Illustratie: Mirjam Dijkema

Hoe lang mag je nou al "kutmarokkanen" zeggen?" />

Illustratie: Mirjam Dijkema

Hoe lang mag je nou al "kutmarokkanen" zeggen?" />
nieuwsbrief
menu Asset 14

Iedereen incorrect

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Hard//talk is de seismograaf die de trillingen van de tand des tijds registreert. Wat heeft ons afgelopen week bezig gehouden? Wat bespraken we bij de koffieautomaat en waar lagen we wakker van? Deze week twee korte commentaren van onze redacteuren, in woord en beeld.

Mail

Commentaar

Iedereen incorrect

Het gebeurt niet vaak dat je op een dag van twee geloven valt. Lang leefde ik in de veronderstelling dat Geenstijl "politiek incorrect" is. Daarnaast was ik in de waan dat stercolumnisten, in dit geval Aaf Brand Corstius, van achtereensvolgens Folia, nrc.next en de Volkskrant, toch wel een paar hersencellen moeten hebben.
Lang verhaal kort: Aaf schreef deze week een column waarin ze de film Intouchables racistisch noemt en Geenstijl verdedigde de film te vuur en te zwaard. In de onvoorstelbaar succesvolle Franse komedie verzorgt een banlieujongen een steenrijke invalide uit het zoveelste-arrondissement. Vooroordelen worden bevestigd, cultuurverschillen uitgebuit en het is allemaal even grappig als lichtvoetig uitgevoerd. Aaf schreef over de film: "Ik heb niets tegen een politiek incorrecte film, maar dan wel echt grappig, graag." Aangezien ze de Franse film als inherent humorloos beschouwt, kun je stellen dat Aaf verstand heeft van humor – kuch: Louis de Funès? – noch – kuch: Jacques Tati? – film.
Maar frappanter: wie de afgelopen tien jaar bewust heeft meegemaakt, kan harde grappen over cultuurverschillen toch moeilijk politiek incorrect noemen. Als je als fris-blanke Hollandse jongen of meid niet bulderend lacht om een botte Turkenmop heet je al gauw politiek correct. Maar als zo iemand in de meeste gezelschappen de enige is die zich daarbij echt ongemakkelijk voelt, zou het dan niet veel handiger zijn om dat in het vervolg dan als politiek incorrect te bestempelen? Beestje bij de naam noemen en zo: een rups heet tenslotte op den duur ook gewoon een vlinder. En daar doet zelden iemand moeilijk over.
Als de ene helft, hoogopgeleid, af en toe een zin begint met: “Je mag het eigenlijk niet zeggen, maar…”, en de andere helft, laagopgeleid, soms besluit met: “… maar die bij ons op 't dorp, dat is een goeie,” en ze allemaal over #negerdag twitteren, dan kunnen we toch gewoon aanvaarden dat een lichte vorm van xenofobie zo geaccepteerd is dat we van een nieuwe "normale situatie" kunnen spreken? Hoe lang mag je nou al "kutmarokkanen" zeggen zonder een scheve blik te ontvangen? En zodra zoiets normaal is, zijn we gedoemd ooit erop terug te kijken en te zeggen: "Wat waren we politiek correct, hè?"
Hetzelfde geldt voor Intouchables: als werkelijk heel wel- en onweldenkend Nederland wegloopt met een film, er niet door geschoffeerd is, dan is hij toch gewoon niet politiek incorrect? Zoals je ook moeilijk met z'n allen tegen de heersende mening kunt ingaan.
Intouchables is een film waarin personages met vooroordelen niet worden verketterd, en waarin verschillen soms niet en soms wel overbrugbaar blijken. Je mag vrijuit lachen om een neger en negerdingen, om een gehandicapte en gehandicaptendingen, om arme mensen en om rijke mensen, en om hun onderling moeizame verhoudingen. En je hoeft je niet bezwaard te voelen wanneer je tegen het einde zo'n Michael-Jackson-heal-the-world-videoclip-gevoel in je buik krijgt. Je mag alles zeggen, overal om lachen, maar uiteindelijk moet het allemaal goedkomen. Botheid met een zacht randje, het is de milde vorm van de nieuwe correctheid. En in dit geval levert dat een fijne feel goodfilm op.

Door Jan Postma

Nieuws in Beeld

Topvrouwen.

Illustratie: Mirjam Dijkema

Redactie

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Essay: ‘Dank voor jullie inzet!'

‘Dank voor jullie inzet!'

Mensen willen het liefst werk doen dat in een positieve zin bijdraagt aan het leven van anderen. Maar is dit wel een haalbaar ideaal?

 1

Kerstbezoek voor Gavin Marley

Gavin en Susan lopen elkaar jaren na hun middelbareschooltijd weer tegen het lijf. Gavin, die inmiddels steenrijk is, nodigt de dakloze Susan bij hem thuis uit.

Gedachtes over het imposter​syndroom

Gedachtes over het imposter​syndroom

Het jaar is bijna voorbij en daarom zet Hard//hoofd de beste stukken van 2018 nog één keer in de schijnwerpers.   Slimme, competente mensen die ervan overtuigd zijn dat ze hun succes niet verdienen. Het komt zo vaak voor dat er een term voor bestaat: het impostersyndroom. In het kader van de Fakeweek een persoonlijke […]

Tip: Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

In deze laatste tip van 2018 geeft Emma Stomp op de valreep een onmisbaar advies voor de feestdagen.

Mentale maandag: kerst 1

All I Want for Christmas

Mentale gezondheid is belangrijk, maar we praten er weinig over. Daarom gidst Nastia Cistakova je in deze tweewekelijkse beeldcolumn langs de taboes, onhandige vragen en ongemakkelijke antwoorden over psychische problemen. Nastia weet hoe het voelt als het er in dat prachtige hoofd van je soms net wat anders aan toegaat dan ‘normaal’, en ze illustreert herkenbare […]

Willen wonen in een kerstetalage

Willen wonen in een kerstetalage

Ieder jaar met kerst willen we heel veel spullen kopen. Het zijn rekwisieten voor wanneer we ons even de protagonist in een kerstverhaal willen wanen. Maar doen we dit eigenlijk niet het hele jaar?

Alles vijf sterren: Amstelveen, een kroeg en klassieke muziek 1

Stoofvlees, heiligen en de liefde

Deze week spraken drie hard//hoofd-redactieleden hun kersttip voor je in. Van stoofvlees, via Nick Cave, naar oude liefde.

De komma in mijn komedie

De komma in mijn komedie

'Roken is niks anders dan spelen met de dood', iedereen weet dat het een slecht idee is, maar toch beginnen mensen eraan. Koen Schouwenburg schrijft over de absurditeit van een verslaving en hoe daarmee om te gaan.

Hard//talk: Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Sociaal ondernemen is de beste keuzes maken in een imperfecte wereld. Stop daarom met elkaar afvallen, vorm samen een front, en focus op de positive impact van duurzame innovatie, betoogt Dylan Meert. Het wordt tijd dat duurzame, eerlijke en sociale initiatieven ophouden met elkaars […]

Column: Skaten is overleven

Olympisch gezien

Iduna Paalman wil nét naar bed gaan als haar broertje belt. Met gewéldig nieuws.

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5