Jetski te koop, 2000 euro." /> Jetski te koop, 2000 euro." />
nieuwsbrief
menu Asset 14

Jetski

AH advertenties Anna van Leeuwen
Mail

Anna schrijft elke maand aan de hand van een oproep in de Albert Heijn een kort verhaal. Doe je mee? Mail haar een duidelijke foto van een bijzondere oproep en wie weet verwerkt zij hem in een van haar verhalen. Dit is de eerste aflevering.

“Woooh, dat is vet!”
Hij keek op van zijn boek.
Maria steunde op haar ellebogen en keek richting het water, ze lachte.

Het was dag twee en tot nu was alles ‘kut’ of ‘saai’ of een combinatie van ‘kut’ en ‘saai’ geweest. Dat begon met de koffie op Schiphol (kut), vervolgens de vliegreis (saai), de busreis was geen haar beter (kut en saai) en de camping idem. Alle prachtige exemplaren jonge Nederlandse medekampeerders waren in één oogopslag voor ‘onverstaanbaar’ uitgemaakt, Brabanders, vermoedde hij. Zij tweeën waren tot elkaar veroordeeld, aangezien Bas zich de eerste avond vol overgave in een pingpongtoernooi had gestort met zijn landgenoten en sindsdien alles en iedereen ‘keigaaf’ vond.

Hij volgde haar blik, ze had haar zonnebril op het puntje van haar neus (factor 40, want rimpels wil ze niet) gezet en keek naar een bruingebronsde jongen die als een luide bromvlieg over het water sjeesde. “Vind je?”, vroeg hij. “Hm?”, reageerde zij afwezig, alsof hij haar met zijn vraag uit haar blije roes had gewekt. “Moet je doen...” Ze lachte spottend en schudde haar hoofd. “Alsof jij dat goed vindt”, daagde ze hem uit. Na wat ongelovig gesputter had hij haar zo ver. “Ce n’est pas dangereux”, verklaarde de knul en zij knikte instemmend alsof ze hem verstond.

Hij bleef over, met zijn boek en alle kans om zich in het overige aanbod kampeerders te verdiepen. Zijn collega had hem verklapt dat deze camping het walhalla voor gescheiden mannen was. Twee tenten verderop bij Nicoline was het raak. Zij zag hem met zijn wc-rol lopen, een praatje was zo gemaakt, ze kookte lekkere pasta carbonara en de kinderen lagen vroeg in hun slaapzakken. Later op de avond wilde ze na een goed glas wijn of drie graag giechelend obscene verhalen over haar studententijd vertellen, waarin een glansrol voor haar ex-man was weggelegd, maar dat gaf hem niks, want ze rook lekker, naar zijn ex.

Bas had zijn heil de volgende dagen gezocht bij een moeder die een frituurpan had meegebracht. Maria kwam nog wel eens op het eten, als ze niet in de pizzeria zat met haar jetski-vrienden. Ze scheen er nogal goed in te zijn, terwijl iedere interesse in lichamelijke activiteiten haar verder vreemd was en ze zelfs te lui was om naar school te fietsen. Moe, verwaaid en gelukkig zag ze er uit, al vermoedde hij wel dat ze stiekem rookte, maar dat doen die Fransozen nu eenmaal graag. “Kun je je een beetje verstaanbaar maken?” Ze lachte: “We praten gewoon Engels hoor!”

Ontroostbaar zat ze in de bus naar het vliegveld. Haar tranen dropen langs de binnenkant van de zonnebril die Bas steeds van haar hoofd probeerde te plukken: “Het is keibewolkt hoor, zie je dat dan niet?” Thuis, boven een onaangeroerd bord pasta carbonara, maakte ze zich zuchtend verstaanbaar over haar verdriet: “Het was gewoon zó fijn.... Je kan zo hard op zo’n ding, het geeft zo veel... vrijheid, het was zó vet...”

Hij begreep haar, op haar leeftijd had hij het schaatsen ontdekt, waar zijn ouders maar weinig begrip voor konden opbrengen. En hoewel een nieuw paar schaatsen op zijn zestiende verjaardag bovenaan zijn verlanglijst stond, hadden zijn ouders hem verrast met een grote zwarte hond, die hij huilend van schrik in ontvangst nam. Hij zou dezelfde fout niet maken, hij zou het ultieme cadeau geven, zo mooi dat ze het niet eens durfde te vragen.

Natuurlijk schrok Maria, het ding had flink wat gekost. Daarna begon ze op te scheppen, tegen iedereen die het wilde horen en ze zei: “Nu móeten we volgend jaar wel terug hè, naar dezelfde camping, hoe vet is dat?” Haar klein vaarbewijs zou ze zo snel mogelijk gaan halen, dat mocht ze zelf regelen, daar was ze oud genoeg voor.

Twee maanden na haar verjaardag had ze nog niks geregeld. Hij noemde haar ondankbaar en zij klaagde dat ze zo druk was en die avond moest ze uit met vriendinnen dus ze moest maar snel naar de stad om kleren te kopen en ze at wel een patatje dan. Nicoline kwam eten. Na twee glazen wijn informeerde ze giechelend: “En, had je dochter veel liefdesverdriet?” “Liefdesverdriet?”

Hij voelde zich verslappen, zijn bestek gleed uit zijn vingers en hij keek ernaar. Hij zag de aderen op zijn handen. Hij wist hoe Nicoline nu keek, triomfantelijk, hij kende die blik. Hij wilde het niet zien. Domme, domme naïeve man. Hij zag hoe Nicoline zijn linkerhand vastpakte. “Sorry”, zei ze, “ik dacht dat je het wist, wat keivervelend voor je...”


Anna van Leeuwen is Hard//hoofd-redactielid, freelance kunstjournalist en schrijft korte verhalen. Ze zou graag een alpaca hebben voor op haar balkon. Alvast bedankt.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons