Schrijven over eten – zo moet het dan wel, bitches. " /> Schrijven over eten – zo moet het dan wel, bitches. " />
nieuwsbrief
menu Asset 14

Lucky Peach

Journalistiek Hiske Versprille
Mail

De meeste culinaire tijdschriften zuigen kont. Ik schreef er al eens een bozig stukje over, dus zal ik jullie verder niet lastigvallen met mijn grieven over lifestylegetrut en advertorials van Blue Band Goede Start en bevroren spinazieblokjes. Makkelijk boegeroep vanaf de zijlijn, zei iemand me. Goed eetschrijven valt niet mee – eten is nu eenmaal een kwestie van consumeren, recepten moet je ergens vandaan halen en spulletjes moeten in huis worden gehaald, dus waar moeten we het anders over hebben dan over nog meer vergeten groenten, het laatste serviesgoed en de kekste stoofpan? Hoe Moet Het Dan Wel?

Zo moet het dan wel, bitches. Het Amerikaanse tijdschrift Lucky Peach herbergt het allerbeste, het dapperste, slimste, grappigste dat ik ooit op culinair gebied heb gelezen. Begin deze week verscheen de derde editie van de 180 pagina’s dikke ‘quarterly on food and writing’, die wordt uitgegeven door McSweeney’s (de uitgeverij van Dave Eggers) en is opgestart door David Chang. Chang (34) is een chefkok en tevens de koning van Cool. Vanuit een piepkleine noodle-shop in New York bracht hij in de afgelopen paar jaar een soort culinaire punkbeweging op gang met een volledig compromisloze manier van koken - een soort hoogkwalitatieve uberfusion, stoer en niet duur. Chang is een culinair wonderkind, een geobsedeerd, anti-autoritair type met een pottymouth. Zijn Momofuku (vertaling: geluksperzik) -imperium bestond voor Lucky Peach al uit vijf succesvolle restaurants, een boek en een cameo in de HBO-serie Treme.

Het tijdschrift ziet er waanzinnig uit, met confronterende en originele illustraties en foto’s (zoals een reportage over hoe je een vis doodmaakt), strips en een stickervel, jawel. Chang ritselde de absolute crème de la crème om mee te werken aan de producties : culinaire goden als Ferran Adrià en Juan Mari Arzak, eetschrijvers van wereldformaat als Anthony Bourdain, Harold McGee en Ruth Reichl. Ondanks al dat hoog bezoek blijft het blad een prettig anarchistische sfeer ademen, zowel door de vormgeving als door de prettig no-nonsense-achtige manier van schrijven. Het gaat daarbij zowel over het bewaren van Kentucky Fried Chicken in de koelkast als over hele dure restaurants, er is wat lekker masculien gebrul over vlees, een uitgebreide verhandeling over miso, een filosofisch essay, smaaktestjes, korte verhalen. Het tijdschrift combineert nonchalant het nuttige met het nutteloze en het aangename met het onaangename. Het openingsartikel is een whopping 25 pagina’s tekst met een reis- en eetverslag in Kyoto, Kentucky en Kopenhagen, jaloersmakend goed geschreven door Peter Meehan.

Lucky Peach is ordinair, elitair, humoristisch en geeky tegelijk – een beetje alsof The New Yorker en de Allerhande een eitje met spek bakken terwijl Zappa uit de speakers schalt. Oh ja, want er staan natuurlijk ook nog recepten in. En advertenties. Zes. Op 180 pagina’s. Compromisloos, genadeloos en onbevreesd – Halleluja, Het Kan Wel. Lucky Peach is precies wat we nodig hebben.


Hiske Versprille

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons