Hier verschijnt elke dag een tip van een Hardhoofd-redactielid. Vandaag: rauwe en romantische muziek." /> Hier verschijnt elke dag een tip van een Hardhoofd-redactielid. Vandaag: rauwe en romantische muziek." />
nieuwsbrief
menu Asset 14

The Tallest Man On Earth

Audio Kasper van Royen
Mail

The Tallest Man On Earth is de opvallende artiestennaam van Kristian Mattson. Hij is met zijn één meter vijfenzeventig zeker niet de langste persoon ter wereld, maar misschien wel ooit uitgeroepen tot reus van de Zweedse provincie Dalarna, waar hij vandaan komt. Twee jaar geleden debuteerde The Tallest Man On Earth met het album Shallow Graves. Nu is daar een vervolg op gekomen, getiteld The Wild Hunt. Beide platen zijn van hetzelfde muzikale laken een pak. Als je de ene mooi vindt, dan vind je die andere vast en zeker ook prachtig. En als je de andere niet uit kan staan, bespaar dan de moeite en laat die ene maar zitten.

Rauwer en romantischer dan de muziek van The Tallest Man On Earth is nagenoeg onmogelijk. Kristian’s stem en gitaar, heel soms vergezeld van een banjo of piano, dat is het enige waar die muziek uit bestaat. En waarom zou het ook meer moeten zijn? Goede folk heeft geen fratsen nodig. En die stem van Kristian is wel zo ongelooflijk schel en nasaal, het dwingt je óf naar hem te luisteren, óf hem in elkaar te timmeren. Maar ook het schijnbare anachronistische karakter van deze muziek werkt voor sommigen misschien wat provocerend. Want behoort een artiest met een door God gegeven talent niet een beetje te vernieuwen? Kan hij zonder een spoortje van ironie een traditie omarmen, zonder er iets ‘hips’ of ‘geks’ mee te doen? Ik zou zeggen: gelukkig kan hij dat, gelukkig mag hij dat en misschien moet hij het ook wel.

Maar Kristian heeft een probleem. Best een lastig probleem zou ik zeggen.

Want als u zijn platen voor de eerste keer hoort is de kans groot dat er een bepaalde Grote Naam door uw hoofd schiet. Een Onvermijdelijke Naam als referentie voor The Tallest Man On Earth. En dat is natuurlijk Bob Dylan. In werkelijk elke recensie van of interview met The Tallest Man On Earth komt Dylan’s naam weer bovendrijven. Nu dus ook weer. Maar goed, er zijn natuurlijk vele Dylan’s en The Tallest Man On Earth doet eigenlijk alleen aan de vroegste incarnatie denken, die van The Freewheelin’ Bob Dylan en The Times They Are A-Changin’. Kristian is zich er maar al te bewust van dat hij aan de vergelijking met de grote Bob onmogelijk ontsnappen kan en speelt er dus maar mee. Zo citeert hij uit ‘Boots Of Spanish Leather’ in zijn nummer ‘King Of Spain’.

Maar als je goed luistert zijn er meer verschillen dan overeenkomsten tussen Ome Bob en Kris. The Tallest Man heeft meer licht in zijn stem en zijn songs lijken autobiografischer te zijn dan bij de jonge Dylan ooit het geval was. Bovendien bespeelt Kristian geen mondharmonica en ook dat scheelt natuurlijk een hoop. De weidse Scandinavische landschappen die op de hoesjes van zijn beide albums staan afgebeeld lijken de voornaamste inspiratie te vormen, niet de koffiehuizen van Greenwich Village. Al met al moeten we dus maar eens kappen met die eeuwige Dylan-vergelijking en The Tallest Man op zijn eigen merites beoordelen. Laten we immers niet vergeten dat Dylan in eerste instantie zelf niet veel meer was dan een verdomd goede imitator van Woody Guthrie, maar uiteindelijk is dat precies de schoonheid van overlevering. The Tallest Man staat in een prachtige traditie en mag als een troubadour van de eenentwintigste eeuw beschouwd worden. Met The Wild Hunt heeft hij bovendien een van de allerschoonste platen van het jaar gemaakt.

The Tallest Man On Earth staat op 2 september in de Melkweg.


Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons