De ontknoping! Kasper gooit er een schepje bovenop: de waarheid over Rupert en Wilfried blijkt nog vreemder dan we dachten. " /> De ontknoping! Kasper gooit er een schepje bovenop: de waarheid over Rupert en Wilfried blijkt nog vreemder dan we dachten. " />
nieuwsbrief
menu Asset 14

Het telefoontje

‘Waarom heb je die ouwe eigenlijk dood laten gaan?’ vroeg de jongen, terwijl hij een kaaskoekje in zijn espresso doopte. De man met de groene vlinderdas keek hem verbaasd aan. ‘Dat is toch evident? De lifter hield het verhaal onnodig op.’ De jongen zuchtte. ‘Waarom heb je hem dan op de eerste plaats geïntroduceerd? Ik bedoel, wat was in godsnaam zijn functie?’ De jongen en de man waren de enigen op het zonovergoten terras. Het plein waar dit terras zich bevond strekte zo ver als de horizon. ‘Rupert, wat ik maar niet van jou begrijp,’ zei Wilfried hoofdschuddend, ‘is waarom alles een functie zou moeten hebben. Begrijp je dan niet dat het verhaal dat verteld moet worden nooit afgelopen is? Het gaat door zolang de lezer leest. Wanneer de lezer stopt met lezen is hij geen lezer meer.’ Rupert sloeg met zijn vuist op tafel, waardoor de kopjes omvielen en de koffie over het kleedje droop. ‘Wat een apekool!’ snauwde hij. ‘De lezer heeft recht op antwoorden. De lezer moet weten wie jij bent. De lezer moet weten waar ik ben. Wij kunnen toch niet alleen maar twee namen zijn in een eindeloos spel? Er moet een finale komen waarin alles samen komt, waarin eindelijk alles duidelijk wordt.’ Wilfried pakte Rupert’s mobieltje en veegde met zijn zakdoek het scherm schoon. ‘Doe jij eens kalm aan Rup, en doe niet alsof we dit gesprek nooit eerder hebben gevoerd. Je weet hoe ik erover denk.’ Hij legde de telefoon neer naast Rupert’s kaaskoekjes. ‘En let jij een beetje op dit ding? Misschien heb je hem nog nodig’, zei hij sarcastisch.

Mail

Zuchtend selecteerde ik de tekst en drukte op delete. Waar was ik in godsnaam mee bezig? Ik had nog vierentwintig uur voordat Annika terug zou komen, dan moest de finale geschreven zijn. En ik ging mij er toch zeker niet zo gemakkelijk vanaf maken? Wie dacht ik wel niet dat ik was? Harry Mulisch? Maar bij hem klopte tenminste alles. Bij mij leek nooit iets te kloppen, al deed ik graag alsof ik alle controle had over de dingen die ik schreef. Ik stak een sigaret op. Roken kon nu nog, vannacht zou ik alle ramen tegen elkaar open zetten en morgen zou het hier zo fris zijn als een schoonheid en haar Bubbeltje maar verdienen konden. Morgen was ik een gezin.

‘Ik moest mijn hoofd even leeg maken, ik moest even opladen.’ Jeroen Pauw keek Verhagen niet-begrijpend aan. ‘Maar dat opladen, dat deed u niet in de Ardennen, zoals uw voormalige spindokter Jack de Vries suggereerde? Waarom in hemelsnaam Bos en Lommer?’ Eerder die dag was Verhagen aangetroffen op Station Sloterdijk, zijn pak en stropdas geel van de aangekoekte pap. ‘Wilfried is de baas! Wilfried is de baas!’ riep hij door de stationhal, van alle kanten werden mobiele telefoon omhooggehouden om het te filmen. ‘Met ‘Wilfried’ bedoelde u natuurlijk Wilders?’ vroeg Paul Witteman even later in de uitzending. Maxime Verhagen sloeg zijn glas water achterover en liet een grote boer. Toen zei hij met samengeknepen ogen: ‘Dat mocht hij willen. Geert Wilders bestaat helemaal niet.’

Ik zette de televisie uit. Het was tijd om verder te schrijven, maar het leek wel alsof al mijn ideeën stompzinnig waren. De werkelijkheid was zo mogelijk nog stompzinniger, maar het was wel de werkelijkheid. De koekoeksklok die boven de tv hing, die was echt. De tijd die deze klok aangaf, klopte echter van geen kant. Ik keek naar mijn mobiele telefoon, die nog vele malen echter was dan de klok en de televisie tezamen. Als ik voor mijn laptop ging zitten om een stuk te schrijven, verborg ik het onding altijd. Ik wilde niet geconfronteerd worden met de pijnlijke eenvoud waarmee al mijn problemen opgelost konden worden. Na de antwoorden zouden er geen vragen zijn. Met twee bewegingen kon ik Rupert aan de lijn hebben en was mijn jeugd definitief voorbij. Ik pakte mijn telefoon.

De lucht begon duister te worden, maar op het terras was het nog net zo benauwd als in een reptielenhuis. Wilfried en Rupert hadden al uren geen woord gewisseld, maar bleven elkaar aankijken. Ze wisten dat binnen vierentwintig uur een van hen sterven zou. Wilfried vroeg zich af of hij de vader van Bubbeltje was. Rupert vroeg zich af waarom hij niet naar Lowlands was gegaan, Queens Of The Stone Age had hij graag willen zien. Toen verbrak zijn telefoon de stilte. ‘Dus toch?’ schreeuwde Wilfried en een straal bloed spoot uit zijn linkeroor. Hij schoot over de tafel heen om de trillende Nokia te pakken, maar Rupert had hem al in zijn hand. ‘Ik zei toch dat hij mij zou vinden?’ zei Rupert glunderend van trots en nam op. ‘Kasper?’ fluisterde hij zenuwachtig. ‘Rupert, ik word vader!’ klonk het aan de andere kant van de lijn.

- The End -

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft. Lees meer

Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999. Lees meer

Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid. Lees meer

De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij. Lees meer

Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij. Lees meer

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal. Lees meer

Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij. Lees meer

Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.' Lees meer

Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som. Lees meer

Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt. Lees meer

Essay: ‘Dank voor jullie inzet!'

‘Dank voor jullie inzet!'

Mensen willen het liefst werk doen dat in een positieve zin bijdraagt aan het leven van anderen. Maar is dit wel een haalbaar ideaal? Lees meer

 1

Kerstbezoek voor Gavin Marley

Gavin en Susan lopen elkaar jaren na hun middelbareschooltijd weer tegen het lijf. Gavin, die inmiddels steenrijk is, nodigt de dakloze Susan bij hem thuis uit. Lees meer

Gedachtes over het imposter​syndroom

Gedachtes over het imposter​syndroom

Het jaar is bijna voorbij en daarom zet Hard//hoofd de beste stukken van 2018 nog één keer in de schijnwerpers.   Slimme, competente mensen die ervan overtuigd zijn dat ze hun succes niet verdienen. Het komt zo vaak voor dat er een term voor bestaat: het impostersyndroom. In het kader van de Fakeweek een persoonlijke... Lees meer

Tip: Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

In deze laatste tip van 2018 geeft Emma Stomp op de valreep een onmisbaar advies voor de feestdagen. Lees meer

Mentale maandag: kerst 1

All I Want for Christmas

Mentale gezondheid is belangrijk, maar we praten er weinig over. Daarom gidst Nastia Cistakova je in deze tweewekelijkse beeldcolumn langs de taboes, onhandige vragen en ongemakkelijke antwoorden over psychische problemen. Nastia weet hoe het voelt als het er in dat prachtige hoofd van je soms net wat anders aan toegaat dan ‘normaal’, en ze illustreert herkenbare... Lees meer

Willen wonen in een kerstetalage

Willen wonen in een kerstetalage

Ieder jaar met kerst willen we heel veel spullen kopen. Het zijn rekwisieten voor wanneer we ons even de protagonist in een kerstverhaal willen wanen. Maar doen we dit eigenlijk niet het hele jaar? Lees meer

Alles vijf sterren: Amstelveen, een kroeg en klassieke muziek 1

Stoofvlees, heiligen en de liefde

Deze week spraken drie hard//hoofd-redactieleden hun kersttip voor je in. Van stoofvlees, via Nick Cave, naar oude liefde. Lees meer

De komma in mijn komedie

De komma in mijn komedie

'Roken is niks anders dan spelen met de dood', iedereen weet dat het een slecht idee is, maar toch beginnen mensen eraan. Koen Schouwenburg schrijft over de absurditeit van een verslaving en hoe daarmee om te gaan. Lees meer

Hard//talk: Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Sociaal ondernemen is de beste keuzes maken in een imperfecte wereld. Stop daarom met elkaar afvallen, vorm samen een front, en focus op de positive impact van duurzame innovatie, betoogt Dylan Meert. Het wordt tijd dat duurzame, eerlijke en sociale initiatieven ophouden met elkaars... Lees meer

Column: Skaten is overleven

Olympisch gezien

Iduna Paalman wil nét naar bed gaan als haar broertje belt. Met gewéldig nieuws. Lees meer

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5