Een kort verhaal van Peter Zantingh." /> Een kort verhaal van Peter Zantingh." />
nieuwsbrief
menu Asset 14

Naschok

Toen de Oost-Turkse stad Van op zondag 23 oktober werd getroffen door een zware aardbeving, wisten zo’n tweehonderd gedetineerden te ontsnappen uit de gevangenis van de stad. Ongeveer vijftig van hen kwamen weer terug nadat ze hun familie hadden gezien. Peter Zantingh schreef er een kort verhaal over.

Mail

Als ik mijn ogen open, strekt zich een grijstint uit die ik jaren niet gezien heb. Het beton is ongewoon helder. Even denk ik dat ik erdoorheen kan kijken. Het heeft een eigen horizon.
Ik ging op de grond liggen toen alles begon te schudden. We kwamen van de binnenplaats. Ik was een van de laatsten. Sommigen zaten alweer in hun cel, achter de tralies van gebroken wit. Een paar momenten later schoven hun bedden opstandig van de ene muur naar de andere, en weer terug, alsof eindelijk ook de dingen beseften dat ze er niet uit kunnen.
Pas als ik zeker weet dat de grond onder mijn lichaam weer stil ligt, sta ik voorzichtig op. Ik voel hoe mijn handpalmen, ellebogen, bekken en knieën zijn bedekt met schaafwonden. Op meerdere plekken is mijn kleding weggesleten. Ik moet gebogen staan, omdat uitstrekken te veel pijn doet. Maar ook gebogen zie ik waar de heldere kleur vandaan komt.
Van buiten.

Een ijzeren trap heeft bovenaan losgelaten en ligt verslagen op het beton. Daarachter schijnt de zon het gebouw binnen. Niet aarzelend, zoals ik hem lang geleden vaak ’s ochtends vroeg zag doen, maar plotseling en vol overtuiging, alsof hij de kans greep nu hij plotseling het kille beton kon verwarmen en verkleuren.
Ik recht mijn rug en verbijt de pijn. Ik weet wat ik moet doen.

Buiten rijden grote gezinnen in kleine auto’s langs me heen. Op de vlucht naar een deel van de stad of het land waar de huizen nog overeind staan. Ik hoor een vrouw schreeuwen in de verte, het lijkt of iemand de televisie heel hard heeft staan.
Ik kan niet goed zien in welke straat ik moet zijn, en of die straat er nog is.
Ik weet niet of ze nog leeft.

Op een muurtje zitten vijf vrouwen op een rij. Het stof valt in gedeeltes van hun hoofddoek richting hun schoot wanneer ze huilend hun hoofd schudden. De buitenwereld is nu hun gevang.
Dan staat ze plotseling in de verte, op de hoek van de straat waar we vroeger samen woonden. Haar handen vallen naast haar lichaam, alsof ze daarmee wil laten zien dat ze leeg zijn, dat ze niets meer heeft. Dan slaat ze ze voor haar opengevallen mond. Als ik naar haar toe ben gelopen en zo dichtbij sta dat ik het stof uit haar ogen kan blazen, zie ik een traan van haar wang naar de muis van haar hand springen.
‘Ik wist dat je zou komen,’ zegt ze zacht. De woorden piepen door haar vingers heen. Ik omhels haar, waardoor er een wolkje stof tussen ons opspringt. Ik knijp in haar jas. Dan kijk ik haar weer aan. Ik zie een glimlach. In de stad waar alles stuk is, zijn wij weer even heel.
‘Ik moet ook weer weg,’ zeg ik.

De meesten zijn gevlucht. Slechts enkelen kwamen terug. Het gat zit er nog, maar er staan extra bewakers bij en er is prikkeldraad voor gespannen.
Als een van de bewakers ’s avonds langs mijn cel loopt, tikt hij even met zijn wapenstok tegen de witte tralies. De echo stuitert door mijn cel. Ik kijk hem aan, en dan naar zijn riem. Ik zag er nooit eerder zo veel wapens aan hangen.
Hij knikt.
Dan loopt hij verder over de kille balustrade. Het geluid van zijn zware laarzen dooft langzaam. Ik ga op het bed zitten en kijk om me heen. Het beton van mijn cel is donkergrijs, maar ik weet hoe het er ook uit kan zien.
Bij elke naschok voel ik haar glimlach.

Peter Zantingh debuteerde dit najaar met de roman 'Een uur en achttien minuten' (De Arbeiderspers).

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft. Lees meer

Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999. Lees meer

Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid. Lees meer

De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij. Lees meer

Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij. Lees meer

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal. Lees meer

Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij. Lees meer

Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.' Lees meer

Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som. Lees meer

Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt. Lees meer

Essay: ‘Dank voor jullie inzet!'

‘Dank voor jullie inzet!'

Mensen willen het liefst werk doen dat in een positieve zin bijdraagt aan het leven van anderen. Maar is dit wel een haalbaar ideaal? Lees meer

 1

Kerstbezoek voor Gavin Marley

Gavin en Susan lopen elkaar jaren na hun middelbareschooltijd weer tegen het lijf. Gavin, die inmiddels steenrijk is, nodigt de dakloze Susan bij hem thuis uit. Lees meer

Gedachtes over het imposter​syndroom

Gedachtes over het imposter​syndroom

Het jaar is bijna voorbij en daarom zet Hard//hoofd de beste stukken van 2018 nog één keer in de schijnwerpers.   Slimme, competente mensen die ervan overtuigd zijn dat ze hun succes niet verdienen. Het komt zo vaak voor dat er een term voor bestaat: het impostersyndroom. In het kader van de Fakeweek een persoonlijke... Lees meer

Tip: Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

In deze laatste tip van 2018 geeft Emma Stomp op de valreep een onmisbaar advies voor de feestdagen. Lees meer

Mentale maandag: kerst 1

All I Want for Christmas

Mentale gezondheid is belangrijk, maar we praten er weinig over. Daarom gidst Nastia Cistakova je in deze tweewekelijkse beeldcolumn langs de taboes, onhandige vragen en ongemakkelijke antwoorden over psychische problemen. Nastia weet hoe het voelt als het er in dat prachtige hoofd van je soms net wat anders aan toegaat dan ‘normaal’, en ze illustreert herkenbare... Lees meer

Willen wonen in een kerstetalage

Willen wonen in een kerstetalage

Ieder jaar met kerst willen we heel veel spullen kopen. Het zijn rekwisieten voor wanneer we ons even de protagonist in een kerstverhaal willen wanen. Maar doen we dit eigenlijk niet het hele jaar? Lees meer

Alles vijf sterren: Amstelveen, een kroeg en klassieke muziek 1

Stoofvlees, heiligen en de liefde

Deze week spraken drie hard//hoofd-redactieleden hun kersttip voor je in. Van stoofvlees, via Nick Cave, naar oude liefde. Lees meer

De komma in mijn komedie

De komma in mijn komedie

'Roken is niks anders dan spelen met de dood', iedereen weet dat het een slecht idee is, maar toch beginnen mensen eraan. Koen Schouwenburg schrijft over de absurditeit van een verslaving en hoe daarmee om te gaan. Lees meer

Hard//talk: Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Sociaal ondernemen is de beste keuzes maken in een imperfecte wereld. Stop daarom met elkaar afvallen, vorm samen een front, en focus op de positive impact van duurzame innovatie, betoogt Dylan Meert. Het wordt tijd dat duurzame, eerlijke en sociale initiatieven ophouden met elkaars... Lees meer

Column: Skaten is overleven

Olympisch gezien

Iduna Paalman wil nét naar bed gaan als haar broertje belt. Met gewéldig nieuws. Lees meer

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5