"Hij miste een deel van zijn wang, een oog zat dichtgeplakt en er was een hap uit zijn kaak."" />

"Hij miste een deel van zijn wang, een oog zat dichtgeplakt en er was een hap uit zijn kaak."" />

nieuwsbrief
menu Asset 14

Wegrennen

Artikel Gastbijdrage
Mail

29 december 2011, 07:54
De zaalarts trekt met een pincet voorzichtig de wang van het gezicht los. Zijn assistente draagt groene handschoenen. Ze snijdt met een scalpel langzaam het laatste vlees los dat nog aan het hoofd vastzit. “Sterilisatiebakje.” De wang valt in het bakje en de arts zet het in een piepschuimen doos met ijs erin. De assistent zet de doos op een kar en een ander rijdt de kar weg. Blond haar, krulletjes in de nek, een kettinkje met Frits om de hals. De ogen van de jongen zijn gesloten. Naast hem piept een monitor. Uit zijn pols komen slangen die eindigen in doorzichtige en rode zakjes aan een ijzeren kapstok op wieltjes. Als Frits uren later wakker wordt, zal hij tegen de dienstdoende nachtzuster zeggen dat het zijn eigen schuld was. Buiten knalt vuurwerk.

16 juni 2011, 14:00
De frietjes zijn zout en koud. Kinderen met dinosaurussen in hun handen rennen door McDonalds. Op de wc glijdt Sil uit over een prop nat wc-papier. Hij grijpt zich vast aan de wastafel. Hij is duizelig en hij zweet. Op de snelweg reed kilometerslang een politiewagen achter hem. Die maande hem niet tot stoppen. Er rennen een paar jongetjes de wc’s binnen. Een jongen spuit Sil bij het weggaan in zijn nek. Sil gooit nog wat water in zijn gezicht en legt vijftig cent op het schoteltje. De schoonmaker knikt. Hij kijkt niet op van zijn Turkse krant.
Op de snelweg veel caravans en campers. In de berm plast een jongetje tussen een boom. Zijn vader rookt een sigaret en houdt een pak tissues in de andere hand. Sil moest het altijd ophouden van zijn vader. Altijd waren ze er bijna. ’s Nachts had Sil buikpijn, maar dan sliepen zijn ouders.
Bij de grens staat niemand. Alleen een rokende Mercedes op de vluchtstrook. Vier vrouwen en een man, witgeblokte tassen op het dak gebonden. De vrouwen plukken bloemen in de berm. Thuis rijdt Sil zijn rode Peugeot het plein op, achter het huis. Hij wacht tot elf uur, wanneer het donker is. De buren zijn aan het barbecueën. Hij lost de achterklep. Het vuurwerk zit in dozen waarop ‘Potgrond uit Overpel’ staat geschreven. This side up. In de kelder zet Sil de dozen in stalen bakken die een kelderbrand kunnen doorstaan. Een vonkje kan namelijk fataal zijn.

28 december 2011, 13.00
Tim zit in 3B. Frits in 2D. Frits is blijven zitten afgelopen jaar. Tim is de leider van de groep en Frits is wat je zou noemen een meeloper. Vorig jaar werd hij twee weken geschorst voor iets wat niet zijn plan was. Hij had een brugklasser in de boekenkelder opgesloten. Die werd er pas na drie uur uitgehaald door de conciërge. Tim vond dat een brugklasser te zelfverzekerd uit zijn ogen keek en bovendien was de jongen dwars door het rookgroepje heengelopen. Samen zouden hij en Frits de jongen te grazen nemen. Tim hield de wacht terwijl Frits hem in de val lokte. Frits kreeg straf. Tim niet. Regel één in hun groep: niemand verraadt niemand.

Er zit een zak Doritoschips onder de spin van Tim. Op zijn rug een Eastpackrugtas. De rits is stuk. Tim roept "Ewa!" als hij Frits ziet staan voor de Nicolaaskerk. "Ewa," dat roepen Ismaël, Mo en Zakaria altijd naar elkaar ter begroeting. Frits is op het skateboard. “Heb je het?” Frits opent de rits van zijn trainingsjack, doet zijn hand erin en laat tussen duim en wijsvinger de hoek van twee briefjes van vijftig zien. “Mijn opa telt de kassa maar af en toe. Hij stopt er toch zo mee.” Frits pakt zijn telefoon. Hij toetst in: “We zitten bij de Nicolaaskerk. Skateboard en 100 euro. Lator.”

Samen eten ze de chipszak leeg. Ze zitten op de treden van de kerk. Het is niet eens zo koud voor een decemberdag. Ze kijken naar een filmpje op Tims telefoon waarop Ismaël achter juffrouw Zengers aansluipt door de school. Juffrouw Zengers heeft niks door. Op het laatste beeld zie je haar op de pot zitten. Ze heeft grijze uitgroei en vijlt haar nagels. “Daar komt hij aan,” zegt Tim en wijst naar een rode auto die stapvoets aan komt rijden. Frits pakt zijn board en rolt naar de auto aan de andere kant van de weg. Hij geeft het geld. De man geeft door zijn autoraam een pakketje aan Frits. Die stopt het in zijn Eastpack. Thuis legt Frits de nitraten in de opslagkelder van opa. De laatste kruidenier in de stad.

Illustratie: Tejo Verstappen

16 juni 2011, 12.15
De laatste keer dat Sil haar zag had ze een rugtas op haar rug, met een bungelend statief eraan. Naast haar liep een mooie jongen met een bolhoedje. De jongen lachte. Waarschijnlijk zijn ze toen gaan zoenen, maar Sil was de hoek al om. Een paar maanden eerder was ze bij hem weggegaan uit liefde voor hem, zei ze. Zijn ouders spreekt hij niet meer. Met zijn werk op het kantoor was hij gestopt. Bij de contractverlenging had hij laten weten ontslag te nemen. Maar hij ging niet reizen, zoals hij zich had voorgenomen. Verder dan vluchten zoeken op Ryanair kwam het niet. Soms ging hij naar België, naar het water kijken in Antwerpen. En onderweg passanten om een sigaret vragen. Lukte altijd. Op een dag kwam hij ‘s nachts in een café een man tegen. Of hij Belgisch vuurwerk wilde verhandelen. Een flinke winstmarge. Hij hoefde het alleen in Hasselt op te gaan halen, een paar duizend euro te betalen en het voor een veelvoud daarvan in Nederland te verkopen.

Sil parkeert de auto voor het rijtjeshuis in Hasselt. Een man in het nationale shirt van Tunesië doet open in een trainingsbroek. Ze gaan aan een tafel zitten. De Tunesiër rookt een waterpijp, aan Sil geeft hij een Marlboro. Ze gaan de kelder in. Daar geeft hij de Tunesiër drieduizend euro. De man helpt niet met sjouwen. Sil heeft zin in McDonalds gekregen.

28 december 2011, 13:06
Sils telefoon trilt. “We zitten bij de Nicolaaskerk. Skateboard en 100 euro. Lator.” Sil pakt een stapel nitraten uit de kelder, rolt ze in krantenpapier en stapt in zijn rode Peugeot.

29 december 2011, 07:18
Tim zou het stiekem filmen vanuit de struiken. Geheid hits op YouTube. Ismaël eat your heart out! Gegarandeerd chaos. De lerarenstalling in puin. Om kwart over zeven is er nog niemand op school. Alleen de conciërge kan ieder moment aankomen. “Tim. Effe geen geintjes nu.” Frits doet zijn capuchon op en een zwarte sjaal voor zijn mond. Hij heeft een oude spijkerbroek van zolder gepakt. Zo eentje die iedereen heeft en waarmee hij niet herkend zal worden. Frits rent vanuit de struiken naar de stalling. Hij heeft 26 nitraten met plakband aan elkaar vastgetapet en één grote lont gemaakt. Hij steekt de lont aan, wil wegrennen en dan opeens: een steekvlam gevolgd door een flits en een harde knal.

Twintig tellen later heeft de conciërge de centrale aan de lijn. “Wellantcollege ja." Bewusteloos en met een bebloed gezicht wordt Frits met spoed naar het ziekenhuis gereden. Over zijn gezicht heeft het ambulancepersoneel een doek gelegd. Tim is via de achterkant van de bosjes weggeslopen. Het filmpje zet hij niet op YouTube.

2012
De jongen met dat skateboard stond in de krant. Een stoere jongen. Daarnaast een foto van een jongen in een ziekenhuisbed. Hij miste een deel van zijn wang, een oog zat dichtgeplakt en er was een hap uit zijn kaak.

Dit is een gastbijdrage van Ralf Groothuizen. Ralf is freelance journalist.


Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons