Hier verschijnt elke dag een tip van een Hardhoofd-redactielid. Vandaag: de man achter EELS maakt muziek die even mooi en droevig als het leven zelf is." /> Hier verschijnt elke dag een tip van een Hardhoofd-redactielid. Vandaag: de man achter EELS maakt muziek die even mooi en droevig als het leven zelf is." />
nieuwsbrief
menu Asset 14

Everett's Oeuvre

Audio Kasper van Royen
Mail

Mijn tip voor vandaag betreft geen boek, film of cd. Het betreft een compleet oeuvre. Het oeuvre van Mark Oliver Everett, dat een boek bevat, een documentaire en een heleboel cd’s.

In zijn memoires ‘Things The Grand Children Should Know’ (2007) vertelt Everett zijn tragische familiegeschiedenis. Mark was negentien toen hij zijn vader, de invloedrijke kwantumfysicus Hugh Everett III, in zijn nette pak op bed aantrof. Met veel zwarte humor beschrijft hij hoe het optillen van het dode lijf het enige fysieke contact is dat hij ooit met zijn vader heeft gehad. Zwarte humor is de rode draad die door het gehele oeuvre van Mark loopt. Pure noodzaak, want een paar jaar later pleegt zijn zus zelfmoord en sterft zijn moeder aan kanker. Van de familie Everett is dan alleen hij nog over.

Mark’s liedjes blijven qua thematiek ook altijd dicht bij huis. Pijnlijk autobiografisch kunnen die liedjes zijn, maar humor waarborgt immer de catharsis. Het pseudoniem waaronder Mark muziek maakt is E en vanaf nu zal ik hem dan ook zo noemen. E maakt twee ontroerende soloplaten: A Man Called E (1992) en Broken Toy Shop (1993). Maar het bekendst is E toch wel als voorman van de band EELS, die in 1996 debuteerde met het album Beautiful Freak.

Op liedjes als ‘Novocaine For The Soul’, en ‘Your Lucky Day In Hell’ toont E zich een soort altrock-versie van Randy Newman. De teksten zijn verbitterd, maar de muziek is speels. Dat speelse is er grotendeels af op Electro-Shock Blues (1998), dat dan ook volledig in het teken staat van de dood. Inmiddels is het wel duidelijk dat EELS geen echte band is, maar het ego-project van E met steeds wisselende muzikanten.

Daisies Of The Galaxy (2000) is de meest troostrijke popplaat die ik ken. E verheft een bloemetje dat tussen de straattegels doorgroeit tot een reden om te leven. En ook al heb ik nooit de dingen hoeven meemaken die hem tot zijn wijsheid brachten, beschouw ik zijn manier om tegen de wereld aan te kijken als de enige gezonde.

Souljacker (2001) en Shootenanny! (2003) zijn minder autobiografisch en laten vooral horen dat EELS ook verdomd goed kan rocken. Dubbel-album Blinking Lights And Other Revelations (2005) brengt muzikaal alle stijlen die we van EELS tot dan toe kenden samen. Dan is het even stil rond de ‘band’ en verschijnen het eerder genoemde boek en de documentaire ‘Parallel Worlds, Parallel Lives’ waarin E op zoek gaat naar het verhaal van zijn vader.

In zeer korte tijd zijn er nu twee nieuwe albums van EELS verschenen: Hombre Lobo (2009) en End Times (2010). Samen vormen ze een tweeluik over een stukgelopen relatie. Het ene album gaat over lust, begeerte en jaloezie. E ragt manisch op gitaren en huilt als een weerwolf. Het andere album behandelt de verwijten, het gemis en het oppakken van je leven na een breuk. De instrumentaties zijn sober en het geluid is verstild. ‘She locked herself in the bathroom again, so now I’m pissing in the yard’ zingt E als een boer met kiespijn in de piano-ballad ‘A Line In The Dirt’. Dit oeuvre is het leven zelf.

P.S. E's trouwe hond, genaamd Bobby, Jr., blaft op menig EELS-plaat mee en heeft ook een eigen myspace: http://www.myspace.com/11939895


Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons