Een documentaire over al die spullen die je in je leven verzamelt en wat je daarmee aanmoet." /> Een documentaire over al die spullen die je in je leven verzamelt en wat je daarmee aanmoet." />
nieuwsbrief
menu Asset 14

Overal spullen

Artikel Videoredactie
Mail

Niet zo lang geleden verscheen er een opvallende documentaire op televisie: 'Overal Spullen'. Een film over spullen en mensen, en hoe het kan dat je zoveel spullen kan hebben. Spullen zijn handig, nodig en onvermijdelijk. Ze maken het leven makkelijker. Maar het zijn er veel en ze zijn overal. Hardhoofd deed een kort interview met de maakster van de film: Judith de Leeuw.

Get Microsoft Silverlight
Bekijk de video in andere formaten.

Hoe kwam je op het idee om deze film te maken?
Toen ik op mezelf ging wonen, kocht ik een pan en een bord. Ik had toen bijna geen spullen, maar ik dacht: "op een zeker moment heb ik alles". Maar toen was het twaalf jaar later en had ik er een vriend en een kind en heel veel spullen bij, maar nog steeds had ik niet alles. Ik vond dat gek, dat we zoveel spullen hebben dat we helemaal niet weten wat, maar dat ik toch steeds het gevoel heb dat ik nog iets nodig heb.

In de film tel je al je spullen, wat was je conclusie?
Dat onze spullen niet in ons huis passen. Ze nemen acht en een half keer de oppervlakte in beslag als ik ze tegelijkertijd wil kunnen zien. Ik kwam ook tot de conclusie dat de spullen samen niet een identiteit uitstralen die ik graag wil neerzetten. toen ik mensen vroeg van wie ze dachten dat al deze spullen waren zeiden ze: oude hippies op duffe schoenen die nog steeds zo leven, met een kil interieur, ongezellig en vier kinderen die zichzelf moeten vermaken.

Ik kwam er ook achter dat we in een vicieuze cirkel zitten, collectief. Als je iets ziet, een ding, dat je graag wilt hebben of dat je echt nodig hebt, dan koop je het en dan ben je even gelukkig, maar heel snel is dat gevoel alweer verdwenen en dan heb je weer iets nieuws nodig. Zo komen er steeds meer spullen in huis die samen een soort wild beest vormen dat je voortdurend in bedwang moet zien te krijgen. Heel vermoeiend. Bijna een extra baan: manager van spullen. Het idee dat je iets altijd nog kunt wegdoen fungeert als een soort nooduitgang. Je kunt het altijd nog gewoon weg doen, denk je. Maar weg is in zekere zin natuurlijk gewoon 'ergens anders'. Er komen dan toch steeds meer spullen bij. Dat zegt een verhuizer ook in de film. Mensen met een groter huis hebben ook meer spullen, zegt hij, lege ruimte ga je vanzelf weer vullen.

Zou iedereen zijn spullen moeten tellen?
Wat wel handig is, is dat als je in een winkel staat je jezelf ineens bedenkt: wat als ik voor de rest van m'n leven met dit specifieke ding zit opgescheept, wil ik het dan nog steeds hebben? Heel vaak is dat dan niet zo, heb ik zelf ervaren. In de film zegt Tim Jackson dat we de groeidynamiek van de economie moeten aanpassen. Dat er daardoor de hele tijd heel veel spullen in de wereld komen. Volgens hem, en trouwens ook volgens veel andere economen hoeft de economie helemaal niet te groeien, maar vooralsnog zitten we wel vast in het groeimodel. Je hoort steeds dat we meer geld moeten uitgeven, moeten gaan shoppen, om de economie er weer bovenop te helpen. Misschien kunnen we beter gaan shoppen voor immateriële dingen: lezingen, kennis, theaterkaartjes. Alles behalve meer spullen, wat mij betreft.

Heb je nu ook minder spullen?
Nee, helaas, ik heb er inmiddels al weer veel meer. Mijn moeder bracht laatst een olifant mee van de Ikea. Ik heb zelf ook een theepot gekocht want de vorige ging stuk. En mijn vriend heeft gisteren de platencollectie van iemand die op het punt stond die weg te gooien, mee naar huis genomen. Dus nu hebben we heel veel dubbele. Als er iemand nog een plaat van Bob Dylan wil?


Videoredactie

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons