nieuwsbrief
menu Asset 14

Koffie

Artikel Jan Postma
Mail

“Een fobie (Grieks: φοβος, phobos = angst, vrees) is een psychische aandoening waarbij iemand, om doorgaans onduidelijke redenen, een ziekelijke angst ontwikkelt voor specifieke zaken of situaties. Deze angst staat niet in verhouding tot de reële bedreiging die van de situatie of het object uitgaat en de lijder is zich hiervan goed bewust.”

Als ik het bovenstaande op Wikipedia lees, denk ik: het gaat wat ver het een fobie te noemen, maar dat mijn relatie met het koffiezetapparaat niet helemaal normaal is, staat buiten kijf. Ik heb het niet zo op koffiezetapparaten. Het huis-tuin-en-keuken-apparaat, inclusief de percolator (wat een prachtig woord!), is niet aan mij besteed. Ik weet niet hoeveel scheppen erin gaan of waar je je padje neerlegt, niet hoeveel water je erin giet of waar de knop zit. Wanneer ik word gevraagd “even koffie te zetten” terwijl iemand naar zo'n ding knikt, vind ik doorgaans een uitvlucht. “Nee, daar heb ik geen zin in” werkt vaak verbazingwekkend goed.

Wacht, ik moet even opschenken.

Hetzelfde geldt overigens voor die grote surrogaatautomaten in kastvorm. Tijdens een stage van drie maanden duurde het zeker negen weken voordat ik het aandurfde op een knopje te drukken, in de hoop dat een plastic bekertje op magische wijze zou verschijnen (wat gebeurde). Eerder had ik mezelf verdekt opgesteld en de automaat bespied, in de hoop te ontdekken of dat zo was, maar de ruggen die een voor een hun bakkie kantoortroost haalden, blokkeerden mijn zicht.

Toch, ik drink de hele dag door koffie. “Maar… Hoe dan?” hoor ik je denken.

Welnu, het zit zo: ik zet mijn koffie met de hand. Zoals mijn grootouders dat ook deden, en mijn ouders nog altijd doen. Ik ben de gelukkige eigenaar van een koffiefilterhouder en gezegend met engelengeduld. Het recept is als volgt:

Men neme een pot, een koffiefilterhouder, een passende koffiefilter, sterke koffie in snelfiltermaling (mijn brand of choice is Fair Trade Aroma: “krachtig en aromatisch”, verkrijgbaar bij Dirk van den Broek) een potje Buisman Royal (gebrande suiker “pour tout café moulu”, verkrijgbaar bij Albert Heijn) en kokend water. Doe wat koffie in de filter, voeg twee schepjes Buisman Royal toe, en strooi er weer wat koffie overheen. Druk dit aan en schenk een beetje kokend water in de filter. Herhaal dit proces totdat de filter tot de rand is gevuld met doordrenkte koffie. Reken ongeveer tien schepjes Buisman Royal per halve kilo koffie.

Wacht, ik ga even opschenken.

Nu kan het echte werk beginnen. De truc is terughoudendheid te betrachten en niet te veel kokend water per keer op te schenken, en ook tussen de schenkbeurten door je geduld te bewaren. Gedurende een periode die doorgaans wordt onderbroken door een welverdiende nachtrust, haal je zo iets meer dan een half litertje ondrinkbaar sterk koffie-extract uit een kwart kilo koffie. Het hoeft geen stroop te zijn, maar het het resulterende vocht is duidelijk te dik om met goed fatsoen 'koffie' te worden genoemd.

Dit vloeibare goud bewaar je in de koelkast. Het blijft minimaal een week goed – langer heb ik er nooit over gedaan om het op te drinken. Als het proces goed is verlopen, kun je een pinkdik laagje extract in een glas gieten, en dat tot de rand vullen met kokende melk om de perfecte koffie verkeerd te krijgen. Waag het trouwens niet mijn oma's koffie 'latte' te noemen, dan stik je binnen afzienbare tijd in een koffieboon en zal ik geen traan om je laten. Enfin, ik ga weer opschenken.


Jan Postma Jan Postma (Delft, 1985) is politicoloog, fotograaf, journalist, parttime einzelgänger en meer. Maar, voordat u zich een beeld denkt te kunnen vormen, toch vooral dat laatste.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons