nieuwsbrief
menu Asset 14

laatste dag

Gilles slaapt niet meer. Gelukkig is hij huisvrouw, en schrijver. Iedere zondagochtend heeft hij op hard//hoofd een moment voor zichzelf. Zondagsrust: het (niet zo jonge) vaderschap van Gilles van der Loo, van onderen belicht.

Mail

Door de lange rit zou Nadim in slaap vallen in zijn kinderstoel, zijn speen bewegend op zijn gezicht als een dobber waar een vis aan knabbelt. Ik zou mijn rechterarm tussen de autostoelen neerlaten en mijn hand op de kop van Otis de Hond leggen. Zijn kop zou glad en warm zijn als een steen in de zon.

Birre zou vragen wat we gingen lunchen en ik zou weten dat ze eigenlijk bedoelde dat ik mosselen moest kopen bij de vishandel in het dorp, om er in het vakantiehuisje op de dijk een pasta mee te maken. Daarna zouden we naar zee gaan.
Ik zou vragen: “Heb je linguine meegenomen?”
Naast me zou Birre glimlachen. “En knoflook.”

Sinds de dood van mijn beste vriend Gijs, die altijd precies deed waar hij zin in had en daar geweldigerwijs ook anderen blij mee maakte, speel ik vaker dan ooit het spel Wat zou je doen als dit je laatste dag was?
Het is een eenvoudig spel. Ik denk dat iedereen het kent.  

Tegenwoordig zie ik elke dag als mijn laatste, wat een vloek is, maar ook een groot cadeau. Een vloek om overduidelijke redenen; een cadeau omdat me nu veel moois opvalt dat vroeger aan me voorbij zou zijn gegaan. Met dat moois maak ik verhalen, en zo draag ik bij aan het sprookje, aan de collectieve afspraak over wat het betekent om gelukkig te zijn.

Beeld: Joost de Haas

Vandaag wordt waarschijnlijk niet mijn laatste dag. Niet écht. Ik zit dan ook niet met mijn gezin in de auto, maar schrijf deze column aan de keukentafel in het huis van mijn ouders. Als ik wat opzij leun kan ik de achterkant van de bank in de woonkamer zien, waar mijn moeder met Nadim op schoot zit. Ze leest hem zijn lievelingsverhaal voor: het Gouden Boekje over de Koekeman.
“Lang geleden leefden er een oud vrouwtje en een oud mannetje. Kinderen hadden ze niet, en daarom maakte het oude vrouwtje op een goede dag een mannetje van koek…”

In de tuin achter het raam staat mijn vader over een rozenperk gebukt met een oranje harkje in zijn hand. Een kinderharkje. Zijn laarzen lijken opeens veel te groot. Ik volg mijn vaders kalme bewegingen en luister naar mijn moeders stem.
Mijn vader is er nog.
Mijn moeder is er nog. Ze leest mijn zoontje voor, en mij stiekem ook.
Boven de rugleuning van de bank steken twee bolletjes uit. Het kleinste valt af en toe tegen het grotere aan. Als het verhaaltje afgelopen is, zal het tijd worden om een boterham te eten. Daarna moet het kleine koppie naar bed.

Je laatste dag, blijkens mijn vriend, heb je niet voor het kiezen. Kijk naar de Koekeman, die hoopvol de wijde wereld in ging, maar eindigde in de bek van de vos. “En daarna,” leest mijn moeder, “heeft het Koekemannetje helemaal niets meer gezegd, nooit meer.” Met een klap sluit ze het boek.
Nu zal ik opstaan, een omelet bakken en die in vier stukken verdelen. Nadim zal met al zijn vingers in het ei prikken en daarna alleen een broodkorst eten. Als hij die opheeft, zal ik kijken hoe mijn vader - op zijn te grote laarzen - mijn zoon naar bed brengt; hem een aai over zijn koppie geeft en het licht uitdoet.

Misschien moet ik ophouden te dromen over ideale laatste dagen.
Vandaag zou goed genoeg zijn.

 

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Essay: ‘Dank voor jullie inzet!'

‘Dank voor jullie inzet!'

Mensen willen het liefst werk doen dat in een positieve zin bijdraagt aan het leven van anderen. Maar is dit wel een haalbaar ideaal?

 1

Kerstbezoek voor Gavin Marley

Gavin en Susan lopen elkaar jaren na hun middelbareschooltijd weer tegen het lijf. Gavin, die inmiddels steenrijk is, nodigt de dakloze Susan bij hem thuis uit.

Gedachtes over het imposter​syndroom

Gedachtes over het imposter​syndroom

Het jaar is bijna voorbij en daarom zet Hard//hoofd de beste stukken van 2018 nog één keer in de schijnwerpers.   Slimme, competente mensen die ervan overtuigd zijn dat ze hun succes niet verdienen. Het komt zo vaak voor dat er een term voor bestaat: het impostersyndroom. In het kader van de Fakeweek een persoonlijke […]

Tip: Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

In deze laatste tip van 2018 geeft Emma Stomp op de valreep een onmisbaar advies voor de feestdagen.

Mentale maandag: kerst 1

All I Want for Christmas

Mentale gezondheid is belangrijk, maar we praten er weinig over. Daarom gidst Nastia Cistakova je in deze tweewekelijkse beeldcolumn langs de taboes, onhandige vragen en ongemakkelijke antwoorden over psychische problemen. Nastia weet hoe het voelt als het er in dat prachtige hoofd van je soms net wat anders aan toegaat dan ‘normaal’, en ze illustreert herkenbare […]

Willen wonen in een kerstetalage

Willen wonen in een kerstetalage

Ieder jaar met kerst willen we heel veel spullen kopen. Het zijn rekwisieten voor wanneer we ons even de protagonist in een kerstverhaal willen wanen. Maar doen we dit eigenlijk niet het hele jaar?

Alles vijf sterren: Amstelveen, een kroeg en klassieke muziek 1

Stoofvlees, heiligen en de liefde

Deze week spraken drie hard//hoofd-redactieleden hun kersttip voor je in. Van stoofvlees, via Nick Cave, naar oude liefde.

De komma in mijn komedie

De komma in mijn komedie

'Roken is niks anders dan spelen met de dood', iedereen weet dat het een slecht idee is, maar toch beginnen mensen eraan. Koen Schouwenburg schrijft over de absurditeit van een verslaving en hoe daarmee om te gaan.

Hard//talk: Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Sociaal ondernemen is de beste keuzes maken in een imperfecte wereld. Stop daarom met elkaar afvallen, vorm samen een front, en focus op de positive impact van duurzame innovatie, betoogt Dylan Meert. Het wordt tijd dat duurzame, eerlijke en sociale initiatieven ophouden met elkaars […]

Column: Skaten is overleven

Olympisch gezien

Iduna Paalman wil nét naar bed gaan als haar broertje belt. Met gewéldig nieuws.

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5