nieuwsbrief
menu Asset 14

Alden Penner, verlos ons!

Artikel Melle Kromhout
Mail

Religie en muziek liggen dicht bij elkaar. Hoewel kerkvader Augustinus waarschuwde dat zingen in de kerk zou kunnen afleiden van een directe band met God, en de Taliban en andere Islamisten muziek als niets anders dan aards verderf beschouwen, is de verbinding tussen religieuze rituelen en muzikale praktijken vermoedelijk zou oud als de mensheid. Als troost, als didactisch middel, als roes-opwekker, als hypnotiseur, als bindende factor: de rituele functies van muziek zijn eindeloos. De relatie tussen popmuziek en religie is nochtans vaak problematisch. Waar soulmuziek haar wortels duidelijk in de gospel heeft liggen, werd rock in haar eerste decennia, ondanks de Beatmis, maar al te vaak gezien als werk van de duivel. Sympathy for the Devil zal niet aan het imago hebben bijgedragen, om van de promiscuïteit van Jim Morrison of John Lennon nog maar te zwijgen. Andersom belandt het genre relirock – hoe groot het in sommige kringen ook is – zelden in de mainstream. Vuige rock en vrome teksten laten zich nog steeds moeilijk rijmen.

Des te leuker zijn de uitzonderingen. De veelzijdige Sufjan Stevens bracht met de plaat Seven Swans een onvervalst religieus werk uit, dat niettemin bijzonder goed te pruimen is. Omdat het nergens prekerig wordt, maar vooral ook omdat het muzikaal hemeltergend mooi is. Maar van Stevens was bekend dat hij religieus is, van iemand die naam maakte met dwarse, punkerige indiebandjes komt het als een grotere verrassing. De Canadees Alden Penner werd in underground-kringen bekend met zijn wat melige bandje The Unicorns, die er na één briljante plaat (Who Will Cut Our Hair When We’re Gone?) de brui aan gaven. Terwijl zijn voormalig bandgenoten Jamie Thompson en Nick Thornburn furore maakten met de band Islands, bracht Penner één gruizig en noisy album uit met zijn band Clues, waarna ook dat
project strandde.

Vervolgens werd het stil, maar inmiddels heeft Alden Penner een metamorfose ondergaan. Eerst bracht hij in alle stilte een EP genaamd Odes To The House uit op het Nederlandse label Beep! Beep! Back Up the Truck!. Met niets dan een gitaar en zijn enigszins nasale stem komt Penners nieuwe religieuze inslag recht bij de luisteraar naar binnen: “The body will pass, but the house won’t pass.” Na dit solo-uitstapje kwam dat sentiment tot volle wasdom met de band The Hidden Words. Op het album Free Thyself From The Fetters Of This World zet Penner teksten uit de Bahá’i Fata (“De verborgen woorden”), een negentiende-eeuws Islamitisch boek met spreuken en wijsheden, op muziek. Dat klinkt saai, maar het is muzikaal zo indringend uitgevoerd dat de religieuze inslag van de teksten niet stoort. Sterker nog: de combinatie van mystieke teksten en loom swingende, repetitieve, gepassioneerde muziek werkt direct op je gemoed. Het zal ongetwijfeld niet voor iedereen gelden, maar voor mij werkt de plaat van The Hidden Words als ersatz-religie. En zo kun je ook zonder religieuze inborst dichter bij het hogere komen. Even.

Beeld: Wouter van der Vegt


Melle Kromhout

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons