Illustratie: Floris Solleveld Ook Philip peinst over het WK. Al die presterende twintigers stemmen hem mild." /> Illustratie: Floris Solleveld Ook Philip peinst over het WK. Al die presterende twintigers stemmen hem mild." />
nieuwsbrief
menu Asset 14

Sturm und Drang

Artikel Gastbijdrage
Mail

Ja, er is op het moment veel voetbal op de televisie. En dan heb ik het niet alleen over de wedstrijden, over dat groene veld met die droge toplaag en een vijf-procent-méér-lengtebal en die tweeëntwintig spelers van in de twintig dus. Want naast wedstrijden zijn er ook elk moment van de dag talking heads in beeld die over de hotelkamers, de trainingen en de huisdieren van de spelers praten.
Hun mening mogen geven.
En het merendeel van die pratende hoofden is boven de vijftig en man en kaal. Of grijs.
De gemiddelde leeftijd van de selecties is geloof ik 27.
En ik geloof dat er tegenover de 64 wedstrijden van anderhalf uur voetbal ongeveer 640 uur praattelevisie staat. Je zou dus kunnen stellen, dat de ouderen wéér van de jongeren winnen.
Maar die praattelevisie gevuld door die wijze, grijze mannen gaat voornamelijk over de twintigers op het veld.


Illustratie: Floris Solleveld

Je hoort mij vandaag dus niet klagen.
Dat wil zeggen: over de media-aandacht voor twintigers.
Want ik wil iets kwijt dat mij opviel bij het bekijken van enkele wedstrijden op het wereldkampioenschap. De vrijblijvendheid die de jonge twintiger in het maatschappelijk veld zo kenmerkt, is bij een toernooi als dit volledig weg.
De ploegen die niet gretig lijken – Engeland, Italië, Frankrijk – hebben de oudste selecties, de oudste twintigers dus. De jonge honden willen wat, lijkt het. Spanje en Duitsland doen wat: het spel maken. De goal zoeken. Presteren.
Opmerkelijk: als je weet dat de boog waarin je kunt presteren eindig is – zeg van 18 tot 34 – dan ga je er ook vol voor, zou je zeggen, zeker naar het einde toe. Maar het omgekeerde lijkt waar: hoe ouder de ploeg, hoe matter het spel, hoe groter de ego’s en hoe, nou ja, vul het zelf maar in.
De meeste twintigers kiezen een maatschappelijk pad waarin de boog niet zo kort is. De meeste twintigers denken: dat komt later wel. Het pieken. En misschien ook wel terecht, want op 32 wedstrijden en wat gemiddelde leeftijden kun je niet een heel wereldbeeld bouwen.
Maar misschien is het wel leuk te zien dat het dus wel kan, als twintiger de boog spannen en jezelf vroeg afschieten. En het streven ergens naar zo publiekelijk op de mat te leggen. Omdat er straks blijkbaar iets verandert.
En het zou mooi zijn als dat ook buiten het voetbalveld gebeurt. Omdat het later kennelijk niet meer zo hoeft allemaal, het niet meer zo makkelijk is je op te laden, omdat je verzadigd bent.
Het lijkt alsof er ook voor de jonge twintiger hier en daar iets meer op het spel kan staan.
Omdat er daarmee iets kan worden gewonnen, een behoefte kan worden bevredigd die straks naar het tweede plan is verdrongen.
Sturm und Drang, dat heb ik gisteravond niemand horen zeggen over de jonge ploegen, of de speelstijl van de Duitse ploeg, of de Ghanese (de jongste van het kampioenschap). Maar hopelijk gaan we dat vanavond weer zien. En dan is het, geloof ik, een kwestie van tijd voordat een vijftiger het verband legt.


Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons