'Tien boeken (Ik hou van je)' (2006)

Zware zaken achter lichte dingen en hopen dat het een beetje grappig blijft. " />

'Tien boeken (Ik hou van je)' (2006)

Zware zaken achter lichte dingen en hopen dat het een beetje grappig blijft. " />
nieuwsbrief
menu Asset 14

Robin Waart

Hard//hoofd selecteert zorgvuldig uit een oerwoud aan mogelijkheden. In 'hard//hoofd kiest' wordt door de beeldredactie een relatief onbekende beeldend kunstenaar uitgelicht, wiens werk het volgens hard//hoofd de moeite waard is om te volgen. Deze keer Robin Waart uit Amstelveen.

Mail

'Thinking in Pictures' (2010)

Robin Waart (1978) studeerde Grieke en Latijnse Taal & Cultuur alvorens te kiezen voor een opleiding Beeldende Kunst aan de Rietveld Academie. Op dit moment voltooit hij een tweejarige master Artistic Research aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag. Zijn werk werd ondermeer geëxposeerd in Amsterdam, Genève en New York en is onderdeel van verschillende collecties, waaronder die van EYE Film Instituut, MoMA en de Bibliothèque Nationale in Parijs. Met zijn werk Part One, 2nd ed. won hij vorig jaar de prijs voor het best vormgegeven Nederlandse boek.

Wat doe je?
Ik denk dat ik toeval bewust maak, door het te overdrijven. Iets valt me op en dat besluit ik dan uit te werken, uit te vergroten, op te blazen – ik ga ermee aan de slag, of, beter, het gaat met mij aan de haal. Soms gaat het gewoon om een grapje dat ik letterlijk neem, maar vaak maak ik van iets simpels iets heel bewerkelijks. Door herhaling, zoals in mijn serie met filmstills van momenten waarop de ondertiteling een uitspraak over geluk, toeval of zoiets als het ‘lot’ bevat. Of de veel grotere serie die alleen ‘What do you think?’-zinnen herhaalt. Het mooie aan dat soort werk is dat er dingen gebeuren tussen tekst en beeld. Het is een actievere manier van refereren dan het gebruik van losstaande citaten, zonder bijbehorende afbeeldingen. Ook nodigt het meer uit, is het toegankelijker. Het laat zien dat er achter ogenschijnlijk lichte dingen zware zaken schuil kunnen gaan.

Hoe werk je?
Ik begin met een set strenge regels die ik nodig heb om het werk uit te voeren. Dat doe ik niet opzettelijk, maar ik besef het me wel tijdens het tot stand komen van een werk. Ik baken een terrein af en ga daarbinnen aan de slag, meestal totdat ik merk dat de regels toch te streng zijn en ze me tegenhouden. Ik besef me dat ik de oorspronkelijke wetten heb bedacht en dat ik ze dus ook zelf mag aanpassen. Dan ‘overwin’ ik mezelf door de regels te breken en ben ik weer vrij.

Voor de boekenplankjes die ‘ik hou van je’ zeggen, was ik bijvoorbeeld op zoek naar een ‘w’ voor de variant I love you two. Nergens kon ik een geschikte vinden. Althans, niet binnen het zoekgebied dat ik oorspronkelijk had afgebakend: de logo’s van uitgeverijen op de ruggen van boeken. Toen zag ik Ulrich von Plenzdorfs Die neuen Leiden der Jungen W.. Daarin wordt de existentiële, romantische melancholie van Werther heel ironisch beschreven. Ineens maakt het niet meer uit dat het ‘gewoon’ om een boektitel ging. Die ironie paste perfect, mijn eigen werk is namelijk ook niet vrij van melancholische romantiek. Zo hoop ik dat het een beetje grappig blijft, dat het niet te zwaar wordt.

'Eleven books (I love you two)' (2009)

Wat drijft je?
De drang om iets te maken komt pas bij me op als ik iets ontdek, een idee krijg. Ik stuitte bijvoorbeeld op het boek Happiness toen ik voor een ander project op zoek was naar ‘Part One’-pagina’s. In het boek zat ook zo’n pagina, maar dat was niet belangrijk meer. Door de samenloop van mijn zoektocht, de titel en de kitscherig romantische uitstraling kreeg het een op zichzelf staande betekenis.

In een interview in frieze beklaagde Willem de Rooij zich erover dat veel kunstenaars ‘zomaar een boek tentoonstellen’ – op een plankje aan de muur, in een vitrine, als foto – en dat het boek zelf vaak interessanter is dan het werk dat ze ervan proberen te maken. Dat zie ik dan als uitdaging. Het overtuigde me ervan dat ik ‘Happiness’ tentoon moest stellen, op een sokkel, onder glas, zoals Sneeuwwitje. Juist omdat het boek van binnen niks betekent, leeg en oninteressant is; een cliché. En ondertussen ben ik weer op zoek een extra exemplaar, om alsnog die ‘Part One’-pagina uit te kunnen scheuren.

Wat wil je je publiek laten zien?
Dingen die je elke dag om je heen ziet. Ik ontdek steeds dat er ook andere manieren zijn om te kijken naar wat we al kennen. Daardoor verras ik mezelf. Ik ben in dat opzicht niet heel anders dan iemand die naar mijn werk komt kijken. Eigenlijk wil ik zeggen: “Verbaas me met je mee, hoe stom het ook soms ook is, hoe voor de hand liggend het misschien lijkt.”

Het is ook een spel. Dat de onderste letters op de ruggen van een rijtje boeken ‘I love you two’ vormen, dat zie je niet direct. Je wordt uitgenodigd op zoek te gaan en zo de betekenis voor een deel zelf in te vullen. Ik hoop dat mijn werk open is, een open vraag, die niet alleen met ‘ja’ of ‘nee’ beantwoord hoeft te worden. Ik hoop dat het gaat over meer dan precies dat wat ik er zelf bij denk of dacht.

'Untitled' (Primary colours, 2009)

Wat fascineert je?
De vraag wat betekenis bepaalt. Wanneer iets het ene of juist het andere betekent. Dat vind ik ook een van de interessante aspecten aan een expositie. Door werk gezamenlijk tentoon te stellen, kun je nieuwe verbanden leggen, waardoor er misschien betekenis ontstaat op een ander niveau. Zo heb ik in mijn laatste tentoonstelling geprobeerd de verschillende betekenissen van het Engelse ‘content’ bloot te leggen. Afhankelijk van klemtoon en intonatie kan dat ‘inhoud’, maar ook zoiets als ‘tevredenheid’ betekenen. In die laatste betekenis contrasteert het met het extatische ‘happiness’ of ‘geluk’ en tot slot komt geluk overeen met of staat het juist weer in tegenstelling tot begrippen als ‘luck’, ‘toeval’ en ‘lot’. Dat samenspel van betekenissen, die ontdekkingstocht vormde een rode draad door de tentoonstelling.

Wat kunnen we van je nieuwe werk verwachten?
Op het graf van John Keats staat ‘Here lies one whose name was writ in water’. Maar kun je iets schrijven in water? Met water? Waar schrijf je in (of op) als je in water schrijft? Dat vraag ik me af en daarom ben ik op zoek naar dingen die verdwijnen. De afdruk van vingers op een badkamerspiegel bijvoorbeeld, die alleen tevoorschijn komt als de kamer vol damp staat. Of de vette afdruk die is achtergebleven nadat een vogel met wijdopen vleugels tegen het raam van mijn woonkamer vloog. Dat raam heb ik al vier maanden niet gelapt.

Ook vond ik laatst een spel op een rommelmarkt met onderdelen in Mondriaankleuren en een handleiding voor hoe je daar tekeningen mee kunt maken. Ook daar wil ik iets mee doen, maar hoe, dat weet ik nog niet. Iets wat niet met verzamelen te maken heeft het liefst en wat daarmee minder veilig is, minder rigide, minder bekend. Ik ben bijvoorbeeld ook bezig met een nieuwe serie filmstills, dit keer over liefde, maar een wit vel papier voor je, dat is veel lastiger dan iets hergebruiken of op zoek gaan naar de herhaling. Veel spannender ook. En jezelf herhalen, dat kan nog altijd wel een keer.

'Happiness' (2012)

--
Tekst door Boy van Dijk

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft. Lees meer

Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999. Lees meer

Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid. Lees meer

De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij. Lees meer

Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij. Lees meer

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal. Lees meer

Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij. Lees meer

Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.' Lees meer

Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som. Lees meer

Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt. Lees meer

Essay: ‘Dank voor jullie inzet!'

‘Dank voor jullie inzet!'

Mensen willen het liefst werk doen dat in een positieve zin bijdraagt aan het leven van anderen. Maar is dit wel een haalbaar ideaal? Lees meer

 1

Kerstbezoek voor Gavin Marley

Gavin en Susan lopen elkaar jaren na hun middelbareschooltijd weer tegen het lijf. Gavin, die inmiddels steenrijk is, nodigt de dakloze Susan bij hem thuis uit. Lees meer

Gedachtes over het imposter​syndroom

Gedachtes over het imposter​syndroom

Het jaar is bijna voorbij en daarom zet Hard//hoofd de beste stukken van 2018 nog één keer in de schijnwerpers.   Slimme, competente mensen die ervan overtuigd zijn dat ze hun succes niet verdienen. Het komt zo vaak voor dat er een term voor bestaat: het impostersyndroom. In het kader van de Fakeweek een persoonlijke... Lees meer

Tip: Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

In deze laatste tip van 2018 geeft Emma Stomp op de valreep een onmisbaar advies voor de feestdagen. Lees meer

Mentale maandag: kerst 1

All I Want for Christmas

Mentale gezondheid is belangrijk, maar we praten er weinig over. Daarom gidst Nastia Cistakova je in deze tweewekelijkse beeldcolumn langs de taboes, onhandige vragen en ongemakkelijke antwoorden over psychische problemen. Nastia weet hoe het voelt als het er in dat prachtige hoofd van je soms net wat anders aan toegaat dan ‘normaal’, en ze illustreert herkenbare... Lees meer

Willen wonen in een kerstetalage

Willen wonen in een kerstetalage

Ieder jaar met kerst willen we heel veel spullen kopen. Het zijn rekwisieten voor wanneer we ons even de protagonist in een kerstverhaal willen wanen. Maar doen we dit eigenlijk niet het hele jaar? Lees meer

Alles vijf sterren: Amstelveen, een kroeg en klassieke muziek 1

Stoofvlees, heiligen en de liefde

Deze week spraken drie hard//hoofd-redactieleden hun kersttip voor je in. Van stoofvlees, via Nick Cave, naar oude liefde. Lees meer

De komma in mijn komedie

De komma in mijn komedie

'Roken is niks anders dan spelen met de dood', iedereen weet dat het een slecht idee is, maar toch beginnen mensen eraan. Koen Schouwenburg schrijft over de absurditeit van een verslaving en hoe daarmee om te gaan. Lees meer

Hard//talk: Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Sociaal ondernemen is de beste keuzes maken in een imperfecte wereld. Stop daarom met elkaar afvallen, vorm samen een front, en focus op de positive impact van duurzame innovatie, betoogt Dylan Meert. Het wordt tijd dat duurzame, eerlijke en sociale initiatieven ophouden met elkaars... Lees meer

Column: Skaten is overleven

Olympisch gezien

Iduna Paalman wil nét naar bed gaan als haar broertje belt. Met gewéldig nieuws. Lees meer

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5