nieuwsbrief
menu Asset 14

De knuffelfactor

Artikel Emy Koopman
Mail

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Nadat onze eigen Hiske met een verhaal in het Parool De Wereld Draait Door tot een discussie over paardenvlees wist te verleiden, buigt Emy zich over onze hypocriete eetgewoontes.

De afgelopen week regende het paardenvlees-schandalen. Het oproer over restaurants die paardenvlees als rund verkopen en supermarktlasagnes waarvan de verpakking niet vermeldt dat er paard in verwerkt is, laat zien dat we kennelijk nog kieskeurige eters zijn. Het gaat dan niet om smaak en kwaliteit. Daarmee zit het wel goed, bezworen een culinair journalist, een vleeshandelaar en Joop Braakhekke de televisiekijker in DWDD. De enige reden dat men dit vlees niet eet is de knuffelfactor van het paard. Je zag hen erbij denken: tere zieltjes, die mensen die geen paard eten.
Hoe legitimeer je als mens dat je dieren eet? En welke dieren wel en welke niet? Als je je werkelijk aan het principe houdt dat je niets doodt of kwetst, is het lastig boodschappen doen. Maar wie er een pragmatischer principe op nahoudt, wordt al snel hypocrisie verweten. Dat geldt zeker voor wie zich beroept op de aaibaarheidsfactor.
Ik ben er voor dat mensen principes uitkiezen die ze echt belangrijk vinden en daar ook naar proberen te leven. Het aaibaarheidscriterium vind ik een mooi, haalbaar principe. Vergelijk de volgende twee gevallen: 1. Een gezin gaat naar de kinderboerderij. Ze knuffelen met de lammetjes. ’s Avonds eten ze shoarma. 2. Een gezin gaat naar de kinderboerderij. Ze knuffelen met de lammetjes. ’s Avonds eten ze kip.
Het is een kwestie van gradatie, maar het eerste gezin lijkt me aanzienlijk hypocrieter (zie ook: kalfje Willy). Niet op willen eten wat je op een ander moment zou willen aaien is een duidelijk moreel standpunt. Iets wat je lief vindt dien je ook lief te behandelen. En die arme kippen, zul je zeggen, die kunnen er toch niets aan doen dat wij ze niet lief vinden? Maar als je zo’n medelijden met die kippen hebt, waarom eet je ze dan?


Emy Koopman (1985) is Hard//hoofd-redactielid, literatuurwetenschapper, psycholoog en schrijver. Haar debuutroman Orewoet verscheen in september 2016 bij Prometheus. // emy@hardhoofd.com

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons