nieuwsbrief
menu Asset 14

Goor eten

Artikel Rutger Lemm
Mail

Ik herken me in deze grap van Theo Maassen: “Mijn moeder kookte vies. Als we lief waren, mochten we zonder eten naar bed.” Mijn eigen moeder houdt niet van koken, waardoor tijdens mijn jeugd vaak een inspiratieloos ensemble voor onze neuzen kwam te staan. Het culinaire talent schuilt in mijn vader, maar hij werkte toen nog fulltime en was ’s avonds meestal te moe om iets anders te doen dan op de bank liggen en TV kijken. Mijn broertje en ik staarden weemoedig naar onze tartaartjes, niet-knapperige krieltjes en sperzieboontjes uit een potje. Ze kookte wel gezond, maar het voedsel was niets anders dan de correcte brandstof voor ons lichaam. Ik stond bekend als een ‘moeilijke eter’ en bleef regelmatig alleen achter aan tafel, terwijl ik me door mijn bord heen probeerde te worstelen. “Eerst je dek schrobben”, zei mijn moeder dan, in navolging van haar vader, die zeeman was geweest.

Ik vermoed dat deze gebrekkige voeding de reden is dat ik niet een erg lange (1 meter 78) en vrij iele (68 kilo) man geworden ben. Laatst botste ik op straat tegen een man en zei: “Sorry.” Waarop hij zei: “Hoezo?” “Ik botste tegen u aan.” “Oh. Niets van gemerkt.”

Toen mijn vader vervroegd uittrad en zich begon uit te leven in zijn liefde voor koken (met name bij zijn spaghetti bolognese uit de oven) zag ik in dat eten ook lekker kon zijn. De moeder van een van mijn beste vrienden opende haar huis voor onze jongensgroep en hier leerde ik de smaak kennen van verse pesto, warm Turks brood, apple crumble met crème fraîche, pompoensoep met dille en bonenschotel met Italiaanse worst. Ik gluurde jaloers naar de goedgevulde lichamen van haar lange zoons en dochter, naar hun spieren die opbolden als ze naar de zelfgemaakte kruidenboter reikten.

Inmiddels kan ik, met dank aan Jamie Oliver, zelf ook mijn mannetje staan in de keuken. Een Israëlische vriend leerde me dat alles altijd nog verser kan. Toen ik in een supermarkt in Haifa naar het sinaasappelsap zocht, zei hij: “Nee oetlul, dat persen we hier gewoon. Uit sinaasappels.” Voorgekookte, geschilde en gekruide aardappelschijfjes zijn eigenlijk onzin als in de schil koken veel lekkerder is. Ik ben een beetje een foodie geworden, met magneetstrip voor mijn messen en een eigen basilicumplantje.

Maar soms verlang ik opeens terug naar mijn moeders kookkunst. Deels jeugdnostalgie, maar ook omdat ik alleen woon, vrij lui ben en vaak haast heb. In je eentje koken is stom, dat weet iedereen, en eten kost zoveel tijd en moeite. Daarom maak ik soms, op een dinsdagavond, lekker goor eten. Ik doe niet echt mijn best en dek de tafel niet eens. Als iets klaar is, eet ik het staand uit de pan, vaak met mijn handen of van een vieze vette spatel. Een plezierloze handeling, puur om voedingsstoffen binnen te krijgen. Mislukte vissticks waarvan het krokante omhulsel is losgekomen en samengehoopt in een hoekje van de pan ligt, eet ik uit het knuistje, als een kluizenaar over het fornuis gebogen. Licht aangebrande aardappels, met te veel olie en zout, prik ik met vijf tegelijk aan een vork. Natte, slordig afgegoten rijst lepel ik zonder saus naar binnen. Opgewarmde tomatensoep uit een pakje drink ik uit de pan, waarbij de hete rode vloeistof langs mijn mondhoeken naar beneden druipt en schaamteloos op de keukenvloer drupt.

Net zoals bij mama thuis. Heerlijk.


Rutger Lemm is schrijver, grappenmaker en scenarist. In 2015 verscheen zijn debuut, 'Een grootse mislukking'. Hij is een van de oprichters van Hard//hoofd.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons