Op Janelle Monáe wil zelfs de slechtste danser wel heen en weer wiebelen." /> Op Janelle Monáe wil zelfs de slechtste danser wel heen en weer wiebelen." />
nieuwsbrief
menu Asset 14

Toch dansen

Ik dans niet zo vaak. Nu zou ik natuurlijk kunnen zeggen dat dit komt omdat ik liever een goed gesprek voer, of dat ik zwakke knieën heb, of dat ik dansen over het algemeen raar schokkerig engseksueel dierengedrag vind, niet gepast voor een dame en des duivels bovendien. Het zouden allemaal halve leugens zijn. De reden dat ik niet zo graag dans, is namelijk simpelweg dat ik het niet goed kan. Niet bizar ongoed, zoals de klunzige geeks in Amerikaanse highschoolfilms, maar gewoon niet zo goed als de meeste andere mensen. Het ‘borsten ronddraaien afzonderlijk van rest van bovenlichaam’, het ‘op de plaats wiegen met de armen in de lucht plus extatische blik’, om maar te zwijgen van de robot of de stoere wiebelstamp; ik heb ze nooit onder de knie gekregen en me er ondertussen bij neergelegd dat dat waarschijnlijk ook niet meer gaat gebeuren. Als het er toch van komt stap ik meestal maar een beetje heen en weer terwijl ik mijn schouders een voor een ophaal en meezing met de muziek. Wanneer ik dat enige tijd heb volgehouden word ik doorgaans overvallen door een nogal puberaal zelfbewustzijn en komt de situatie me idioot voor. Daar staan we dan, met z’n allen zonder iets te zeggen onze schouders op te halen. Dan ga ik maar weer bier halen.

Mail

Het was voor mij dan ook al vroeg zaak een muzieksmaak op te bouwen die weinig dans vereist bij het beluisteren ervan. Met een ziedend hoofd op en neer stampen terwijl je “Fuck you, I won’t do what you tell me!” of iets vergelijkbaars roept, vereist een minimum aan ritmegevoel, en hoegenaamd geen elegantie of lenigheid. Dat is dan ook hoe ik het grootste gedeelte van mijn tienerjaren heb doorgebracht. Later ging ik nog wel eens naar een indie disco of zelfs een Morrissey thema-avond (toch meer aan de dansbare kant van mijn spectrum zou ik zeggen), maar daar bestond het dansen vooral uit teleurgesteld kijken, de handen ten hemel te gooien en elkaar met lange bloemen om de oren slaan. Dat is dan nog wel aan mij besteed. Een goede vriendin danst graag salsa, en op een of andere manier is het al een paar keer gebeurd dat ik met haar in een soort rare buitendisco terechtkwam die plotseling een salsaclub bleek te zijn. Om me vervolgens toch te laten overhalen, en na een tenenkrommend gênante vijf minuten in de armen van een nogal vies ruikende maar verder behoorlijk woest aantrekkelijke Latino al “oh pardon sorry” mompelend de salsagelegenheid uit te vluchten, mijn moeder vervloekend dat ze me nooit gewoon op ballet had gezet, en jankend om mijn ritmegevoel van een gnoe en de elegantie van een emmer nat zand.

Maar nu heb ik een liedje gevonden waar ik niet stil bij kan blijven staan, omdat ik er gewoon vanzelf van ga wiebelen. Ik weet weinig tot niks van R&B, maar zelfs een dove comapatiënt kan direct horen dat het hier om een hypertalent gaat met een stem als een klokje. Verder ziet ze er uit als een soort jonge, knappe Prince, draagt ze slicke smokings en stoere platte schoenen en heeft een kuif van een halve meter hoog. Haar laatste album, The Arch-Android, is het tofste wat ik het afgelopen jaar gehoord heb. Ik zet dus mijn gene aan de kant, stamp brullend de dansvloer op en dans schaamteloos The Tightrope. En dat zouden meer mensen moeten doen.

Hiske Versprille

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft. Lees meer

Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999. Lees meer

Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid. Lees meer

De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij. Lees meer

Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij. Lees meer

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal. Lees meer

Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij. Lees meer

Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.' Lees meer

Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som. Lees meer

Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt. Lees meer

Essay: ‘Dank voor jullie inzet!'

‘Dank voor jullie inzet!'

Mensen willen het liefst werk doen dat in een positieve zin bijdraagt aan het leven van anderen. Maar is dit wel een haalbaar ideaal? Lees meer

 1

Kerstbezoek voor Gavin Marley

Gavin en Susan lopen elkaar jaren na hun middelbareschooltijd weer tegen het lijf. Gavin, die inmiddels steenrijk is, nodigt de dakloze Susan bij hem thuis uit. Lees meer

Gedachtes over het imposter​syndroom

Gedachtes over het imposter​syndroom

Het jaar is bijna voorbij en daarom zet Hard//hoofd de beste stukken van 2018 nog één keer in de schijnwerpers.   Slimme, competente mensen die ervan overtuigd zijn dat ze hun succes niet verdienen. Het komt zo vaak voor dat er een term voor bestaat: het impostersyndroom. In het kader van de Fakeweek een persoonlijke... Lees meer

Tip: Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

In deze laatste tip van 2018 geeft Emma Stomp op de valreep een onmisbaar advies voor de feestdagen. Lees meer

Mentale maandag: kerst 1

All I Want for Christmas

Mentale gezondheid is belangrijk, maar we praten er weinig over. Daarom gidst Nastia Cistakova je in deze tweewekelijkse beeldcolumn langs de taboes, onhandige vragen en ongemakkelijke antwoorden over psychische problemen. Nastia weet hoe het voelt als het er in dat prachtige hoofd van je soms net wat anders aan toegaat dan ‘normaal’, en ze illustreert herkenbare... Lees meer

Willen wonen in een kerstetalage

Willen wonen in een kerstetalage

Ieder jaar met kerst willen we heel veel spullen kopen. Het zijn rekwisieten voor wanneer we ons even de protagonist in een kerstverhaal willen wanen. Maar doen we dit eigenlijk niet het hele jaar? Lees meer

Alles vijf sterren: Amstelveen, een kroeg en klassieke muziek 1

Stoofvlees, heiligen en de liefde

Deze week spraken drie hard//hoofd-redactieleden hun kersttip voor je in. Van stoofvlees, via Nick Cave, naar oude liefde. Lees meer

De komma in mijn komedie

De komma in mijn komedie

'Roken is niks anders dan spelen met de dood', iedereen weet dat het een slecht idee is, maar toch beginnen mensen eraan. Koen Schouwenburg schrijft over de absurditeit van een verslaving en hoe daarmee om te gaan. Lees meer

Hard//talk: Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Sociaal ondernemen is de beste keuzes maken in een imperfecte wereld. Stop daarom met elkaar afvallen, vorm samen een front, en focus op de positive impact van duurzame innovatie, betoogt Dylan Meert. Het wordt tijd dat duurzame, eerlijke en sociale initiatieven ophouden met elkaars... Lees meer

Column: Skaten is overleven

Olympisch gezien

Iduna Paalman wil nét naar bed gaan als haar broertje belt. Met gewéldig nieuws. Lees meer

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5