Deze jonge theatermaker stapelt uiterst geconcentreerd natuurstenen op elkaar. " /> Deze jonge theatermaker stapelt uiterst geconcentreerd natuurstenen op elkaar. " />
nieuwsbrief
menu Asset 14

Nick Steur

Hoe vaak zeg je nog “je moet het zien om het te geloven”? En als je het dan al zegt, dan gaat het waarschijnlijk om een nieuwe blockbuster, een waanzinnige goochelshow of het nieuwste multimedia videoproject van je favoriete dance-artiest; niet om een intieme, kleinschalige performance van een jonge theatermaker. Toch is dat het eerste wat in je opkomt bij het zien van “Freeze” van Nick Steur, dit jaar afgestudeerd aan de Theateracademie in Maastricht.

Mail

 

Het concept van “Freeze” is even eenvoudig als buitenissig: Steur stapelt natuurstenen op elkaar, op een manier waarvan je, zelfs als je er met je neus bovenop staat, niet gelooft dat het kan. Het klinkt saai, maar dat is het allerminst. Steur stapelt met zenuwslopende concentratie zijn stenen en maakt zo sculpturen. Eenvoudiger, krachtiger, kernachtiger en vooral echter kan theater haast niet zijn. Let dus op: bijgaande foto’s zijn niet bewerkt of gefotoshopt, de sculpturen niet gelijmd of ondersteund. Maar ja, je moet het zien om het echt te geloven.

Stenen stapelen; hoezo?
"Vakanties hebben vaak meer nut voor het werk dan het werken zelf. Vorige zomer was ik aan een Franse rotskust met haar mooie keien. Ik begon ze op elkaar te balanceren en kon niet meer stoppen. Twee dagen lang heb ik het strand volgebouwd met wankele steensculpturen. Op een gegeven moment was ik zo'n tien minuten geconcentreerd bezig met een grote platte steen en toen ik hem eindelijk op het kleine puntje gebalanceerd had, kreeg ik applaus: er had zich publiek om me heen verzameld en ik had het niet eens door. Toen ging er een lampje branden: blijkbaar is dit niet alleen interessant voor mezelf. Al maanden was ik op zoek naar dat lichtpuntje, omdat het afstuderen op de toneelacademie snel dichterbij kwam. In het laatste academiejaar heb ik een uniek soort 'vakmanschap' ontwikkeld, dat stiekem toch al in mijn vingers zat. Al van kleins af aan ben ik stenen aan het verzamelen, verven en balanceren, omdat ik opgroeide aan de Waal bij Nijmegen. Deze performance is voor mij een logisch vervolg op jarenlange onbewuste training."



Wat kun je vertellen over je werkwijze?

"Veel mensen vragen me waar ik de stenen vandaan heb. Ik vind dat een vreemde vraag. 'Uit de natuur', denk ik dan. Soms zoek ik ze, soms vind ik ze toevallig. Het duurt echter wel een tijd voordat ik echt tevreden ben met een sculptuur. Ik kijk naar de steensoort, de hardheid, de kleur, het esthetische effect en natuurlijk hoe ik ze zo moeilijk mogelijk kan balanceren. Veel mensen vragen me of ik de stenen bewerkt, vastgeplakt, geschuurd of geschaafd heb. Meestal krijg ik een rilling over mijn rug bij die gedachte. Wat heeft het voor zin om de stenen te manipuleren? Ik wil juist dat het balanceren zo moeilijk mogelijk wordt. We zijn zo gewend om te denken in termen van efficiëntie, de dingen zo makkelijk mogelijk maken, en dat is zonde. Daar word ik lui, geconditioneerd en a-creatief van. Ik ben op zoek naar een balans tussen mijn eigen wil opdringen en het leven z'n gang laten gaan, maar daar werd ik me pas van bewust dankzij het balanceren: ik kan een beeld voor ogen hebben, maar als het niet past binnen de mogelijkheden van de stenen, zal ik de uniekheid van de stenen moeten toelaten. Ik zal me moeten aanpassen. De sculpturen zijn zodoende een creatie van mij en de stenen samen."

Wat wil je je publiek laten zien?
"Ik probeer de grenzen tussen publiek en podium te laten vervagen. Dan wordt het makkelijker om toegang te krijgen tot het onderbewuste. Dat is belangrijk, want mijn moet werk niet enkel de functie van een televisie hebben. Knopje aan bij de TV is knopje uit in ons hoofd. Zodra ik ergens naar kijk - en televisie is een goed voorbeeld - dan zie ik de wereld als iets waar ik buiten sta. Een toeschouwer zijn is ergens buiten staan. Maar zodra je ergens middenin zit, is het moeilijk om overzicht te hebben en de controle te behouden. Vandaar dat ik mijn publiek er altijd zo veel mogelijk bij betrek, zodat ze de controle eerder verliezen en meer toegang krijgen tot die (half) onbewuste gebieden. Gebieden die we pas aanspreken als we geconfronteerd worden en uit de comfort zone moeten stappen. Pas dan gebeurt er iets."

Tijdens het balanceren van stenen is mijn concentratie zo hoog dat mensen erin meegezogen worden. Ze gaan zich net zo hard concentreren als ik. Het voelt dan alsof we het samen doen. Je durft als publiek bijna geen geluid te maken of te schuifelen, bang om de magie te verbreken. In het beste geval vervagen de fysieke en mentale grenzen. Een hele simpele, ogenschijnlijk doelloze handeling (zoals stenen balanceren) geeft de mogelijkheid om het hier en nu te ervaren. Deze ervaring heeft een echtheidswaarde die ik nastreef in al mijn werk; of dat nu performance, installatie of video is. Ik probeer met gecompliceerde eenvoud te laten zien hoe schoon de werkelijkheid al is. Als je er maar opnieuw naar kan kijken. Die mogelijkheid wil ik graag creëren en delen. Het is dan ook van groot belang dat ik mijn werk continu aanpas. Dat maakt mijn werk steeds uniek, en verbonden met het moment en de plaats. Het maakt het echt."

Freeze! is te zien tijdens

  • festival Over het IJ - 7 t/m 17 juli (niet 13) - A'dam
  • festival Theater aan Zee - 29 juli t/m 5 aug (behalve 2 aug) - Oostende (BE)
  • Najaarscollectie theater Kikker - 11 t/m 15 oct. (data onder voorbehoud) - Utrecht
  • festival Fricties - 25 & 26 nov (data onder voorbehoud) - Hasselt (BE)
  •  

    www.nicksteur.com

     

Redactie

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Essay: ‘Dank voor jullie inzet!'

‘Dank voor jullie inzet!'

Mensen willen het liefst werk doen dat in een positieve zin bijdraagt aan het leven van anderen. Maar is dit wel een haalbaar ideaal?

 1

Kerstbezoek voor Gavin Marley

Gavin en Susan lopen elkaar jaren na hun middelbareschooltijd weer tegen het lijf. Gavin, die inmiddels steenrijk is, nodigt de dakloze Susan bij hem thuis uit.

Gedachtes over het imposter​syndroom

Gedachtes over het imposter​syndroom

Het jaar is bijna voorbij en daarom zet Hard//hoofd de beste stukken van 2018 nog één keer in de schijnwerpers.   Slimme, competente mensen die ervan overtuigd zijn dat ze hun succes niet verdienen. Het komt zo vaak voor dat er een term voor bestaat: het impostersyndroom. In het kader van de Fakeweek een persoonlijke […]

Tip: Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

In deze laatste tip van 2018 geeft Emma Stomp op de valreep een onmisbaar advies voor de feestdagen.

Mentale maandag: kerst 1

All I Want for Christmas

Mentale gezondheid is belangrijk, maar we praten er weinig over. Daarom gidst Nastia Cistakova je in deze tweewekelijkse beeldcolumn langs de taboes, onhandige vragen en ongemakkelijke antwoorden over psychische problemen. Nastia weet hoe het voelt als het er in dat prachtige hoofd van je soms net wat anders aan toegaat dan ‘normaal’, en ze illustreert herkenbare […]

Willen wonen in een kerstetalage

Willen wonen in een kerstetalage

Ieder jaar met kerst willen we heel veel spullen kopen. Het zijn rekwisieten voor wanneer we ons even de protagonist in een kerstverhaal willen wanen. Maar doen we dit eigenlijk niet het hele jaar?

Alles vijf sterren: Amstelveen, een kroeg en klassieke muziek 1

Stoofvlees, heiligen en de liefde

Deze week spraken drie hard//hoofd-redactieleden hun kersttip voor je in. Van stoofvlees, via Nick Cave, naar oude liefde.

De komma in mijn komedie

De komma in mijn komedie

'Roken is niks anders dan spelen met de dood', iedereen weet dat het een slecht idee is, maar toch beginnen mensen eraan. Koen Schouwenburg schrijft over de absurditeit van een verslaving en hoe daarmee om te gaan.

Hard//talk: Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Sociaal ondernemen is de beste keuzes maken in een imperfecte wereld. Stop daarom met elkaar afvallen, vorm samen een front, en focus op de positive impact van duurzame innovatie, betoogt Dylan Meert. Het wordt tijd dat duurzame, eerlijke en sociale initiatieven ophouden met elkaars […]

Column: Skaten is overleven

Olympisch gezien

Iduna Paalman wil nét naar bed gaan als haar broertje belt. Met gewéldig nieuws.

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5