nieuwsbrief
menu Asset 14

The Dark Knight Rises

De verwachtingen waren hooggespannen: het laatste deel van Christopher Nolans Batmantrilogie moest een waardige afsluiter zijn en tegelijk de twee eerste delen doen vergeten. Nadat hij de schuld voor de dood van openbaar aanklager Harvey Dent op zich nam, zonderde Bruce Waye zich af van Gotham City. Het gaat goed met de stad. Totdat een nieuwe schurk ten tonele verschijnt. Drie van onze redacteuren zagen The Dark Knight Rises en bespreken hem. Ze zijn niet onverdeeld enthousiast.

Mail

Meredith: De tering, dat duurde lang.

Emma: Ja drie uur.

Rob: Nou ja, eigenlijk zat er maar bar weinig Batman in die drie uur.

Meredith
: Wel een goeie dosis Catwoman, in d’r strakke leren broek.

Rob: Ik vond Anne Hathaway een goeie Catwoman.

Meredith: Ik vond Hathaway verrassend genoeg ook goed! Eerste keer ook dat ik haar in een film zag en niet een onbedwingbare drang had om haar een bloedlip te slaan.

Rob: Mij best. Maar zaken waar ik in elk geval geen harde lul van kreeg, waren het verhaal en de motieven van alle personages in de film. Je wilt de wereld naar de klote helpen, ok. Maar WAAROM DAN?

Meredith: Nou ja, op zich maakt dat niet zoveel uit. De Joker ging ook voor zinloze destructie. Die wou gewoon shit slopen omdat hij zin had om shit te slopen, een soort psychopathisch anarchisme. Het punt is juist dat ze er bij de nieuwe bad guy (Bane) een belachelijk onsamenhangend, semi-diepgaand psychologisch kutverhaal bij hebben verzonnen.

Emma: Ja, en daar begreep ik helemaal niets van. Ze waren OF in New York OF in een Arabische grot, maar er zat niets tussen. Waarom kwam de VN ze niet helpen? Van wie was die Arabische grot überhaupt?

Rob: Even voor de goede orde: Bane wil niet de wereld naar de klote helpen, maar alleen Gotham. Een bescheidener doel dan wat de meeste movie villains voor ogen hebben als je er zo over nadenkt. Sterker nog: een realistischer doel. De wereld opblazen is nog nooit iemand gelukt, maar een stad als Hiroshima ging prima.

Meredith: Maar toch, die zinloze destructie onder een laagje slecht bijeengeharkte motieven maakt de hele film wel een beetje, nou ja, zinloos.

Rob: Een Superheldenfilm heeft in de eerste plaats een vette superheld nodig. En dat is Batman. Een supervette superheld. Alleen doet hij zo weinig dit keer. Hij is er nauwelijks en als hij er is, doet hij niet bepaald awesome shit ofzo.

Emma: Zijn afwezigheid vond ik helemaal niet erg. Het was eigenlijk gewoon een soort human interest verhaal. Je weet na die drie uur van alles over de levens, de twijfels, moeilijkheden, dromen van een heleboel bijna bejaarde mensen uit Gotham. En zij waren in principe allemaal grotere helden dan Batman, die best vaak een beetje een mietje was.

Meredith: Hij deed inderdaad een beetje pathetisch en moeilijk. Maar afgezien dat Batman niet zo batmannerig was, werd hij toch gespeeld door Christian Bale. En op Christian Bale ben ik al verliefd sinds ik 12 was en Little Women op videocassette had. Ik heb ooit Terminator 4 helemaal afgekeken met een van mijn homovrienden, omdat we maar bleven ruziën over wie in een hypothetisch geval met hem naar bed mocht.

Rob: De rest van de cast deed me aanvankelijk ook watertanden. Marion Cotillard, Joseph Gordon Levitt, Morgan Freeman... En dan was ik uiteindelijk steeds underwhelmed.

Emma: Om Marion Cotillard heb ik kostelijk gelachen!

Rob: Zoveel goede acteurs, en zoveel special effects, en dan ook nog Batman, de supervette superheld. Eigenlijk is de hele film gewoon Too Big To Fail.

Emma: Maar was het dan niet te veel van het goede? Het deed me een beetje denken aan die Epic Meal filmpjes. Kennen jullie die? Het leek net alsof ze alle elementen die ooit goed gewerkt hebben in een film, minstens 38 keer de revue lieten passeren. Een schuivende boekenkast is natuurlijk heel interessant, maar als het al vier keer over je heen is gestort, komt het de vijfde keer niet bepaald meer als een verrassing.

Rob: Ik las trouwens vlak voordat ik zelf naar de film ging over de schietpartij in Aurora. Er was toen nog geen sprake van een directe connectie met de film, maar toen het licht uitging bekroop me wel even de gedachte dat als iemand er zin in zou hebben, hij of zij makkelijk een bloedbad aan zou kunnen richten daar in Pathé de Munt, Zaal 3.

Emma: Ja, als er iets spannend was aan deze film, dan was het wel het idee dat de echte Bane elk moment binnen kon vallen.

Meredith: Nou nou, straks krijg je de ambassade op je dak...

Rob: De schutter noemde zichzelf The Joker lees ik nu. Een beetje gedateerd dus.

Emma: En Batman?

Meredith: Nergens een Batman te bekennen.

Rob: Kunnen we niet nog iets positiefs over de film vertellen?

Emma: Nou, ik heb er eens goed over nagedacht, en eigenlijk geeft The Dark Knight Rises een prachtig historisch overzicht van alle klassieke Hollywood-hoogtepunten. Als mijn kinderen alleen deze film zouden zien, zou het me heel veel geld besparen. En ze zouden niets hebben gemist hebben van wat er is gebeurd in de wereld sinds de Eerste Wereldoorlog.

Redactie

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Essay: ‘Dank voor jullie inzet!'

‘Dank voor jullie inzet!'

Mensen willen het liefst werk doen dat in een positieve zin bijdraagt aan het leven van anderen. Maar is dit wel een haalbaar ideaal?

 1

Kerstbezoek voor Gavin Marley

Gavin en Susan lopen elkaar jaren na hun middelbareschooltijd weer tegen het lijf. Gavin, die inmiddels steenrijk is, nodigt de dakloze Susan bij hem thuis uit.

Gedachtes over het imposter​syndroom

Gedachtes over het imposter​syndroom

Het jaar is bijna voorbij en daarom zet Hard//hoofd de beste stukken van 2018 nog één keer in de schijnwerpers.   Slimme, competente mensen die ervan overtuigd zijn dat ze hun succes niet verdienen. Het komt zo vaak voor dat er een term voor bestaat: het impostersyndroom. In het kader van de Fakeweek een persoonlijke […]

Tip: Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

In deze laatste tip van 2018 geeft Emma Stomp op de valreep een onmisbaar advies voor de feestdagen.

Mentale maandag: kerst 1

All I Want for Christmas

Mentale gezondheid is belangrijk, maar we praten er weinig over. Daarom gidst Nastia Cistakova je in deze tweewekelijkse beeldcolumn langs de taboes, onhandige vragen en ongemakkelijke antwoorden over psychische problemen. Nastia weet hoe het voelt als het er in dat prachtige hoofd van je soms net wat anders aan toegaat dan ‘normaal’, en ze illustreert herkenbare […]

Willen wonen in een kerstetalage

Willen wonen in een kerstetalage

Ieder jaar met kerst willen we heel veel spullen kopen. Het zijn rekwisieten voor wanneer we ons even de protagonist in een kerstverhaal willen wanen. Maar doen we dit eigenlijk niet het hele jaar?

Alles vijf sterren: Amstelveen, een kroeg en klassieke muziek 1

Stoofvlees, heiligen en de liefde

Deze week spraken drie hard//hoofd-redactieleden hun kersttip voor je in. Van stoofvlees, via Nick Cave, naar oude liefde.

De komma in mijn komedie

De komma in mijn komedie

'Roken is niks anders dan spelen met de dood', iedereen weet dat het een slecht idee is, maar toch beginnen mensen eraan. Koen Schouwenburg schrijft over de absurditeit van een verslaving en hoe daarmee om te gaan.

Hard//talk: Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Sociaal ondernemen is de beste keuzes maken in een imperfecte wereld. Stop daarom met elkaar afvallen, vorm samen een front, en focus op de positive impact van duurzame innovatie, betoogt Dylan Meert. Het wordt tijd dat duurzame, eerlijke en sociale initiatieven ophouden met elkaars […]

Column: Skaten is overleven

Olympisch gezien

Iduna Paalman wil nét naar bed gaan als haar broertje belt. Met gewéldig nieuws.

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5