nieuwsbrief
menu Asset 14

Mijn handen vol

Artikel Sander Ritman
Mail

Sander werkt in de thuiszorg en geniet daardoor het voorrecht dagelijks toe te mogen treden tot een wonderlijke wereld, waarin hij mensen ontmoet in hun puurste vorm. Dat hij ze ook nog eens mag helpen is een dubbele beloning, gezien de waardering die hij er voor terugkrijgt. Zo zegt hij het althans zelf. In deze aflevering blijkt dat Sander soms meer terugkrijgt dan hij had verwacht.

Ze heeft een nog altijd vrij strakke halfdonker getinte huid, een volle coupe van zwart krullend kroeshaar en een paar verbijsterend slank en egale benen voor een vrouw van boven de zeventig. Mevrouws leeftijd is totaal niet af te lezen aan haar uiterlijk.

“Allejezus jong, wat is dat toch lekker hè. Heerlijk die warme straal op mijn lijf.” Ik sta er eigenlijk maar wat bij terwijl mevrouw mij zorgvuldig in zich opneemt. Blijkbaar hoef ik niet veel te doen, ze lijkt ook nog zo fit als een dertiger.  “Zulke jongemannen als jij kom je niet vaak tegen hier. Sommige doen er moeilijk over, als er zo’n knul als jij voor de deur staat. Maar ik niet hoor, je bent hier meer dan welkom." Ze geeft me nog net geen knipoog. Als ze opstaat, draait ze de douche uit en vraagt me om een handdoek. Ze droogt zichzelf af, van top tot teen. Ik begin me ondertussen steeds meer af te vragen wat ik hier eigenlijk kom doen en ik kijk op mijn mobiel hoeveel minuten ik hier al te veel heb besteed. “Zo jongen, je mag even mijn rug insmeren met dit hier.” Hoewel haar lichaam niet doet vermoeden dat er ook maar iets op gesmeerd dient te worden, wrijf ik wat Voltaren Gel op mijn handen. “Het mag wel wat steviger hoor, doe maar lekker hard. Jaaa, goed zo jongen. Oehh, heerlijk ja, ohhhh, ietsje hoger, ja ja, oh wat lekker. Nu iets meer opzij met je beide handen, de hoogte is goed zo.”

Illustratie: Marleen Krijnen

In de breedte van haar lichaam zit ik inmiddels voorbij haar schouderbladen en vraag me af of ik haar ribben moet masseren. De hele situatie voelt nogal ongemakkelijk. Ben ik hier nou naartoe gekomen om mevrouw een uitvoerige massage te geven? “Nee, nog wat verder jongen. Wacht, ik zal je even helpen.”

Ze pakt mijn beide handen en trekt ze in één stevige ruk, waar echt niemand wat tegen kan doen…

Daar ben ik nog steeds heilig van overtuigd.

…ze trekt ze verder naar zich toe, deze atletische bejaarde vrouw van misschien wel tegen de tachtig….

Nog steeds vraag ik me af hoe zij het voor elkaar heeft gekregen om bij ons in zorg te komen. Hoewel haar manipulatieve vaardigheden voor zich spreken.

….en mijn handen, omhuld door haar stevig pezige vingers, glijden zo ineens haar torso rond en belanden uiteindelijk, hoewel dit in een fractie van een seconde gebeurde…

Later bedacht ik nog dat ik misschien wel aangifte had kunnen doen. Ik was hier immers het slachtoffer.

…belanden pontificaal, er kan hier geen twijfel over mogelijk zijn….

Als man én als zorgverlener heb ik er genoeg gezien om het zeker te weten.

…en ze drukt ze ook nog eens stevig aan. Hoewel ik hier echt niks, maar dan ook niks tegen had kunnen beginnen. Een fractie van een seconde, eerlijk waar.

Ik heb dit nooit aan mijn vriendin verteld. Ze zou jaloers worden, als ik zeg dat je in een bejaardenflat nog zulke stevige borsten kunt aantreffen.

-
Dit is een gastbijdrage van Sander Ritman, uitvoerend schrijver en verpleegpoëet. De illustratie op de voorpagina is gemaakt door Friso Blankevoort


Sander Ritman

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons