nieuwsbrief
menu Asset 14

Interview jezelf

Artikel Rutger Lemm
Mail

Als kind droomde ik vaak over een leven als beroemdheid. Ach, wie hou ik voor de gek, ik deed het vanmiddag nog. Uiteindelijk draait die fantasie om aandacht. Of ik me nu voorstel dat ik het winnende doelpunt maak tijdens een WK-finale en honderdduizend mensen mijn naam scanderen (ik ben zevenentwintig, het kan nog!), dat ik optreed voor een vol Carré en bedolven wordt onder het applaus, of dat ik de fotografen van me moet afslaan op de rode loper in Cannes: ik wil dat mensen van me houden. Veel mensen. De hele dag.

De beste vorm van aandacht is het interview. De fans lijden aan massahysterie, maar de interviewer is kalm en intelligent, en heeft zich ingelezen om jou beter te leren kennen. Is er iets vleiender? Je praat zoals je met vrienden praat, maar nu heeft het plotseling publiek belang en (het mooiste van alles) je hoeft niets terug te vragen. Wauw.

Ik ben de afgelopen jaren in mijn functie als hoofdredacteur van dit tijdschrift een aantal keer geïnterviewd en zoals altijd viel de werkelijkheid vies tegen. Omdat ik niet echt beroemd ben, had ik meestal niet Coen Verbraak voor me zitten, en ook niet zijn opvolger. De bleke redactieleden van studentenblaadjes of overwerkte krantenstagiaires worstelden tegenover me met hun opnameapparaten of drukten zo hard op hun potlood dat het puntje afbrak en ze zelf van hun stoel lazerden. Meestal moest ik een kopje thee halen of ze wat vragen stellen om ze te kalmeren: “Doe je dit al lang? Wat zijn je doelen in het leven? Wie zijn je voorbeelden?” En altijd als ik mijn eigen antwoorden later teruglas, klopte er helemaal niets van. Als het wel klopte, vond ik mijn eigen stem op papier net zo verschrikkelijk als op een bandje.

Een keer mocht ik op de radio mijn tien favoriete liedjes laten horen. Mijn opwinding verstomde toen de presentator me tegemoet liep in het café: een man met een bevlekt shirt, lang vettig haar en een verwarde blik die heen en weer schoot. Oh ja sorry, het was lokale amateurradio. Eenmaal in het kleine studiootje keek hij me vijandig aan. Een beroemde vriendin had moeten afzeggen en mij aangedragen als vervanger. Mijn gastheer veegde de lege koffiebekers van het toetsenbord, pakte de half kapotte koptelefoon en begon de uitzending met de verkeerde tune. “Godver…” Tijdens het afspelen van de juiste tune keek hij met nog intensere woede naar mij. “Ja… Excuses voor dat begin dames en heren. Welkom bij “De favoriete plaatjes van…’ met vandaag Roald Lom, hoofdredacteur van… Waar heb ik dat blaadje nou gelegd? Ah, HARDHOOFD! Online tijdschrift… Voor kunst. En journalistiek. Ofzo. Welkom, Roald.” “Dank, ik heet Rutger. Rutger Lemm.” “Oh.”

We draaiden een paar van mijn plaatjes en toen begon het interview. “Zo, Harold, dat harkhoofd, kan iedereen daar voor schrijven?” “Nou, iedereen kan zich melden, maar we hanteren een strenge selectie, en we zoeken niet alleen schrijvers, maar ook filmmakers en…” “Dus als je een heel goed stuk over de cultuurbezuinigingen hebt geschreven, een overtuigend betoog, dan plaatsen jullie dat dus niet?” “Nou, misschien wel, het moet eerst langs de eindredac –“ “DAT WIJZEN JULLIE GEWOON AF, DONALD? DAT GOEDE STUK?” “Ehm… Ik heet Rutger en…” “Dan gaan we nu verder met het volgende plaatje van Oswalds lijstje… No Diggity van Blackstreet.”

De fantasie is leuker. Neem een interviewrubriek met vaste vragen, zoals de Questionnaire van Proust uit Vanity Fair of Mijn Amsterdam uit de PS van de Week (ook op andere steden toepasbaar). Bedenk welke fragmenten je in Zomergasten zou laten zien. Bedenk zelf vragen, schrijf ze op en pak het blaadje tevoorschijn op een moment dat je je ondergewaardeerd voelt. Doe vijf jaar later weer hetzelfde. Sluit jezelf 24 uur op met jezelf. Stel jezelf de vragen in je hoofd met de fijne stem van je interviewer, en antwoord bedachtzaam. Een mensenmassa wacht met ingehouden adem.


Rutger Lemm is schrijver, grappenmaker en scenarist. In 2015 verscheen zijn debuut, 'Een grootse mislukking'. Hij is een van de oprichters van Hard//hoofd.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons