De gedachte om de ontbrekende knoopjes aan te naaien wond haar meer op dan alle seksartikelen bij elkaar." /> De gedachte om de ontbrekende knoopjes aan te naaien wond haar meer op dan alle seksartikelen bij elkaar." />
nieuwsbrief
menu Asset 14

Korsetjes met jarretels

AH advertenties Anna van Leeuwen
Mail

Anna schrijft elke maand aan de hand van een oproep in de Albert Heijn een kort verhaal. Doe je mee? Mail haar een duidelijke foto van een bijzondere oproep en wie weet verwerkt zij hem in een van haar verhalen.

Beeld: Meinhard Spoor

De nieuwe zei niets toen ze binnenkwam.
Geen goeiemorgen, geen goeiemiddag, geen goeienavond.
Niet eens een kort hoofdknikje. Niks.

Als altijd liep Anne-Wil eerst richting de pakjes. Ze liet haar blik langs de verpleegsterpakjes, de dienstmeidenpakjes en de schone verleidsterspakjes glijden. Uit gewoonte checkte ze vluchtig de spiegel. Opgehangen voor de veiligheid, tegen diefstal. De nieuwe keek niet naar haar. Met zijn ellebogen op de toonbank las hij een tijdschrift. Zijn rechterhand roerde traag een te grote lepel rond in een klein kopje.
Ze vond de nieuwe vreemd. Harry dronk nooit als hij aan het werk was.
Ze pakte een ‘vierdelig sexy dienstmeisje kostuum’ en draaide de verpakking om. Een blond meisje tuitte haar lippen. Opnieuw keek ze in de spiegel. De nieuwe sloeg de pagina om.
Ze legde het sexy dienstmeisje terug in het schap. Ze bekeek een Dirndl-pakje. Deze kende ze al. Op de achterkant staat ‘sexy sierveter voor en achter’. Eerst las ze ‘viervoeter’ in plaats van ‘sierveter’. Er waren meer pakjes met sierveters, maar het sexy dienstmeisje had dat niet, die had een ‘kanten ruchenrand’. Bij het verpleegsterspakje zat een hoedje. In de spiegel zag ze hoe de nieuwe met zijn wijsvinger in zijn oor pulkte.

Misschien zou Harry straks terugkomen? Dan zou hij goeiemorgen of goeiemiddag of goeienavond zeggen: woorden die bij hem bijna niks betekenden. Hij kon ’s avonds goeiemorgen zeggen en ’s ochtends goeiemiddag. Het betekende dat hij haar zag. Ze wist dat Harry had gevoeld dat zij hem in de spiegel bekeek. Ze had gezien hoe hij van de zenuwen op de toonbank trommelde.

Ze vervolgde haar route richting de vibrators. Ze staarde een poosje naar de Hummer en de Willie. Het leek allemaal zo liefdeloos, zo betekenisloos nu Harry er niet was. Via de anaalkralen kwam ze bij de opblaaspoppen. Iemand had de verpakking van Pamela geopend. Een onidentificeerbaar stuk roze plastic stak er uit. Ze stopte Pamela terug in haar vergeelde doosje. De Lady Gag Gag-pop was populair. Ze was weer uitverkocht. Harry zou haar nabestellen. Deed de nieuwe dat nu?

Voor de korsetten bleef ze staan. Ze had ze bijna allemaal. Alleen de gouden niet.

Anne-Wil durfde steeds langer in Harry’s te blijven.
De eerste keer stond ze na vier minuten weer buiten. Dat wist ze zeker, want ze was om 18.43 uit de bus gestapt. Het was koopavond. Iets meer dan tien uur eerder las ze bij toeval op Johans mobiel ‘Ik zal je missen vandaag! Bel je me als je klaar bent? Suc6! Xxxx!’. De afzender heette Aafke. Zij kende geen Aafke.
Even later staarde ze naar Johan terwijl hij, drie stropdassen voor zijn overhemd hield. Een grijze, een blauwe en een rode. “Welke is beter?” vroeg hij. “De grijze,” antwoordde ze, naar eerlijkheid, al had de blauwe ook prima gekund. Johan had een sollicitatiegesprek, hij was zenuwachtig. Als zijn hoofd rood werd, zou een rode stropdas dat benadrukken. Dat wist zij, want ze had erover gelezen. Op hun trouwerij had hij een lichtgrijze stropdas gedragen, bij een pak dat hem nu niet meer paste. Het stond ‘m goed.

Zo gauw hij de deur achter zich sloot, belde Anne-Wil Sonja op, die haar uithoorde. Deden ze het nog wel? Hoe? Hoe vaak? Sonja wilde alles weten. Ze zou het ongetwijfeld iedereen vertellen, maar dat gaf niet. Er was niet zo veel om te weten. “Niks aan de hand, je moet het een beetje op spicen tussen jullie. Dan is hij die Eva zo vergeten. Je moet naar Harry’s!” zei Sonja. “Aafke,” zei Anne-Wil. “Wat?” zei Sonja. “Ze heet Aafke.” “Nou en?” vroeg Sonja.

De hele dag lang had Anne-Wil moed verzameld. Over een laag foundation bracht ze een laagje poeder aan en daarop smeerde ze nog wat foundation en als ze dan moest huilen begon ze opnieuw.
Nadat ze uit de bus was gestapt, had ze haar paraplu opgestoken. Het regende niet, maar ze voelde zich veilig onder de grote zwarte plu. Ze had ‘m binnen in de paraplubak gezet en ze was ‘m daar vergeten.
Hij stond er nog steeds.

Die eerste vier minuten in Harry’s had ze alleen oog gehad voor Harry.
Hij had geknikt toen ze binnenkwam, hij had goeiemorgen gezegd.
Ze kon aan zijn blouse zien dat hij vrijgezel was. Er misten een paar knoopjes. De gedachte deze knoopjes aan te naaien wond haar meer op dan alle seksartikelen van Harry en zijn video’s ‘in alle denkbare genres’ bij elkaar.

Die avond vrijde ze gepassioneerd met Johan.
De volgende koopavond kocht ze haar eerste korset.

Nu pakte ze de gouden, de hoofdprijs. Volgende week zou Harry er weer zijn.
En ooit zou hij naar haar kijken, in haar korsetten met jarretels, terwijl zij zijn knoopjes aannaaide.

De nieuwe gaf haar het foldertje en ze had het gedachteloos aangepakt.
Pas toen ze thuis was en het gouden korset netjes achterin de kast had verstopt bij de andere, bekeek ze het.
‘Geachte klant, wegens omstandigheden verandert Harry’s per 1 maart 2011 in Eroticaland. U kunt bij ons terecht voor het vertrouwde assortiment en vele extra’s. Om dit heuglijke feit te vieren, bieden wij u als trouwe klant de eerste week 30% korting aan op een geselecteerd aantal seksartikelen...’

Ze bleef met haar ogen knipperen, maar ze kreeg de tranen niet weg. Het briefje werd steeds waziger, de letters wilden niet op hun plek blijven.
In de badkamer bekeek ze haar betraande gezicht.
Ze pakte haar foundation en haar poeder en begon opnieuw.


Anna van Leeuwen is Hard//hoofd-redactielid, freelance kunstjournalist en schrijft korte verhalen. Ze zou graag een alpaca hebben voor op haar balkon. Alvast bedankt.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons