Beeld: Sanne Rispens Hier verschijnt elke dag een tip van een Hardhoofd-redactielid. Vandaag: Kweek een roos. Of zet een ficus in je kamer." /> Beeld: Sanne Rispens Hier verschijnt elke dag een tip van een Hardhoofd-redactielid. Vandaag: Kweek een roos. Of zet een ficus in je kamer." />
nieuwsbrief
menu Asset 14

Planten

Journalistiek Sanne Rispens
Mail

Op een gegeven moment was het echt een soort hype: Bikram Yoga. Niet te verwarren met andere mengvormen als Poweryoga, Kundalini Yoga en Hatha Yoga. Het doel van de Bikramvariant is het op fysiek gebied combineren van kracht en uithoudingsvermogen, en op geestelijk gebied de opbouw van zelfvertrouwen en concentratievermogen. Altijd wordt dezelfde serie yogahoudingen afgewerkt, en het gebeuren speelt zich af in een ruimte van bijna 40 graden – dit laatste om de spieren goed los te maken. Het leek me wel prettig om een sport te doen waarbij je voor de verandering heel erg langzaam moet bewegen, en na de vele hysterisch enthousiaste verhalen van vrienden en kennissen besloot ik het ook eens te proberen. Zijn we niet allemaal op zoek naar een beetje innerlijke rust, desnoods één keer in de week op een matje in een naar gymschoenen ruikend zaaltje in het buurthuis?

Het werd een trauma dat ik nog altijd niet geheel te boven ben gekomen. De instructeur deed nog het meeste denken aan een SS-Rottenführer met yogamat, ik raakte voortdurend besproeid door de overmatig zwetende man op het matje naast me en werd daarnaast geconfronteerd met het feit dat ik te stram was om de Ardha-Matsyendrasana (Spine Twisting Pose) op de juiste wijze uit te voeren. Zelfs de Pranayama Series (Standing Deep Breathing Pose) bleek een onmogelijkheid, gezien mijn voorliefde voor Marlboro Lights. Na de tweede les, waarbij ik van pure woede en frustratie op straat in tranen uitbarstte, zwoer ik NOOIT meer naar een yogales te gaan. Aan die belofte heb ik me gehouden, maar mijn zoektocht naar innerlijke rust was nu pas begonnen.


Beeld: Sanne Rispens

Het antwoord openbaarde zich aan me toen ik een tijdelijk huis ging bewonen dat op de lijst stond voor renovatie. Om nog iets van de armoedige kamer te maken, zette ik het vol met planten. Gaandeweg breidde mijn plantenverzameling zich uit naar het op het zuiden gelegen balkon, waar de geraniums en biologische basilicum al snel welig tierden. Ik had het altijd teveel gedoe gevonden, maar nu merkte ik dat het dagelijks begieten, snoeien en verwijderen van dode blaadjes een merkwaardige bevrediging bood. Op de één of andere magische manier zorgt het ervoor dat je hoofd helemaal leeg wordt, en je met niets anders meer bezig bent dan het welzijn van de betreffende plant.

Ga dus op maandagochtend naar de biologische plantjesmarkt op het Amstelveld in Amsterdam (of natuurlijk een equivalent in je eigen woonplaats) en koop om te beginnen wat planten die makkelijk te verzorgen zijn, zoals geraniums, lavendel en kruiden zoals munt en basilicum. Zaai wat stokrozen (die komen bijna altijd uit en kunnen meters hoog worden), zet een citroengeranium in je slaapkamer (ruikt lekker en houdt muggen op afstand) en als je echt makkelijk bent koop je, lekker retro, een sanseveria en een ficus voor in je woonkamer. (Later kun je altijd nog overgaan tot het kweken van orchideeën of Engelse theerozen.)

Een paar plantjes leiden misschien niet tot Zen of Nirvana, maar het verzorgen ervan is wel ontzettend rustgevend. Bovendien hoef je er niet anderhalf uur voor in een zweterig zaaltje te zitten terwijl je wordt uitgescholden door een yoga-nazi.


Sanne Rispens

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons