Illustratie: Irene Wiersma

Kasper is een reliek. " />

Illustratie: Irene Wiersma

Kasper is een reliek. " />
nieuwsbrief
menu Asset 14

Nostalgie naar het inbellen

Artikel Kasper van Royen
Mail

De kinderen konden hun oren nauwelijks geloven. We waren een tekstje over downloaden aan het nabespreken en ik had mij laten ontvallen dat je ooit, om het internet op te kunnen, de telefoonlijn bezet moest houden. ‘Kunt u nog meer verhalen vertellen over vroeger?’ vroeg een jongetje gulzig. Voor het eerst realiseerde ik me dat ik, zoals elk mens, geschiedenis meedraag. Dat inbellen voelt voor mij als de dag van gisteren, terwijl het toch meer dan tien jaar geleden moet zijn dat ik het traag nadenkende borrelbrompiepgeluid van het verbinding maken voor het laatst heb gehoord. Mijn leerlingen konden toen misschien net lopen. Het idee dat je een MSN-conversatie af zou moeten breken omdat je moeder een telefoontje wilt plegen (een mobieltje heeft ze niet, want die apparatuur is voorbehouden aan politieagenten, louche zakenmensen en slimme vreemdgangers en dan alleen in koelkastformaat), moet op hen overgekomen zijn als een televisie zonder afstandsbediening, handwas of heksenverbrandingen.

Illustratie: Irene Wiersma

Kon ik nog meer verhalen vertellen over vroeger? Ja, waarschijnlijk had ik wel honderden verhalen op zak. Maar dan moest ik toch eerst weten wanneer het vroeger was. Niemand had mij ooit verteld wanneer het heden was aangebroken. Natuurlijk zijn er wel markeerpunten te noemen. De ineenstorting van de Twin Towers voelt voor mij, net als voor zo velen, als het begin van de 21e eeuw. Maar die gebeurtenis moeten de brugklassers bij geschiedenis nog krijgen. Ze zijn nu bij de Mesopotamiërs, dus dat duurt nog wel even.

Vlinder (min twee toen OK Computer uitkwam) vroeg aan mij of ik ooit een floppy heb gehad - ze heeft er blijkbaar eentje in een museum zien hangen – en of dat wel mocht in de oorlog. Ze zat op het puntje van haar stoel, maar ik vond dat het tijd werd om verder te gaan met de opdrachten. We hadden begrijpend lezen voor vandaag nu wel afgesloten en moesten aan de slag met grammatica. ‘Weet iemand wat een meewerkend voorwerp is?’ vroeg ik aan de klas. ‘Vast van die blikjes met een draadje ertussen,’ opperde Tijger (eerste boertje toen ik American Beauty in de bioscoop zag).

Over een kleine maand word ik vader. Als mijn dochter twaalf is, zijn mijn leerlingen gemiddeld vierentwintig, nog steeds drie jaar jonger dan ik nu ben. Veel van wat Vlinder en Tijger de normaalste zaak van de wereld vinden, zal voor haar compleet belachelijk klinken. Dat je bijvoorbeeld een computer nodig hebt om te kunnen downloaden. Muziek beluister je toch rechtstreeks via je interne chip? Of dat je naar school zou gaan om naar een leraar te luisteren. Je connect toch gewoon vanuit je hybride zitzak met een informatieportaal?

Veel mensen worden angstig van ouder worden, maar ik kom tot steeds grotere rust. Het voelt goed om een relikwie uit vervlogen tijden te zijn, het voelt goed om de jeugd te kunnen vermaken met verhalen uit de oude stekkerdoos. Ik zal mijn flippoverzameling eens van zolder halen, evenals mijn archiefmap met uitgeprintte ICQ-pesterijen. Ook heb ik ergens nog wel een fotoalbum liggen, waar je cola op kan morsen zonder dat het stuk gaat.

Het leven heeft al met al zin gehad.


Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons