Om de opwinding die de onvermijdelijke spiraal van progressie opwekt. " /> Om de opwinding die de onvermijdelijke spiraal van progressie opwekt. " />
nieuwsbrief
menu Asset 14

Kettingreacties

Journalistiek Brankele Frank
Mail

Vroeger was één van mijn lievelingsspelletjes Muizenval. Doel van het spel was, zoals de naam al enigszins doet vermoeden, muizen te vangen. Maar hoe! Middels allemaal ingenieuze stellages en knutselwerken moest je eerst een heel systeem bouwen voordat je kon beginnen. Als je het goed had gedaan zorgde uiteindelijk één druk op de knop (waarschijnlijk was die 'knop' een balletje dat je ergens in een slang moest gooien) voor het in gang zetten van een enorme cascade. Het balletje rolde tegen een paaltje, dat omviel en op een wip terechtkwam, waardoor een ander balletje gelanceerd werd, dat zijn weg vervolgde door allemaal glijbanen en vervolgens weer iets anders wegstootte, enzovoorts enzovoorts, totdat deze onophoudelijke stroom aan exact uitgemeten causaliteit uiteindelijk de val deed vallen.

Mijn verdriet was groot toen een onderdeel van het spel verloren raakte. Een essentieel element, zo bleek, want de val viel niet meer tot vallen te brengen. Ik moest op zoek naar een nieuwe manier om mijn kettingreactieminnende geest te bevredigen. Maar in mijn omgeving wordt Domino D-Day beschouwd als laag SBS6-vermaak, en bovendien heb ik geen opgeschoren paars geverfd huishoudbeurshaar. Dat ging dus niet door. Jaren vol onuitgesproken heimwee en nostalgie naar de Muizenval-tijden volgden. Jaren waarin ik overal om me heen kettingreacties probeerde te ontwaren, op zoek naar een enkele oorzaak met een oneindige stroom aan gevolgen. Ik heb nog overwogen ergens bij een druk knooppunt langs de snelweg te gaan staan, maar een kettingbotsing mist wat mij betreft, ondanks dat het verder aan alle eisen voldoet, toch net dat stukje spelelement naar de waarnemer toe. Bovendien ontbreekt het aan een groots en meeslepend doel, een majestueus en episch eindresultaat.

De perfect georkestreerde toevalligheden die continu een nieuwe schakel in de onvermijdelijke spiraal van progressie betrekken, op weg naar de ultieme climax, de gebeurtenis waar het allemaal om draait - het is een soort vleesgeworden perpetuum mobile, een levend Esscher-schilderij, maar dan natuurkundig wel mogelijk, wat minder eentonig en wat meer eindig. Kettingreacties zijn prachtig. Helemaal als simpele acties op een zo complex mogelijke manier in gang gezet worden. Waarom immers makkelijk doen, als het ook moeilijk kan. Dat was althans de gedachte van de Amerikaanse uitvinder Rube Goldberg, naar wie kettingreactiemachines vernoemd zijn.

Onlangs vond er een door adrenaline in gang gezette opwindingscascade in mijn lichaam plaats: de kettingreactie is terug! Terug van nooit weggeweest natuurlijk, maar wel terug in mijn omgeving. Kijk eens hoe onderstaande uitgeslapen gozer zijn krantje leest . Briljant! Vooral de hamster. Levende schakels in de kettingreactie leveren absoluut bonuspunten op.

En in deze clip van OK Go (die al eerder zo'n hilarische loopbandclip maakten) is een magistrale kettingreactie van 3:33 minuten te zien, met een machine bestaande uit maar liefst 700 objecten verspreid over twee verdiepingen; een auto, verfbommen, en nog veel gekkers. Het heeft ze ongeveer zes maanden gekost, en je kan er toch zeker een aantal uur mee zoet blijven, al is het alleen maar omdat je als vanzelf op 'replay' drukt.


Brankele Frank

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons