Illustratie: Gemma Pauwels

Er stonden een politieman en iemand van de handhaving op de stoep, de politieman hield zijn voet tussen de deur. " />

Illustratie: Gemma Pauwels

Er stonden een politieman en iemand van de handhaving op de stoep, de politieman hield zijn voet tussen de deur. " />
nieuwsbrief
menu Asset 14

Boete

Artikel Maartje Wortel
Beeld Gemma Pauwels
Mail

Maartje Wortel zet iedere ochtend een eierwekker. Dan schrijft ze, tien minuten. Het resultaat is een eierwekkerdagboek, met daarin proza, poëzie, flarden van gesprekken of herinneringen. Deze zomer ontbijt hard//hoofd elke zondag met Maartje, een eitje en een illustratie van Gemma Pauwels.

Ooit vond ik een dagboek in een hostel in de stad Zagreb. De rechtmatige eigenaar van het dagboek bleek al vertrokken te zijn. Ik besloot het dagboek te lezen. Voorin het dagboek stond de naam van de jongen: Conner Molander, dat is een naam waarmee je thuis kunt komen. Achterin het dagboek stond een lijstje van de dingen die hij wilde doen als hij weer thuis in Canada was. Er stond (los van alle bergen die hij wilde beklimmen en meisjes die hij wilde kussen):

- Tegen mijn moeder zeggen dat ik van haar houd.

Ik sprak laatst met K. Hij is 63 jaar. Omdat ik geobsedeerd ben door de vraag of mensen alles tegen elkaar zeggen wat ze willen zeggen en alles vragen wat ze willen vragen, vroeg ik hem: 'Heb je het gevoel dat je dingen hebt laten liggen in je leven?'
'Ja,' zei K, 'ik had aan mijn moeder willen vragen hoe het met haar ging.'

Gisteren werd er aangebeld. Omdat ik een pakketje verwachtte liep ik naar beneden en opende de deur. Er stonden een politieman en iemand van handhaving op de stoep, de politieman hield zijn voet tussen de deur.
'Ben jij Maartje Wortel?' vroeg de man van handhaving.
'Ja,' zei ik. (Ik moest bijna huilen omdat ik dacht dat er iets ergs aan de hand was.)
'Kan je dat bewijzen?' vroeg de man van handhaving.
Opnieuw zei ik: 'Ja.' Nog steeds wist ik niet wat er aan de hand was, maar ik moest naar boven lopen om mijn paspoort te gaan halen. Ik moest bewijzen dat ik Maartje Wortel ben.
De man van handhaving liet mij vervolgens een stuk karton zien waarop een witte sticker zat met mijn naam en adres erop. Hij had een enorme verpakking voor een hometrainer naast de vuilnisbak gevonden en mijn naam en adres zorgvuldig met een stanleymes uitgesneden. Het stuk karton hield hij in de lucht alsof hij een schaatscoach was die de rondetijden door moest geven.
'Hoe komt het dat er een doos van jou over straat zwerft?' vroeg de man van handhaving.
'Ik weet het niet,' zei ik. Het moet een vergissing zijn. (Ik had echt geen flauw idee hoe die doos op straat terecht was gekomen, de hometrainer heb ik al twee jaar.)
'Maar dit is jouw naam, toch?'
'Ja,' zei ik.
De politieagent viel bij: 'Dit ben jij?'
Hij wees eerst op mijn naam op het stukje karton en daarna op mijn lichaam. Ik had er niets tegenin te brengen, ik kon niet onder mezelf uit.
'Dan ben jij verantwoordelijk,' zei de man van handhaving. 'Iedereen is verantwoordelijk voor zijn eigen naam.'
'Ja,' zei de politieman.
Ik keek naar de voet tussen de deur en het pistool en ik dacht: ik kan er niets aan doen dat ik Maartje Wortel heet. Maar ik betaalde de boete.

--

Maartje Wortel is schrijfster. Haar boeken, Half mens en Dit is jouw huis moet je lezen.
De illustratie is van Gemma Pauwels


Maartje Wortel
Gemma Pauwels is freelance illustrator en woont in Amsterdam.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons