Hier verschijnt elke dag een tip van een Hardhoofd-redactielid. Vandaag: doorsta de helse pijnen van een bevalling en beval op oud-Hollandse wijze!" /> Hier verschijnt elke dag een tip van een Hardhoofd-redactielid. Vandaag: doorsta de helse pijnen van een bevalling en beval op oud-Hollandse wijze!" />
nieuwsbrief
menu Asset 14

Lachgas

Journalistiek Merel Kamp
Mail

Verbazing en ontsteltenis alom: De Nederlandse vrouw kiest steeds vaker voor verdoving bij het baren. Na negen opgezwollen maanden, na een achtbaan van hormoonschommelingen, vreetbuien, ochtendziekte, lichte incontinentie en wat al niet meer, kiezen steeds minder vrouwen voor de traditionele climactische barenspijnen. Wat moeten we hieruit opmaken?

Dat vrouwen steeds gemakzuchtiger worden? In kranten wordt gesproken van een “cultuurverandering”. Met enige weemoed wordt door (wetenschaps)verslaggevers geschreven over het uitsterven van het verschijnsel “natuurlijke geboorte”. Nederland was in het Westen, zoals dat ene dorpje in Gallië, het laatste landje dat zich nog verzette tegen de cultuur van de verdoving en gemakzucht. Onze Neêrlandsche vrouwen baarden thuis, in bad of voor de tv of gewoon of tijdens het stofzuigen en deden dat zonder blikken of blozen, zonder een spier te vertrekken, zoals William Walace in Braveheart ten strijde trekt, maar dan zonder paard, zonder leger, als zwangere vrouw.

Na de geboorte van mijn eerste achternichtje sprak ik met mijn nicht over de bevalling. “Hoe ging het?” vroeg ik haar, alsof het om haar wekelijkse basketbalwedstrijd met Dames 4 ging. Ze pakte me bij mijn schouder en zei: “Merel, stel je voor dat je zoveel pijn voelt dat je denkt dat je het niet meer kan hebben. Dan wordt het toch nog erger en denk je dat je zult sterven en dan, dan is het voorbij, kind eruit.” Ik wurmde mijn schouder los uit haar krachtig aangespannen vuist, wit geworden rondom de knokkels. “Ok”, zei ik en slikte. Mijn nicht staarde in de verte en ik dacht iets van trots in haar blik te bespeuren. Ik zelf probeerde me hetgeen me zojuist verteld was met man en macht niet voor te stellen.

Dus begrijp ik de weemoed: Nederland had stoere vrouwen, die nergens voor terugschrokken. Zeker niet na hun eerste bevalling. Ze zouden goede geheim agenten zijn die bij eindeloos martelen nog geen informatie los zouden laten. Ze waren in feite ons geheime leger. En we zouden zegevieren.

Nu is er behalve uit trots, ook verzet uit bezorgdheid. Zo’n ruggenprik is zowel voor de moeder als voor het kind niet zonder gevaren. Als alternatief voor deze toch ingrijpende medische procedure wil men nu lachgas gaan aanbieden. Ook lachgas is niet zonder gevaren, ditmaal voor ziekenhuispersoneel dat er veelvuldig mee in aanraking komt, maar deze gevaren kunnen worden verholpen door goede ventilatie. Het gas neemt de pijn niet weg, maar verlicht deze wel enigszins en maakt vrouwen -je raadt het- lacherig. Dit lijkt me een prachtig alternatief. Wat is er nu leuker voor een pasgeboren kind om te zien dan een lachende moeder? Maar dat niet alleen. Onze vrouwen hoeven niet aan dapperheid in te boeten! Ons Neêrlandsch Leger van Bevallen Vrouwen kan blijven bestaan en zal voortaan bovendien met een grijns aan de frontlinie verschijnen. Niet alleen zullen zij zegevieren, zij zullen lachend zegevieren!


Merel Kamp

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons