Deze week: het geluk van nu, ware journalistiek, en Job Cohen als bruidsmeisje." /> Deze week: het geluk van nu, ware journalistiek, en Job Cohen als bruidsmeisje." />
nieuwsbrief
menu Asset 14

Met mij gaat het goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Hard//talk is de seismograaf die de trillingen van de tand des tijds registreert. Wat heeft ons afgelopen week bezig gehouden? Wat bespraken we bij de koffieautomaat en waar lagen we wakker van? Deze week vier korte commentaren van onze redacteuren.

Mail

Machtige Media

All the news that's fit to print

En toen was er ophef. Waar winden we ons deze week over op? Sommige mensen over NRC Handelsblad van afgelopen zaterdag. De krant had de voorpagina ingeruimd voor een artikel onder de weinig smakelijke kop “Hoe zal het brein van prins Friso zich houden?”
Het stuk was geschreven door een redacteur die dubbel pech had: niet alleen was ze in Lech, haar man had als neurochirurg ook nog eens toegang tot de behandelend arts. Je hebt één bron, wat doe je dan? Je schrijft een avontuurlijk verhaal. Toch?
Ik laat de ethische discussie hier even voor wat hij is. Het is zo voorspelbaar: een krant gaat net wel/net niet over een grens, anderen schreeuwen hypocriet moord en meer overtuigend brand, een hoofdredacteur verdedigt zich door alles op redelijke toon uit te leggen, zonder toe te geven dat nobele motieven niet altijd een rol spelen als je een krant persklaar probeert te krijgen. Zeker wanneer de oplagecijfers onder druk staan.
Het artikel zelf is vooral pijnlijk om te lezen. Niet omdat er al dan niet gespot wordt met fatsoenswetten, maar omdat de toon zo ontzettend angstig is. Gevoelsmatig gaat de helft van het stuk op aan het verdedigen van de keuze om het verhaal überhaupt op te schrijven. Als je iets doet wat niet bij je past, word je onzeker.
Uiteindelijk is het aan de journalistiek om te beoordelen wat wel of geen nieuws is: “News is whatever a good editor chooses to print.” Daar heeft de RVD weinig over te zeggen. In die zin heeft NRC Handelsblad het grootste gelijk van de wereld. Maar ik had toch liever gehad dat de krant zich nog altijd te goed had gevoeld voor het op deze manier brengen van dit soort nieuws. De hoofdredacteur is ook verantwoordelijk voor de vorm waarin het nieuws wordt gegoten.
Toevallig las ik de volgende dag in een oud stuk van Gore Vidal: “Today, half the population no longer reads newspapers: plainly, they are the clever half.” Laat de kwaliteitskranten iets van hun zelfvertrouwen en vooral eergevoel herwinnen. In Vidals Amerika zijn mensen die geen krant lezen verstandig, straks lezen verstandige mensen hier ook geen kranten meer.

Door Jan Postma

Nieuws in beeld

Het CDA en de ChristenUnie willen de zilvervlootregeling terug laten keren. Die regeling om sparen onder de jeugd te stimuleren stamt uit de jaren vijftig.

Illustratie: Anne Brakema

Commentaar

Met mij gaat het goed

"Met mij gaat het goed, met ons gaat het slecht." Het Sociaal Cultureel Plan Bureau publiceerde een paar jaar geleden deze opmerkelijke uitkomst van een onderzoek naar het humeur in ons land. Grofweg kwam dat neer op: ‘Met mij, met mijn vrienden en familie gaat het allemaal prima. Wij hebben een baan en zijn netjes opgevoed. Maar de rest van het land – de rest is asociaal, grof en verkeert in crisis.’
Een onderzoek van Nibud en EenVandaag onder bijna tweeduizend jongeren tussen de 12 en 24 jaar bevestigt dit beeld. Nibud ondervroeg de jongeren naar hun financiële verwachtingen voor de toekomst. En ook hier zie je; jongeren maken zich wel eens zorgen over de crisis en toekomst van ons land, maar zijn soms bizar positief over hun eigen financiële vooruitzichten. Zo verwacht 40% van de jongeren tussen de 12 en 15 jaar oud dat ze op hun 35ste 5000 euro netto (!) per maand gaan verdienen. En ruim een kwart van de 21-plussers denkt meer dan 3000 euro netto te gaan verdienen als ze 35 zijn. Let wel, het modaal inkomen, wat de meesten van ons gaan verdienen, is maandelijks 2000 euro netto.
Er is dus slechts een handjevol mensen dat de crises in ons land en onze maatschappij betrekt op zijn eigen welzijn. En dat is opmerkelijk. Immers, je kunt er echt niet om heen: Nederland verkeert in een recessie. De (jeugd)werkloosheid stijgt. De huizenprijzen dalen. Starters kunnen geen hypotheek krijgen. En er gaan jaarlijks nog bijna 40.000 jongeren van school zonder diploma.
Wat is hier aan de hand? Leiden we en masse aan zelfoverschatting? Het is ‘hunnie’ die het overkomt en ik sta daar buiten? Of doet het ons gewoon niets? En negeren we bewust het probleem tot we er echt niet meer om heen kunnen? Ik weet eigenlijk niet wat ik erger vind.

Door Manon Korthals

Post Scriptum

Always the bridesmaid, never the bride

Nine Kooiman, kamerlid voor de SP, twitterde vrij dommig: "Heftig nieuws zeg van aftreden Cohen. Zo'n heftige loopbaan wens je niemand toe."
Het probleem van Job Cohen was nu juist het aura van rust dat hij immer uitstraalde, die iedere vorm van heftigheid of passie smoorde in een wollige deken van verontschuldigende lachjes en sussende gebaren. De man die jarenlang als een volleerde leeuwentemmer de Amsterdamse gemeentepolitiek onder controle hield, en het tegelijkertijd presteerde om één van de meest geliefde burgemeesters aller tijden te worden, is in twee jaar tijd “afgebladderd via de zijdeur afgegaan”, zoals de Volkskrant het passend verwoordde.
Het enthousiasme was groot toen Cohen in 2010 het stokje van Wouter Bos overnam als partijleider: de PvdA schoot als een komeet omhoog in de peilingen en het leed geen twijfel dat Cohen de nieuwe sociaal-democratische vader des vaderlands was. Zijn vaderlijke, bescheiden voorkomen en slungelige lijf riepen herinneringen op aan de geliefde Wim Kok, zelfs aan Willem Drees. Maar ook in die eerste, euforische periode leek de door de PvdA gepushte vergelijking met de Obama-hype (“YES WE COHEN”) al een beetje gekunsteld. Een man die zijn politieke strategie samenvat als “de boel bij elkaar houden” wordt nooit een Obama, hoe bewonderenswaardig hij zich ook heeft weten te weren in een ambtstermijn die één van de meest woelige in de Amsterdamse geschiedenis was.
Al snel kwamen er barstjes in Cohens imago als de redder van de PvdA. Hij stuntelde in tv-debatten, en tijdens de verplichte campagnetochtjes kwam hij over als iemand die het liefst zo snel mogelijk weer naar huis zou gaan. Barstjes werden barsten toen de PvdA met slechts tachtigduizend stemmen verschil verloor van de VVD, en Cohen er niet in slaagde om een nieuw Paars kabinet te realiseren. Het resultaat, een minderheidscoalitie van VVD en CDA met gedoogsteun van de PVV, zette Cohen buitenspel, in de oppositie. Tegenstand bieden, dwarsliggen, je bek opentrekken: het was niets voor hem. En hij kon het ook niet.
Na de bekendmaking van zijn aftreden werd Cohen zowel vanuit linkse als rechtse hoek geroemd. Het woord “integer” viel vaak, evenals “fatsoenlijk”. Maar voor integere, fatsoenlijke mensen is Den Haag veel te heftig.

Door Sanne Rispens

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft. Lees meer

Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999. Lees meer

Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid. Lees meer

De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij. Lees meer

Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij. Lees meer

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal. Lees meer

Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij. Lees meer

Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.' Lees meer

Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som. Lees meer

Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt. Lees meer

Essay: ‘Dank voor jullie inzet!'

‘Dank voor jullie inzet!'

Mensen willen het liefst werk doen dat in een positieve zin bijdraagt aan het leven van anderen. Maar is dit wel een haalbaar ideaal? Lees meer

 1

Kerstbezoek voor Gavin Marley

Gavin en Susan lopen elkaar jaren na hun middelbareschooltijd weer tegen het lijf. Gavin, die inmiddels steenrijk is, nodigt de dakloze Susan bij hem thuis uit. Lees meer

Gedachtes over het imposter​syndroom

Gedachtes over het imposter​syndroom

Het jaar is bijna voorbij en daarom zet Hard//hoofd de beste stukken van 2018 nog één keer in de schijnwerpers.   Slimme, competente mensen die ervan overtuigd zijn dat ze hun succes niet verdienen. Het komt zo vaak voor dat er een term voor bestaat: het impostersyndroom. In het kader van de Fakeweek een persoonlijke... Lees meer

Tip: Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

In deze laatste tip van 2018 geeft Emma Stomp op de valreep een onmisbaar advies voor de feestdagen. Lees meer

Mentale maandag: kerst 1

All I Want for Christmas

Mentale gezondheid is belangrijk, maar we praten er weinig over. Daarom gidst Nastia Cistakova je in deze tweewekelijkse beeldcolumn langs de taboes, onhandige vragen en ongemakkelijke antwoorden over psychische problemen. Nastia weet hoe het voelt als het er in dat prachtige hoofd van je soms net wat anders aan toegaat dan ‘normaal’, en ze illustreert herkenbare... Lees meer

Willen wonen in een kerstetalage

Willen wonen in een kerstetalage

Ieder jaar met kerst willen we heel veel spullen kopen. Het zijn rekwisieten voor wanneer we ons even de protagonist in een kerstverhaal willen wanen. Maar doen we dit eigenlijk niet het hele jaar? Lees meer

Alles vijf sterren: Amstelveen, een kroeg en klassieke muziek 1

Stoofvlees, heiligen en de liefde

Deze week spraken drie hard//hoofd-redactieleden hun kersttip voor je in. Van stoofvlees, via Nick Cave, naar oude liefde. Lees meer

De komma in mijn komedie

De komma in mijn komedie

'Roken is niks anders dan spelen met de dood', iedereen weet dat het een slecht idee is, maar toch beginnen mensen eraan. Koen Schouwenburg schrijft over de absurditeit van een verslaving en hoe daarmee om te gaan. Lees meer

Hard//talk: Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Sociaal ondernemen is de beste keuzes maken in een imperfecte wereld. Stop daarom met elkaar afvallen, vorm samen een front, en focus op de positive impact van duurzame innovatie, betoogt Dylan Meert. Het wordt tijd dat duurzame, eerlijke en sociale initiatieven ophouden met elkaars... Lees meer

Column: Skaten is overleven

Olympisch gezien

Iduna Paalman wil nét naar bed gaan als haar broertje belt. Met gewéldig nieuws. Lees meer

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5