Als Sylvester Stallone een script schrijft, is er altijd een kans dat het een meesterwerk blijkt." /> Als Sylvester Stallone een script schrijft, is er altijd een kans dat het een meesterwerk blijkt." />
nieuwsbrief
menu Asset 14

The Expendables 2

Artikel Redactie
Mail

Een heleboel actiehelden van weleer in één film. Waar hebben we dat eerder gezien? In The Expendables natuurlijk. Nu is er een vervolg. Een niet zo'n goeie maar wel aandoenlijke actiefilm. Botox en crack, een half-invalide Chuck Norris en een slecht getimede "Yippeekayee". Maar als Stallone een script schrijft, is er altijd een kans dat het een meesterwerk blijkt. Drie redacteuren praten na.

Rob: Ik vond het niet zo’n goeie actiefilm eigenlijk.

Rein: Genre mixup Rob. Het is geen actiefilm, maar een experimentele absurde komedie.

Philip: En als absurde komedie vond ik hem juist zeer geslaagd.

Rob: Haha, ja zo kan je het ook bekijken natuurlijk.

Rein: Gouden momentjes zaten erin hoor. Ik bedoel, het haar van Arnold Schwarzenegger dat superschattig zit, Stallone die er hilarisch uitziet als hij te hard probeert te rennen voor zijn leeftijd...

Philip: Dat maakte het aandoenlijk. Ik ben opgegroeid met Van Damme's legendarische gevechten met Tong Po en Schwarzenegger als fuckin’ John Matrix. Ik had de hoop dat het, elke keer als zo’n oude baas in beeld zou verschijnen, warm in mijn buikje zou worden van alle nostalgische gevoelens. Helaas... wat zijn ze oud geworden! Chuck Norris liep alle actiescènes in wandeltempo door het beeld - in zijn belangrijkste scène was hij volledig uit beeld. Die man kan geen trap meer uitdelen. Het was alsof je opa zijn oorlogservaringen naspeelt met z’n oude legervrienden. Met crack op.

Rob: Crack en Botox... haha, Stallone gaat beter acteren van die Botox. Hij kan zich nog maar een paar gezichtsuitdrukkingen aanmeten en bij hem voelt het als een gevalletje van ‘less is more’.

Philip: Of het nou vaderlijke liefde was voor die jongen, of haat jegens Van Damme, of een heel erg ongemakkelijke verliefdheid voor die Chinese freule - Sylvester weet het op te roepen met één uitdrukking.

Rein: Topgozer, al moet ik wel bekennen dat ik deel een met meer plezier heb gekeken.

Rob: Ja, maar ik weet hoe dat komt. Toen was het geen normaal bioscoopbezoek, maar tijdens de “Mannenavond” in Kriterion. Met bier, worst, armpje drukken, touwtrekken en een schreeuwwedstrijd van tevoren. Om warm te worden.

Rein: Ja, nu je het zegt... misschien komt een film als The Expendables pas goed tot z’n recht binnen de door jou geschetste randvoorwaarden Rob.

Rob: Ja, je moet in ieder geval niet meer in staat zijn om woorden als ‘randvoorwaarden’ te bedenken als je begint te kijken.

Philip: Vrouwen verboden, zoveel is duidelijk. Echt alle vrouwen in de film, op die Chinese na, waren óf hoer óf zwakzinnig. Daar zit dan weer geen enkele knipoog bij - en daar raakte ik dan weer wat van in de war. De film weet dat het dom is, en geeft dat te kennen met een flink aantal knipogen, maar doet dat zo wispelturig en stompzinnig, dat het uiteindelijke resultaat nog dommer is.

Rein: Grappig dat je het zegt, want op mij had het juist een ontwapenend effect. Ik bedoel, het was een kutfilm, maar ik was er minder boos om dan bijvoorbeeld de laatste Batman.

Rob: Mee eens. Batman probeerde echt superhard om serieus, interessant en diepgaand te zijn en dat werkte de film ernstig tegen. Maar dat gezegd hebbende, het is natuurlijk ook wel gemakkelijk om een kutfilm te maken en er mee weg te komen omdat je het min of meer toegeeft in de film zelf.

Philip: De knipogen en de grappen waren hit or miss. Schwarzenegger en Willis die, bij wijze van knipoog, elkaars klassieke oneliners kopiëerden, waarbij Schwarzenegger z’n “Yippeekayee” zo slecht timet dat je je gaat afvragen of het niet een grote middelvinger is in plaats van een grote knipoog. De film voldoet op het nippertje als goede slechte film.

Rein: Ja, dat was verschrikkelijk. Er werd niet eens naartoe gebouwd ofzo. Ze deden het gewoon. Voelde echt als een verkrachting van twee legendarische uitspraken uit de filmgeschiedenis.

Rob: Sylvester, Sylvester, what were you thinking?

Rein: Ja, want vergis je niet he. Stallone heeft ook zelf het script voor de eerste Rocky geschreven waarvoor hij potdorie een Oscar won.

Rob: Je zou dus kunnen zeggen dat er bij iedere film die Stallone schrijft nog steeds een plausibele kans is dat het een meesterwerk blijkt. Het is hem per slot van rekening een keer gelukt.

Rein: Ja, nouja... het waren wel de jaren tachtig.

Philip: Zoals ze zelf ook al zeiden in de film: die eigthies-helden, Stallone incluis, horen inmiddels helaas thuis in een museum.

Rob: In een mooie, luxe vitrine. Want die hebben ze, ondanks latere missers als deze, wel ruimschoots verdiend.


Redactie

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons