Illustratie: Martijn den Ouden

Jan woont in een straat waar mensen elkaar kennen." />

Illustratie: Martijn den Ouden

Jan woont in een straat waar mensen elkaar kennen." />
nieuwsbrief
menu Asset 14

Straat

Artikel Jan van Mersbergen
Mail

Jan van Mersbergen is verhuisd. Hij loopt, fietst en struint door zijn nieuwe buurt en probeert te onthouden wat hij ziet. Iedere zondag wandelt hard//hoofd met hem mee door Amsterdam Zuid, in gezelschap van een fijne collage van Martijn den Ouden.

Ik zie de gordijnen aan de overkant van de straat iets opzij gaan, nog iets, en dan verschijnt de overbuurvrouw, vlak naast het gevlochten witte hart dat in het midden hangt en de mooie roze bloemen. Ze heeft een blauw shirt aan, wijd, ze heeft grijs haar. Ze zwaait naar iemand op straat, ze zegt iets en gebaart – ik weet niet wat ze zegt, tegen wie en ik begrijp het gebaar niet. Dan zwaait ze weer, naar een kind, denk ik. Gebaren die je maakt naar een kind. Misschien naar het meisje van de hoek, naar haar vader die vaak buiten zit, naar die mevrouw met het witte hondje. Of naar het bankstel dat sinds dinsdag al op de stoep aan mijn kant van de straat staat, niet meegenomen door de vuilniswagen, natgeregend, blauw en aan de poten kapot gekrabd door de katten die ik ken van de achtertuinen. Ze zwaait weer, ze zegt weer iets, het zijn bekenden. Het is een straat waar mensen elkaar kennen. En dan sta ik op van mijn stoel, loop naar het raam en als de overbuurvrouw me ziet, steek ik mijn hand op. Ze zwaait terug en wijst naar beneden, en op de blauwe bank zitten een jongen en een meisje heel dicht tegen elkaar aan, zijn arm om haar schouders, jong en mooi en samen, daar gaat niemand meer tussen komen, in ieder geval vanavond niet.

Zo’n straatje, met vitrage en oude mensen en rolstoelen, en voordeuren met aangepaste stoepen, het heeft iets vertrouwds. Het geeft een idee dat niemand hier ooit weggaat, behalve als iemand doodgaat. Het huis op een-hoog naast me staat al een tijdje leeg. De vrouw die daar woonde is overleden. De oude bewoonster van mijn huis is ook overleden, en de benedenbuurvrouw zegt steeds dat ze uitbehandeld is, maar ook dat ze taai is. Ze veegt soms de stoep. Ze belt soms op. Dan zegt ze: “Wil je even een koffer voor me van de kast pakken, ik moet naar het ziekenhuis.” Of: “Ik wilde even zeggen dat die duiven je fiets helemaal onder gescheten hebben.”


Jan van Mersbergen

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons