nieuwsbrief
menu Asset 14

Hometown Hackney

Artikel Gastbijdrage
Mail

Hometown Hackney is een audiodocumentaire met interviews, raps en spoken word over de Londense rellen van 2011. Matthea de Jong toont je de grimmige kant van het leven de arme arbeidersklasse in deze Londense wijk. 24 minuten en Engelstalig, echt iets om dit weekend eens goed voor te gaan zitten. Op een stoel of op je fiets.

Murder Mile, zo werd de straat genoemd waaraan wij woonden. Dat wist ik pas later. De eerste week was ik verrukt van ons huis, van de parkjes in de buurt, het knusse boekwinkeltje, de kapel om de hoek waar yoga werd gegeven, ontelbare kapperszaken, Caribische afhaalrestaurants en levensmiddelenwinkels met mandjes groenten en fruit voor een pond. Het Leger des Heils bood een peuterspeelzaal aan waar ik met mijn eenjarig dochtertje dankbaar gebruik van maakte. In zijstraten ontdekte ik hippe barretjes met vintage meubels en lekkere broodjes. Ze waren allemaal nieuw. Bij Broadway Market, even verderop langs de bioscoop en door het park met het buitenbad, moest je zijn om hipsters in hun nieuwste creaties te spotten. Witte wijn en latte's in de late middagzon.

Foto: © Darren Cullen

Niet veel later hoorde ik van een oorlog tussen wijken en straten. Postcode wars werden die genoemd. Als je deel uitmaakte van een gang, kon je je niet in een andere wijk vertonen. Dan riskeerde je je leven, werd me verteld. Hackney bleek het hoogste aantal gangs te hebben van heel Londen. Het geweld was minder dan voorheen, maar nog steeds waren er veel drugs en wapens. Ik geloofde het direct, maar onveilig voelde ik me niet. De wereld van hen was een andere dan die van mij.

Veertien maanden tevoren, in augustus 2011, was de wijk opgeschrikt door de rellen. Rellen die startten nadat de negenentwintigjarige Mark Duggan door de politie was doodgeschoten in Tottenham, een wijk iets ten noorden van Hackney waar je kwam na de straten met orthodoxe joden te zijn gepasseerd.

Via het nieuws in Nederland begreep ik dat de grootschalige rellen te maken hadden met opportunisme en een vervallen gevoel van moraal, "a broken society," aldus Cameron. Daar kon ik me wel iets bij voorstellen als ik dacht aan de dronken groepen Britten die al struikelend hun stag do's vierden op de Wallen.

Relschoppers werden hard aangepakt. In Hackney kregen zij gevangenisstraffen van gemiddeld ruim zeventien maanden. Vierenhalf keer zo hoog als normaal voor vergelijkbare misdrijven wordt gegeven. Maar hoe kon het dat de rellen zich zo snel over heel Engeland verspreidden? Had dat alleen te maken met het gemak om free stuff te krijgen? En is het terecht dat er zulke hoge straffen werden uitgedeeld?

Het gerechtelijk onderzoek naar de dood van Mark Duggan is opnieuw uitgesteld, nu tot september 2013. De vraag is echter of een openbaar onderzoek zonder wetswijziging wel mogelijk is. De Britse wetgeving gebiedt namelijk, als enige in Europa, dat onderschept bewijsmateriaal, zoals het aftappen van telefoongesprekken of het bekijken van e-mails, niet op openbare zittingen mag worden vrijgegeven. Een groot deel van het bewijsmateriaal rondom de dood van Mark Duggan zal daarom geheim blijven. De vraag of de politie voldoende reden had om op Mark Duggan te schieten, blijft naar alle waarschijnlijkheid onbeantwoord.

In het najaar van 2012 interviewde ik jongerenwerkers, rappers, winkeleigenaren, politieagenten, een ex-ganglid, de bezorgde moeder van Mark Duggans beste vriend en anderen. Ze vragen zich af of er recht is gedaan en vertellen hoe armoede, geweld, werkloosheid, racisme, en frustratie over de dagelijkse behandeling door de politie bijdragen aan een diepgeworteld gevoel van onrecht.

Klik hier voor externe link naar audiodocumentaire.

-

Dit is een gastbijdrage van Matthea de Jong. Met dank aan alle geïnterviewden, Franklyn Music, Suli Breaks, Rosie Heinrich en Jaap Scheeren.


Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons