Foto: Anouck Wolf Muziek is grenzeloos en hard/hoofd ook. In de eerste editie van deze nieuwe rubriek laten we jullie kennis maken met de nog jonge bandscene van Nairobi. Tirza interviewde de band Sautisol, die vanavond in de Bitterzoet staat." /> Foto: Anouck Wolf Muziek is grenzeloos en hard/hoofd ook. In de eerste editie van deze nieuwe rubriek laten we jullie kennis maken met de nog jonge bandscene van Nairobi. Tirza interviewde de band Sautisol, die vanavond in de Bitterzoet staat." />
nieuwsbrief
menu Asset 14

Nairobi

Audio Tirza de Fockert
Mail

Hard//hoofd zet graag jonge, getalenteerde muzikanten van eigen bodem in de spotlights. Maar als het om muziek gaat, bestaan er eigenlijk geen grenzen. Of toch wel? In de nieuwe serie “POP/UP satelliet” spitst hard//hoofd de oren voor de muzikale talenten uit het buitenland. Deze keer: Sautisol en Stan uit Nairobi.


Foto: Anouck Wolf

[Audio: http://www.hardhoofd.com/wp-content/uploads/2010/06/Lazizi_02_Sauti_Sol.mp3]
‘Lazizi’ van Sautisol

“Gisteren kwamen we een vrouw tegen die zei 'wat interessant dat jullie uit Afrika komen!' Toen ik vroeg wat haar associatie met Afrika was bleef het even stil.
Giraffe!”

Bien-Aime Baranza schudt lachend zijn hoofd. Het is weer eens wat anders dan de gangbare vooroordelen waarmee hij hier in Europa mee geconfronteerd wordt. “Zodra het publiek een groepje donkere jongens op het podium ziet staan denken ze 'Afrika, Afrika, straks komen de drums, gaan ze traditionele liederen zingen dansen!'”

Sautisol, verder bestaand uit Polycarp Otiengo, Willis Chimano en Delvin Mudigi, klinkt echter verre van 'traditioneel', wat dat ook moge zijn. De vier jonge studenten uit Nairobi, die zes jaar geleden begonnen met a-capella zang, groeiden in het afgelopen jaar met hun frisse, akoestische urbanpop uit tot de populairste band van Nairobi. Ze vertegenwoordigen een nieuwe, sprankelende scene die in Kenia in opkomst is, ook wel de New East African Sound genoemd. Samen met de zanger Stan verblijven ze deze zomer in Amsterdam voor alweer hun tweede Europese tournee. Hard//hoofd sprak met Stan en Sautisol over de ontluikende muziekscene in Nairobi.

Vertel eens in het kort, wat voor muziek maken jullie?

Biene-Aime lacht. “Het is gewoon muziek. Ik wil niet zeggen dat het wereldmuziek is, of soul, want zodra je het een naam geeft wordt je in een hokje gestopt en zie daar nog maar eens uit te komen. We zijn allemaal muzikanten in de popscene, en we komen uit Kenia. Maar we maken geen typisch 'Keniaanse muziek'. En dat willen we hier in Europa laten horen. Als Afrikaanse artiest wordt je meteen weggezet als 'wereldmuziek'. Wij willen dat cliché vernietigen en een nieuw portfolio opbouwen.” Om die clichés te slechten, zo erkennen de jongens, hebben ze zelf wel een omschakeling moeten maken. “Thuis is het anders. Er is geen taalbarriére. En daar is er een boel hype om de band... daar hebben we fans. Zij begrijpen de teksten, het concept. Het is makkelijker voor hun. Maar hier is het anders. Mensen kennen ons niet, ze kennen de taal niet, dus we moeten duidelijk maken waar de muziek over gaat.” Willis vult hem aan: “Het gaat er om dat we op een andere manier dan alleen via de tekst de betekenis van de muziek over kunnen brengen.”

[Audio: http://www.hardhoofd.com/wp-content/uploads/2010/06/Nairobi_feat._Stan_13_Sauti_Sol.mp3]‘Nairobi’ van Sautisol en Stan.

“De bandscene is iets wat pas recentelijk in Nairobi aan het opkomen is,” legt Willis uit. “Tot een paar jaar geleden luisterden jongeren voornamelijk naar muzikanten die met playbacks werkten. Je komt met een cd, geeft het aan de dj, en playbackt de tekst. Er was geen cultuur van livebands, mensen kenden het niet. Maar nu begint deze bandcultuur op te komen en kun je een goede show hebben, een betere show dan eest. Een live show. En mensen beginnen dat steeds meer te ontdekken en leuk te vinden. Daarom krijgen bands zoals wij meer shows, mensen vragen nu om live-bands, en daardoor komen er ook steeds meer interessante bands op. Ze krijgen meer kansen en meer plekken om te spelen.”

Deze verandering in de muziekscene is mede te danken aan Penya (www.penyafrica.com), het label dat aan het succes van Stan en Sautisol ten grondslag ligt. Penya is opgezet door de Nederlandse Nynke Nauta en wordt ondersteund door de Amsterdamse stichting Uptoyoutoo. Uitgangspunt van het label is jonge, getalenteerde muzikanten in Nairobi de kans en de middelen geven om hun muzikale talenten te ontplooien en aan hun carrière te beginnen.

Stan: “Penya heeft ons leven veranderd. Zonder Penya hadden we geen cd op kunnen nemen en hadden we zeker niet een Europese tournee kunnen doen. Daar kon ik alleen maar van dromen. Studiotijd in Kenia is erg duur, en de meeste muzikanten kunnen het niet betalen. En de producers zijn niet erg bereid je te helpen. Het duurde soms zes maanden om het geld bij elkaar te sprokkelen om een single op te nemen. Het proces duurt erg lang. Maar Penya investeert in talenten. Ze betalen de kosten van de cd, ze organiseren concerten en helpen getalenteerde muzikanten naar het volgende niveau te gaan. ”

Bien-Aime vult aan: “Ze hebben de scene veranderd. Veel mensen willen nu naar ons soort bands kijken. En we hebben in korte tijd een grote schare fans opgebouwd. En er gebeuren veel goede dingen met ons, dat gebeurt niet zoveel voor Afrikaanse muzikanten. We worden ondersteund door bedrijven, zo worden we thuis ondersteund door Converse. En er is veel positieve pers over Sautisol, en over Stan. Het feit dat we nu op tournee gaan is thuis ook iets groots. Mensen hebben ons zien groeien en nu zijn we op het punt dat we internationaal gaan. Dat gebeurt niet zoveel. Dus dat we hier drie maanden kunnen zijn en dat de tour zichzelf terug verdient is wat dat betreft erg indrukwekkend. Dat is in Kenia nog niet eerder gebeurd.”

Is deze tour dan ook jullie eerste grote internationale tour?

Willis: “We hebben nog niet echt getourd op het Afrikaanse continent. Europa is een goede plek om te beginnen. In Afrika zijn er nog niet echt veel mechanismes die het makkelijker voor ons zouden maken om de verschillende landen te bezoeken. In Europa heb je veel festivals die ons wel willen hebben, waar we ons eigen ding kunnen doen. Maar in Afrika is dat veel moeilijker. De infrastructuur is er niet echt, behalve misschien in Zuid Afrika. We zijn in april in Ethiopië geweest, voor het Salaam festival, maar verder is het erg moeilijk, ook al is het ons continent.”

Toch blijft Sautisol ook in de rest van Afrika niet onopgemerkt. Recentelijk wonnen ze de Museke Online Africa Music Awards voor beste artiest, waar labelgenoot Just A Band met hun cd ‘82’ de prijs voor beste album wegkaapte. Het is de volgende stap in het het succesverhaal van Sautisol.

Bien-Aime: “Door die prijs proberen we ook in andere Afrikaanse landen door te breken. We willen kijken of we een voet tussen de deur kunnen krijgen in de landen met de grotere industrieën, zoals Nigeria, Zuid Afrika, Namibië, en of we ook daar onze muziek kunnen verkopen, en Penya kunnen verkopen. De plannen zijn er. En voor ons zou het anders zijn. Er zijn niet zoveel Oost-Afrikaanse artiesten die het gemaakt hebben, muziek waar ze over kunnen praten en trost op kunnen zijn. West-Afrika, Zuid-Afrika, daar hebben ze grote artiesten die internationaal zijn doorgebroken en waar mensen trots op kunnen zijn. Maar in Oost-Afrika? Niets. Dus ik denk dat wij de eerste zouden kunnen zijn, en dat veel mensen naar ons zouden luisteren, omdat we muzikaal iets nieuws brengen.”

Dat zijn plannen voor de toekomst. Terug naar de Europese tour. Sautisol heeft Europa nog wat te leren als het gaat om muziek uit Kenia, maar wat nemen ze uit Europa terug naar Nairobi?

Bien-Aime: “We leren hier heel veel. Als muzikanten zijn we erg jong. We zijn nog erg groen. Hier spelen we samen met professionele muzikanten zoals Jos de Haas (percussionist van New Cool Collective – red.) en Claus Tofft (Deense percussionist, bekend van Zuco 103 – red). Van hen leren we hoe we een fatsoenlijke podium act in elkaar zetten. We hebben erg muzikale oren en luisteren en kijken om ons heen om te kijken wat we kunnen gebruiken en waar we onze eigen muziek mee kunnen verreiken. En we zien en horen hier veel nieuwe dingen, zoals op het Dunya festival. En zelfs op straat! Mensen spelen hier gewoon op straat! Dat heb je niet in Nairobi. Het is echt heel zeldzaam dat mensen op straat muziek spelen.”

Laatste vraag: wat zijn de beste clubs in Nairobi om goede muziek te horen en wat zijn de up- en coming talenten?

Bien-Aime lacht: “Je hebt geen up and coming tot je daadwerkelijk een ster bent. Alles wat je nodig hebt is één goede jam waar iedereen het over heeft en dat is het. Tegelijkertijd verbleken sterren ook snel, omdat artiesten vaak geen goede vervolg hebben voor de muziek die ze maken. Dus als je een goed album hebt en daarna een slechte, dan is het voorbij. Voor goede live muziek moet je natuurlijk woensdag naar Psys bar in Westland, voor Penya live! En Simma's restaurant heeft elke dag live muziek.”

Sautisol en Stan spelen vanavond (woensdag 30 juni) in Bitterzoet, Amsterdam. Hard//hoofd mag 4 kaartjes verloten. Stuur voor vijf uur een mail met je naam en misschien kun jij wel gratis gaan genieten van de New East African Sound!

Ben je toch wel erg benieuwd geworden naar de East African Sound? Luister dan eens naar Dela, Muthoni The Drummer Queen en de popsensatie Just A Band.


Tirza de Fockert

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons