nieuwsbrief
menu Asset 14

Spot de hond

Journalistiek Noor Spanjer
Mail

Meer dan zes jaar heb ik gestudeerd om film te begrijpen, verbanden te zien en analyses te kunnen maken. Film maken kreeg raar genoeg weinig aandacht op de universiteit, waardoor ik nu van alle kanten ingehaald word door jongere, hippere en meer ervaren studenten van de Filmacademie: bedankt UvA! Deze maand ontdekte ik dankzij mijn analytisch inzicht echter een bijzonder fenomeen in het medialandschap dat zomaar mijn doorbraak zou kunnen betekenen (of me allicht een baantje oplevert): mannen met hondjes.

Let wel, ik heb het hier niet over stereotiepe nichterige modeontwerpers of haarstylisten met een uitgemergelde Chihuahua tussen de armen geklemd, maar over heteroseksuele mannen die een stoere maar kleine blaffert als geestverwant aan hun zijde koesteren. Afgelopen maand zag ik onder andere de films Beginners, Medianeras en The Artist; en in alle drie was een belangrijke rol weggelegd voor het hondje. Als ik het goed heb twee keer een Jack Russel-achtig type en een keer zo’n wit Maltezer geval, maar pin me er niet op vast, zelf houd ik meer van katten.

In alle films fungeert het hondje niet alleen als de spiegel van de ziel van zijn baasje maar ook als zijn reddende engel. Grappig genoeg zijn ze allemaal wit, wat natuurlijk geen toeval is. Zowel in Medianeras als in Beginners drijft het hondje de mannelijke protagonist in de armen van de vrouw waar al de hele film omheen wordt gedraaid, en die voor de (anti-) held zowel De Oplossing voor al zijn problemen is als De Beloning na zijn moeilijke zoektocht naar Een Beter Leven. In The Artist is het eigenlijk niet anders: hond redt letterlijk het leven van zijn baas, waardoor deze verder kan met de vrouw van zijn dromen.

Het hondje van Ewan McGregor in Beginners kan bovendien ‘praten’, wat vrij komisch is:

Ook in verschillende literaire werken speelt de Hond een belangrijke rol in het leven van een aantal dwalende of vertwijfelde mannelijke karakters (fictief of real): denk bijvoorbeeld aan de zieke dagen van Martin Bril, die zijn kanker-coming-out deed door de ogen van zijn hond in het boekje Mijn leven als hond. In De Wandelaar van Adriaan van Dis neemt Hond zijn baas op sleeptouw door Parijs en laat hem zo het leven van de clandestiene Afrikanen, zwervers en verwaarloosde flatgebouwen zien (het echte Parijs?). Recent kwam mij het boekje My Name is Moose onder ogen, een persoonlijk verslag van de door het dertigersdilemma getroffen Engelse fotograaf Martin Usborne, die zijn depressie beschrijft vanuit het perspectief van zijn schnauzer Moose.

Ik vermoed dat een hond vooral wordt ingezet om de de natuurlijkheid van het verhaal te waarborgen: een hond is immers een dier (natuurlijk verschijnsel) dat maar tot op zekere hoogte geregisseerd kan worden. Daarnaast staan bovenstaande hondjes symbool voor de spontaniteit van het leven en zorgen ze daarom voor de nodige plotwendingen. Dit of de regisseurs en schrijvers van bovenstaande werken houden nou eenmaal veel van honden, zo simpel kan het natuurlijk ook zijn. Maar voor dat eindoordeel heb je geen zes jaar studie nodig.

Trouwens: Ryan Gosling heeft ook een hond.


Noor Spanjer (Amsterdam, 1982) is freelance journaliste en mediawetenschapper. Als nieuwerwetse minstreel is zij altijd op zoek naar persoonlijke verhalen en daarnaast is ze ideologisch inzetbaar voor feministische zaken en andere nature-nurture kwesties.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons