en ik kijk meneer vol overtuiging aan. Meneer heft op zijn beurt zijn glas: “op jou!” en hij neemt een grote slok. “Proost”, zeg ik nog. De rest van mijn cliënten moet vandaag maar wachten.


Sander Ritman
Liesbeth de Feyter studeerde schilderkunst en beeldverhalen aan Sint Lucas in Brussel. Ze werkt als freelance illustrator en striptekenaar en maakt poëtische beelden met een luguber kantje.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons