Hier verschijnt elke dag een tip van een Hardhoofd-redactielid. Ze raden je aan om iets te eten, te lezen, te voelen, te luisteren, te betasten of te zien. Volg ze op en word weer gelukkig, zoals vroeger. Vandaag: de beste TV-serie ooit gemaakt. LEES MEER" /> Hier verschijnt elke dag een tip van een Hardhoofd-redactielid. Ze raden je aan om iets te eten, te lezen, te voelen, te luisteren, te betasten of te zien. Volg ze op en word weer gelukkig, zoals vroeger. Vandaag: de beste TV-serie ooit gemaakt. LEES MEER" />
nieuwsbrief
menu Asset 14

The Singing Detective

Mail

Ik hou van antihelden. Van Tony Soprano die als spijkerharde maffiabaas wekelijks zat te huilen op de bank van zijn psychiater, en van de homoseksuele begrafenisondernemer David Fisher in Six Feet Under.

De protagonist in een film -of televisieserie moet vaak een paar niet-heroïsche karaktertrekken bezitten, anders is hij of zij niet geloofwaardig. Bovendien biedt het een diepere psychologische laag die het verhaal extra dimensie geeft. Toch vinden we het prettig als de zwakheid niet altijd aan de oppervlakte is, want wie wil kijken naar een schlemiel, een gek of een engerd?

De hoofdfiguur in de BBC-serie The Singing Detective (1986) is alledrie. Philip Marlow, gespeeld door Michael Gambon (nu bekend van zijn rol als Dumbledore in de Harry Potter-films) schreeuwt, huilt, hallucineert en is fysiek afstotelijk. Hij is cynisch en labiel. Toch is Marlow één van de meest imponerende personages ooit verzonnen, en staat The Singing Detective op alle lijstjes van beste televisieprogramma’s ooit gemaakt (de zes afleveringen werden geschreven door Dennis Potter).

Philip Marlow is schrijver. Hij lijdt aan een zeer zware vorm van psoriasis die niet alleen zijn huid gruwelijk aantast maar ook zijn gewrichten; hulpeloos ligt hij in een ziekenhuisbed, zijn hele lichaam overdekt met ontstekingen. Omdat hij alle pijnstillers weigert, begint hij ook te hallucineren. In de eerste aflevering wordt zijn totale afhankelijkheid geïllustreerd; Marlow wordt gekleineerd door autoritaire artsen en verpleegsters in het ouderwetse ziekenhuis: “Why is it when you lose your health the entire medical profession takes it as axiomatic you also lost your mind!” schreeuwt hij.

In wat waarschijnlijk de meest memorabele scene is, ligt Marlow bijna naakt op het bed en vergaat hij van de pijn, wanneer een groepje medici zich rond zijn bed verdringt om zonder enige notitie van hem te nemen de diagnose te bespreken. Het is allemaal zeer pijnlijk en wrang, tot de artsen totaal onverwacht in koor een gospel-lied beginnen te playbacken, terwijl de ziekenzaal verandert in een nachtclub en de verpleegsters de cancan dansen.

Marlow raakt steeds verder verstrikt in zijn hallucinaties. Ooit schreef hij een derderangs thriller genaamd The Singing Detective, en tijdens het ziekenhuisverblijf vindt hij zichzelf opeens terug in het plot van zijn eigen boek. De held van dat verhaal heet Phil Marlow en is zowel zanger als detective. In tegenstelling tot de sarcastische en zeer Britse Philip spreekt hij in Amerikaanse oneliners: “Am I right, or am I right? I can sing the singing. I can think the thinking. But you're not going to catch me feeling the feeling. No, sir.” Rond zijn figuur ontwikkelt zich een onduidelijke intrige met nazi’s en Russische vrouwen die zowel spion als prostituee zijn.

Uiteindelijk komen in The Singing Detective drie verhalen bij elkaar: de schrijver in het ziekenhuis, de film noir die zich afspeelt in een duister Londen tijdens de Tweede Wereldoorlog, en de harde jeugd van de schrijver op het Engelse platteland.

Verwarrend is dat veel acteurs dubbelrollen spelen; de moeder van de jonge Marlow is bijvoorbeeld ook een van de prostituees in het film noir-plot. Twee mysterieuze mannen uit het detective-verhaal verschijnen op een gegeven moment in de ziekenhuiszaal, in een poging aan Marlow opheldering te vragen over hun rol in het plot. Maar net als in een echte detective blijft alles onduidelijk tot de laatste scene. De drie verhaallijnen lopen soms in elkaar over en staan dan weer geheel los: The Singing Detective is een fascinerende kijkervaring die je volledig meesleept.

De musical-intermezzo’s komen regelmatig terug; voornamelijk in de vorm van bekende Amerikaanse liedjes uit de jaren veertig, zoals We’ll Meet Again en Lili Marlene. Dit geeft The Singing Detective een geheel eigen, postmoderne sfeer, die zeker voor een tv-serie in de de jaren tachtig zeer vernieuwend was.

In 2003 werd The Singing Detective verfilmd, met Robert Downey Jr. in de rol van Philip Marlow, maar omdat ik me niet kon voorstellen dat een cleane Amerikaanse remake leuker kon zijn dan het origineel, en welke acteur dan ook het beter zou doen dan de fenomenale Michael Gambon, heb ik de film niet gezien. Kortom: koop de dvd met de 1986-versie en laat je overdonderen door de meest fascinerende antiheld van allemaal: The Singing Detective.

Sanne Rispens

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft. Lees meer

Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999. Lees meer

Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid. Lees meer

De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij. Lees meer

Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij. Lees meer

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal. Lees meer

Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij. Lees meer

Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.' Lees meer

Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som. Lees meer

Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt. Lees meer

Essay: ‘Dank voor jullie inzet!'

‘Dank voor jullie inzet!'

Mensen willen het liefst werk doen dat in een positieve zin bijdraagt aan het leven van anderen. Maar is dit wel een haalbaar ideaal? Lees meer

 1

Kerstbezoek voor Gavin Marley

Gavin en Susan lopen elkaar jaren na hun middelbareschooltijd weer tegen het lijf. Gavin, die inmiddels steenrijk is, nodigt de dakloze Susan bij hem thuis uit. Lees meer

Gedachtes over het imposter​syndroom

Gedachtes over het imposter​syndroom

Het jaar is bijna voorbij en daarom zet Hard//hoofd de beste stukken van 2018 nog één keer in de schijnwerpers.   Slimme, competente mensen die ervan overtuigd zijn dat ze hun succes niet verdienen. Het komt zo vaak voor dat er een term voor bestaat: het impostersyndroom. In het kader van de Fakeweek een persoonlijke... Lees meer

Tip: Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

In deze laatste tip van 2018 geeft Emma Stomp op de valreep een onmisbaar advies voor de feestdagen. Lees meer

Mentale maandag: kerst 1

All I Want for Christmas

Mentale gezondheid is belangrijk, maar we praten er weinig over. Daarom gidst Nastia Cistakova je in deze tweewekelijkse beeldcolumn langs de taboes, onhandige vragen en ongemakkelijke antwoorden over psychische problemen. Nastia weet hoe het voelt als het er in dat prachtige hoofd van je soms net wat anders aan toegaat dan ‘normaal’, en ze illustreert herkenbare... Lees meer

Willen wonen in een kerstetalage

Willen wonen in een kerstetalage

Ieder jaar met kerst willen we heel veel spullen kopen. Het zijn rekwisieten voor wanneer we ons even de protagonist in een kerstverhaal willen wanen. Maar doen we dit eigenlijk niet het hele jaar? Lees meer

Alles vijf sterren: Amstelveen, een kroeg en klassieke muziek 1

Stoofvlees, heiligen en de liefde

Deze week spraken drie hard//hoofd-redactieleden hun kersttip voor je in. Van stoofvlees, via Nick Cave, naar oude liefde. Lees meer

De komma in mijn komedie

De komma in mijn komedie

'Roken is niks anders dan spelen met de dood', iedereen weet dat het een slecht idee is, maar toch beginnen mensen eraan. Koen Schouwenburg schrijft over de absurditeit van een verslaving en hoe daarmee om te gaan. Lees meer

Hard//talk: Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Sociaal ondernemen is de beste keuzes maken in een imperfecte wereld. Stop daarom met elkaar afvallen, vorm samen een front, en focus op de positive impact van duurzame innovatie, betoogt Dylan Meert. Het wordt tijd dat duurzame, eerlijke en sociale initiatieven ophouden met elkaars... Lees meer

Column: Skaten is overleven

Olympisch gezien

Iduna Paalman wil nét naar bed gaan als haar broertje belt. Met gewéldig nieuws. Lees meer

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5