nieuwsbrief
menu Asset 14

There is no spoon

Gilles slaapt niet meer. Gelukkig is hij huisvrouw, en schrijver. Iedere zondagochtend heeft hij op hard//hoofd een moment voor zichzelf. Zondagsrust: het (niet zo jonge) vaderschap van Gilles van der Loo, van onderen belicht.

Mail

Het was de eerste chrèchedag van Nadim. Terwijl ik zijn geregenlaarsde pootjes in de voetsteunen van zijn fietsstoeltje gespte, dacht ik aan mijn eigen eerste chrèchedag. Gemarmerd Linoleum, faux-houten stoeltjes met grijsstalen poten en een multiplex kast met stapels gekleurd papier. De kinderen in mijn klasje, de stof van hun broeken en jurkjes. Pietertje, wiens gulp altijd openstond en die een onwaarschijnlijk zware ziekenfondsbril op een heel klein besproet neusje hooghield.
Nadim wriemelde in zijn stoeltje. Ik drukte hem met zijn rug tegen de leuning en klikte het veiligheidsriempje op zijn plek. We fietsten over de Lindengracht en zoals zo vaak dacht ik wat een mazzelpik mijn zoon toch was. Zelf had ik Breda-Noord als kennismaking met de wereld moeten velen.
Bij de crèche parkeerde ik mijn fiets tegen een paaltje. Terwijl we naar binnen liepen en het primairekleurenbombardement begon, herinnerde ik me hoe ik op mijn eerste dag als een te slachten varken gekrijst had. Ik had me overal aan vastgegrepen om maar niet van mijn moeder gescheiden te worden.
Ik deed Nadim zijn gele regenjasje uit en hing het aan een haakje. nAdiM, stond erboven, in van die doordrukletters. In de ruimte van groep A plantte ik mijn zoon tussen de andere kruipers en jengelaars. Daarna hield ik mijn hart vast, opdat ik niet opeens heel lege handen zou hebben. Met ingehouden adem telde ik tot drie.
Hij ging niet janken.
Nadim kroop op een jongetje af en legde een arm over zijn schouders. Het jongetje viel om. De juf zei tegen me dat ik het beste nu kon gaan.
Op de gang keek ik nog even naar het gele jasje met Nadims naam erboven. Het daglicht dat binnenviel was anders dan ik me van mijn eigen jeugd herinnerde. Minder warm. Minder gelig. Minder…
“There is no spoon”, mompelde ik.

Beeld: Joost de Haas

In de film the Matrix*, daagt bij protagonist Neo (Keanu Reeves) geleidelijk het besef dat hij in een geconstrueerde wereld leeft, een uitgebreide en overtuigende computeranimatie. Hij, de man zonder achternaam (wat hem toch aan het denken had moeten zetten), blijkt een van de weinigen die de kale rasters kan zien waaraan de wereld is opgehangen. Dit besef verdiept zich tot het moment waarop een kleine jongen Neo uitlegt hoe hij lepels kan buigen met zijn geest. De jongen geeft onze held zo’n lepel en zegt: “Do not try and bend the spoon. That’s impossible. Instead only try to realise the truth: there is no spoon.”
De kleuren van mijn kinderjaren leken zoveel geler, verzadigder en warmer, omdat het de kleuren van verschoten jarenzeventigfoto’s waren. Ik had een jeugd geconstrueerd uit mijn moeders fotoboeken.
Wanneer was ik daarmee opgehouden?
Op welke leeftijd werden mijn herinneringen écht?
Hád ik wel echte herinneringen?
En hoe moest dat met Nadim gaan? Hij zou door de alomtegenwoordigheid van videotelefoons en door de beeldkwaliteit van nu, opgroeien met herinneringen die voor een nog groter deel geconstrueerd waren, en waarvan de constructie niet van echt te onderscheiden zou zijn.

* Andy & Larry (inmiddels Lana) Wachowsky, 1999.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Essay: ‘Dank voor jullie inzet!'

‘Dank voor jullie inzet!'

Mensen willen het liefst werk doen dat in een positieve zin bijdraagt aan het leven van anderen. Maar is dit wel een haalbaar ideaal?

 1

Kerstbezoek voor Gavin Marley

Gavin en Susan lopen elkaar jaren na hun middelbareschooltijd weer tegen het lijf. Gavin, die inmiddels steenrijk is, nodigt de dakloze Susan bij hem thuis uit.

Gedachtes over het imposter​syndroom

Gedachtes over het imposter​syndroom

Het jaar is bijna voorbij en daarom zet Hard//hoofd de beste stukken van 2018 nog één keer in de schijnwerpers.   Slimme, competente mensen die ervan overtuigd zijn dat ze hun succes niet verdienen. Het komt zo vaak voor dat er een term voor bestaat: het impostersyndroom. In het kader van de Fakeweek een persoonlijke […]

Tip: Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

In deze laatste tip van 2018 geeft Emma Stomp op de valreep een onmisbaar advies voor de feestdagen.

Mentale maandag: kerst 1

All I Want for Christmas

Mentale gezondheid is belangrijk, maar we praten er weinig over. Daarom gidst Nastia Cistakova je in deze tweewekelijkse beeldcolumn langs de taboes, onhandige vragen en ongemakkelijke antwoorden over psychische problemen. Nastia weet hoe het voelt als het er in dat prachtige hoofd van je soms net wat anders aan toegaat dan ‘normaal’, en ze illustreert herkenbare […]

Willen wonen in een kerstetalage

Willen wonen in een kerstetalage

Ieder jaar met kerst willen we heel veel spullen kopen. Het zijn rekwisieten voor wanneer we ons even de protagonist in een kerstverhaal willen wanen. Maar doen we dit eigenlijk niet het hele jaar?

Alles vijf sterren: Amstelveen, een kroeg en klassieke muziek 1

Stoofvlees, heiligen en de liefde

Deze week spraken drie hard//hoofd-redactieleden hun kersttip voor je in. Van stoofvlees, via Nick Cave, naar oude liefde.

De komma in mijn komedie

De komma in mijn komedie

'Roken is niks anders dan spelen met de dood', iedereen weet dat het een slecht idee is, maar toch beginnen mensen eraan. Koen Schouwenburg schrijft over de absurditeit van een verslaving en hoe daarmee om te gaan.

Hard//talk: Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Sociaal ondernemen is de beste keuzes maken in een imperfecte wereld. Stop daarom met elkaar afvallen, vorm samen een front, en focus op de positive impact van duurzame innovatie, betoogt Dylan Meert. Het wordt tijd dat duurzame, eerlijke en sociale initiatieven ophouden met elkaars […]

Column: Skaten is overleven

Olympisch gezien

Iduna Paalman wil nét naar bed gaan als haar broertje belt. Met gewéldig nieuws.

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5