The Truman Show, maar dan echt." /> The Truman Show, maar dan echt." />
nieuwsbrief
menu Asset 14

The Up Series

Artikel Hiske Versprille
Mail

De serie 7 up of The up series is een Britse documentaireserie waarbij een groep mensen al vanaf 1964 (toen ze zeven waren) iedere zeven jaar worden gevolgd. Vorige maand kwam de achtste serie uit; de groep is nu dus 56. Door de levens van deze mensen heen verzamelt regisseur Michael Apted steeds nieuw materiaal, en vraagt hen terug te kijken op de voorgaande jaren. “Een glimp opvangen van Engeland in het jaar 2000,” was de gedachte in de jaren zestig. “De vakbondsleider en de zakenman van het jaar 2000 zijn nu zeven jaar oud.”

De kinderen werden geselecteerd om de enorme klassenverschillen van Engeland te laten zien, en dat lukt. We volgen een aantal onuitstaanbare kostschooljongens die op hun zevende al weten naar welk universiteit van Oxford ze zullen gaan, die giechelende meisjes uit de East End van Londen die later in Woolworths, een soort Hema, willen gaan werken, en een dromerige boerenzoon uit Yorkshire. Wie wordt de natuurwetenschapper? Wie de advocaat? Wie de zwerver? De aanname was dat de klasse de toekomst van het kind zou bepalen. Alleen al de verschillende accenten zijn een pracht om te horen; “Oy those posh ‘uns, smack’em in the kisser!”, de jongen die later taxichauffeur wordt en waarvan je zou zweren dat het een schoorsteenvegertje uit Mary Poppins is, de verwende kostschoolknaapjes die kwaken “Stop this at once, you naughty poor boy!”

Maar al begon het project dus als een politieke documentaire, uiteindelijk werd het een film over de menselijke natuur, bijna een existentialistische oefening. Hoe verlopen mensenlevens, jouw eigen leven bijvoorbeeld? Als je er zelf middenin zit is zoiets lastig te bepalen - je bent zo bezig met de dagelijkse shit dat je het grote veranderen van je ideeën, je liefdes en je geheel niet kan overzien. Maar wat als je zeven jaar terugkijkt?

Kunst, vooral literatuur en film, kunnen heel mooie dingen zeggen over levens als geheel. Maar in fictie heb je altijd te maken met opbouw, spanningsbogen, leerzame ups en downs, en zo werkt het echte leven niet. Het mooie aan 7 up is juist dat de verhalen van deze Britten niet eindigen bij “ze leefden nog lang en gelukkig” noch bij “komt boontje om z'n loontje”. Als er al een moraal in zit, dan is het dat mensen geen geboren helden en boeven zijn, of succesnummers en mislukkelingen. Dat iedereen zich vooral gewoon beweegt tussen aanmodderen en je uiterste best doen, en daarbij liefdes en verlies en geluk en ongeluk tegenkomt waarvan we soms wel iets maar ook heel vaak niks opsteken, en daarin eigenlijk heel erg op elkaar lijken.

7 Up is zo bijzonder omdat het werd gemaakt van hetzelfde spul waar onze eigen levens van zijn gemaakt, doordrongen van alles wat wij, onze vrienden, onze ouders en iedereen die we kennen ook doormaken: het doorlopen van een jeugd, het ontwikkelen, najagen en al dan niet verliezen van ambities en dromen, het proberen zo goed en zo kwaad het gaat samen te leven met anderen. Het ongewoon gewone leven, en de manier waarop dat zich ontrolt.

Alle afleveringen van 7 up staan op Youtube, en het is prachtig om in de laatst uitgezonden afleveringen te zien hoe een kind van zeven binnen een uur opgroeit tot een grootmoeder van 56 of een brommende oude man. Maar eigenlijk moet je je inhouden en helemaal bij het begin beginnen: de hele serie bekijken van de eerste afleveringen tot de laatste. Dan is dat indrukwekkende van echte mensenlevens die zich versneld-gestaag voortbewegen het allermooist. En dan vanaf nu natuurlijk verder kijken in real time: uitkijken naar 2019 als zij (hopelijk) allemaal 63 zijn, en wijzelf ook weer zeven jaar ouder.


Hiske Versprille

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons